Kufizimi i konsumit të sheqerit gjatë dy viteve të para të jetës mund të ketë ndikime pozitive afatgjata në shëndetin e trurit, sipas një studimi të ri të analizuar nga BBC. Gjetjet lidhen me një periudhë historike në Britani, kur racionimi i ushqimeve ndikoi drejtpërdrejt disponueshmërinë e produkteve të ëmbëlsuara dhe të tjera të përditshme.
Hulumtimi bazohet në të dhënat e rreth 65 mijë pjesëmarrësve nga projekti UK Biobank. Studiuesit i krahasuan dy grupe: ata që, gjatë viteve të para të jetës, ranë brenda periudhës së racionimit të sheqerit dhe ata që lindën pas përfundimit të tij në vitin 1953. Pas heqjes së racionimit, konsumi mesatar i sheqerit pothuajse u dyfishua, çka e bën krahasimin midis dy kohorteve veçanërisht të dobishëm për të vëzhguar ndryshime të mundshme në shëndet më vonë.
Pas Luftës së Dytë Botërore, Britania përballej me mungesë ushqimesh. Pikërisht në këtë kontekst, qeveria vendosi racionimin, një masë që i lejonte çdo personi të blinte vetëm sasi të kufizuara produktesh bazë. Racionimi prekte disa nga produktet më të konsumuara në atë kohë, përfshirë sheqerin, gjalpin, mishin dhe vezët. Në mënyrë të veçantë, kjo periudhë i jepte mundësi shkencëtarëve të krahasojnë fëmijët që i kaluan dy vitet e para të jetës gjatë kohës kur sheqeri konsumohej më pak, me fëmijët që lindën kur racionimi kishte mbaruar dhe sheqeri ishte shumë më i disponueshëm.
Rezultatet treguan se personat që kishin konsumuar më pak sheqer deri në moshën dyvjeçare shfaqnin një rrezik më të ulët për t’u prekur nga demenca. Konkretisht, u raportua një ulje prej 23 për qind të rrezikut krahasuar me ata që kishin qenë të ekspozuar ndaj kushteve kur sheqeri ishte më i lehtë për t’u konsumuar në fëmijërinë e hershme. Përveç kësaj, diagnoza e sëmundjes u vonua mesatarisht me dy vjet e gjysmë te grupi që kishte konsumuar më pak sheqer në vitet e para të jetës.
Kufizimi i sheqerit në fëmijëri mund të ulë rrezikun e demencës në pleqëri
Studiuesi Jiazhen Zheng i ka komentuar gjetjet duke thënë se rezultatet sugjerojnë përfitime afatgjata për shëndetin e trurit kur sheqeri kufizohet në fazat më të hershme të jetës. Ai ka theksuar gjithashtu se nevojiten kërkime të tjera për të konfirmuar nëse sheqeri është faktori i drejtpërdrejtë që qëndron pas këtij efekti. Me fjalë të tjera, studimi hap një mundësi interesante për lidhjen mes ekspozimit të hershëm ushqimor dhe rrezikut të mëvonshëm, por kërkon verifikim shtesë me prova të mëtejshme.
Në të njëjtën kohë, ekspertë të tjerë janë treguar të kujdesshëm lidhur me interpretimin e të dhënave. Rachel Richardson nga rrjeti i pavarur Cochrane ka theksuar se studimi nuk përbën provë përfundimtare të një lidhjeje shkak-pasojë. Sipas saj, edhe pse hulumtimi mund të jetë në drejtimin e duhur, ai nuk mjafton për të vërtetuar se konsumimi i sheqerit në fëmijërinë e hershme është shkaku i drejtpërdrejtë i demencës.
Ky kujdes vlen edhe për mënyrën se si duhet kuptuar konkluzioni: analizat tregojnë një marrëdhënie mes ekspozimit të hershëm dhe pasojave shëndetësore më vonë, por nuk e zgjidh çështjen e mekanizmit biologjik që mund të shpjegojë saktësisht pse ndodh. Për rrjedhojë, edhe pse rezultatet janë tërheqëse, ato kërkojnë hetime të tjera përpara se të vendosen si rekomandime të drejtpërdrejta dhe të përgjithshme për fëmijërinë.
Botuar fillimisht në Koha.net