Anashkalimi i mëngjesit mund të sjellë ndryshime të dukshme në trup, sidomos te personat që kanë probleme metabolike. Kur vakti i parë nuk merret, rregullimi i sheqerit në gjak, energjia gjatë ditës dhe madje ndjenja e urisë mund të mos funksionojnë siç duhet. Kjo është arsyeja pse ekspertët paralajmërojnë se shtyrja e mëngjesit nuk është njësoj për të gjithë dhe mund të ndikojë në mënyrën si organizmi i menaxhon karbohidratet.
Sipas shpjegimeve, arsyeja kryesore lidhet me mënyrën si trupi e mbyll “agjërimin” e natës. Mëngjesi e ndërpret këtë periudhë pa ushqim. Kur vakti i parë shtyhet, agjërimi zgjatet dhe trupi duhet të punojë më shumë për të mbajtur nivelin e glukozës brenda kufijve normalë. Në këtë situatë, pankreasi aktivizon sinjale për të shmangur rëniet e tepërta të sheqerit.
Për të parandaluar rënien e skajshme, pankreasi liron hormonin glukagon, i cili i sinjalizon mëlçisë të çlirojë glukozën e depozituar. Endokrinologia Reka Kumar thekson se, kur njerëzit e anashkalojnë mëngjesin rregullisht, sheqeri në gjak shpesh mbetet brenda kufijve normalë, por trupi “mundohet më shumë” për ta mbajtur atë. Kjo do të thotë se edhe nëse rezultatet nuk shihen menjëherë, proceset fiziologjike nuk ecin në mënyrë identike me ditët kur mëngjesi merret.
Një tjetër pasojë e periudhave më të gjata pa ushqim lidhet me ndryshimet në metabolizëm. Dietologia Kelly Candela shpjegon se, me kalimin e kohës, rritja e acideve yndyrore në qarkullim mund të kontribuojë në rezistencë ndaj insulinës. Kur trupi kalon më shumë në “modalitetin” e kursimit të energjisë dhe i menaxhon burimet ndryshe, ndjeshmëria ndaj insulinës mund të preket, sidomos te ata që e kanë sistemin metabolik tashmë të ndjeshëm.
Anashkalimi i mëngjesit mund të rrisë sheqerin pas drekës dhe të prishë ritmin e trupit
Efektet nuk ndalen te sheqeri. Mungesa e ushqimit në orët e para të ditës mund të ndikojë edhe në funksionimin e trurit. Disa persona mund të përjetojnë mjegullim mendor, nervozizëm, vështirësi në përqendrim ose dhimbje koke. Këto shenja lidhen me faktin se organizmi, kur nuk merr glukozë për një periudhë të gjatë, mund të fillojë prodhimin e ketoneve dhe të përdorë yndyrën si burim energjie.
Sipas endokrinologes Jillian Goddard, ketonet mund të kontribuojnë gjithashtu në ndjesinë e mjegullimit mendor. Përtej kësaj, hulumtimet e cituara tregojnë se anashkalimi i mëngjesit mund të shoqërohet me rritje më të madhe të sheqerit në gjak pas drekës. Edhe personat e shëndetshëm mund të përjetojnë rritje 40 deri në 50 për qind më të madhe të glukozës pas drekës, në krahasim me ditët kur kanë ngrënë mëngjes.
Një rrezik tjetër që lidhet me anashkalimin e mëngjesit është rritja e urisë gjatë ditës. Kur vakti i parë mungon, disa persona e kanë më të vështirë të menaxhojnë oreksin dhe përfundojnë duke konsumuar më shumë kalori në vijim. Me kalimin e kohës, kjo mund të çojë edhe në shtim peshe. Ekspertët theksojnë gjithashtu se metabolizmi dhe ndjeshmëria ndaj insulinës ndjekin ritmet natyrore të trupit: organizmi zakonisht e përpunon glukozën më efikase gjatë pjesës së parë të ditës, prandaj shtyrja e vakteve mund të veprojë kundër këtij ritmi.
Efektet mund të jenë më të theksuara te personat me paradiabet, diabet të tipit 2, sindromën e vezoreve policistike ose probleme të tjera metabolike. Te gratë në perimenopauzë, luhatjet e estrogjenit mund të ndikojnë gjithashtu në ndjeshmërinë ndaj insulinës. Për të pasur një nivel më të qëndrueshëm të sheqerit në gjak, ekspertët rekomandojnë një mëngjes të balancuar: rreth 25 gramë proteina, yndyra të shëndetshme, fibra të tretshme dhe karbohidrate me indeks glikemik të ulët ose mesatar.
Si shenja paralajmëruese, ekspertët vënë në dukje se disa persona mund të ndjejnë lodhje, të kenë dhimbje koke, lëkurë të thatë ose mungesë përqendrimi kur trupi nuk merr sasinë e nevojshme të lëngjeve. Edhe dehidratimi i lehtë mund ta përkeqësojë mënyrën si trupi reagon gjatë ditës, sidomos kur mëngjesi mungon dhe energjia nuk merret në kohën e duhur.
Botuar fillimisht në Bota Sot
