Nëse keni ndjerë ndonjëherë një lloj qetësie pas një shëtitjeje në park, në pyll apo edhe në një zonë të gjelbër pranë shtëpisë, nuk jeni i vetmi. Një pjesë e mirë e këtij efekti lidhet me reagimin e trupit dhe, veçanërisht, me mënyrën se si ndryshon aktiviteti i trurit kur jemi në kontakt me natyrën. Studimet që trajton edhe BBC tregojnë se koha në hapësira të gjelbra mund të ndihmojë në përmirësimin e gjendjes mendore dhe në uljen e stresit.
Ideja kryesore është e thjeshtë: të paktën rreth 20 minuta në natyrë mund të sjellin përfitime të matshme. Përmes vëzhgimeve dhe të dhënave mbi funksionimin e trurit, shkenca argumenton se kontakti me natyrën shoqërohet me ndryshime në aktivitetet nervore që lidhen me qetësimin. Pra, ajo ndjesi “më e lehtë” pas një shëtitjeje në ajër të hapur nuk është vetëm përshtypje subjektive; ka një bazë biologjike.
Kur njerëzit kalojnë kohë në mjedise të gjelbra, trupi reagon ndryshe në krahasim me qëndrimin në ambiente të mbyllura ose në mjedise urbane me më pak elemente natyrore. Sipas asaj që përmendet në material, qëndrimi në zona të gjelbra lidhet me uljen e hormoneve të lidhura me stresin. Edhe pse në përshkrimin e publikuar nuk specifikohet emri i saktë i hormoneve në fragmentin e dhënë, mesazhi mbetet i njëjtë: natyra ndihmon sistemin trupor të kalojë në një gjendje më të qetë.
Nën këtë qasje, “20 minuta” shfaqen si një prag praktik, i arritshëm për shumicën e njerëzve. Nuk kërkon një program të gjatë apo aktivitete të lodhshme; mjafton një shëtitje, një dalje e shkurtër në park, një vëzhgim i qetë i peizazhit ose thjesht të qëndruarit në një mjedis me bimësi. Efekti lidhet si me perceptimin psikologjik të qetësisë, ashtu edhe me ndryshimet në aktivitetin e trurit që lidhen me relaksimin.
20 minuta në natyrë mund të sjellin qetësim përmes ndryshimeve në tru
Përfitimet nuk mbyllen vetëm te “ndjesia”. Komponenti shkencor i diskutuar tregon se kontakti me natyrën lidhet me ndryshime të aktivitetit të trurit që lidhen me proceset e qetësimit. Në këtë mënyrë, një shëtitje e shkurtër në hapësirë të hapur mund të shërbejë si një mënyrë e thjeshtë për të rregulluar gjendjen e brendshme. Nëse dita juaj ka qenë e mbushur me punë, të menduar të vazhdueshëm ose stres, një dalje e shkurtër në gjelbërim mund të ndërpresë ciklin dhe të ulë tensionin.
Një tjetër pikë e rëndësishme është se mjediset e gjelbra nuk nënkuptojnë domosdoshmërisht një udhëtim të largët. Edhe në qytet, parket, hapësirat me pemë, shëtitoret pranë lumenjve ose zona të gjelbra brenda lagjeve mund të krijojnë kushtet për një ndikim më të mirë te trupi. Kjo e bën rekomandimin praktike për jetën e përditshme: në vend të një “projekti” të madh, mjafton të planifikoni një dalje prej rreth 20 minutash, në kohën kur është më e lehtë për ju.
Me kalimin e kohës, përvoja personale e shumë njerëzve përputhet me atë që përmendet në raportimin mbi shkencën. Qetësia pas shëtitjes është diçka që ndihet menjëherë, por efekti i saj lidhet edhe me reagimet fiziologjike, si ulja e hormoneve të lidhura me stresin. Për këtë arsye, ideja e qëndrimit në ambiente të gjelbra del si një hap i thjeshtë që mund të ndikojë pozitivisht në shëndetin, si në nivel mendor ashtu edhe në nivel trupor.
Si përmbledhje, ajo që sugjeron ky mesazh shkencor është e qartë: kontakti me natyrën mund të sjellë ndryshime në aktivitetin e trurit që lidhen me qetësimin dhe mund të ndihmojë edhe në uljen e hormoneve të lidhura me stresin. Dhe për ta bërë këtë, nuk është e nevojshme një kohë shumë e madhe—rreth 20 minuta në natyrë mjaftojnë për të parë një përfitim të mundshëm. Nëse e keni provuar ndonjëherë pa e ditur “pse” po ndiheni më mirë pas një shëtitjeje, tani keni edhe një shpjegim të mbështetur në të dhëna që lidhen me mënyrën se si trupi dhe truri reagojnë ndaj natyrës.
Botuar fillimisht në Albeu
