Një protestues i është drejtuar kryeministrit Edi Rama dhe përfaqësuesve të qeverisë gjatë një tubimi që u zhvillua në vijim të protestave prej 50 ditësh. Gjatë fjalës së tij para pjesëmarrësve, ai i ka renditur një sërë arsyesh pse, sipas tij, qytetarët e kanë parë të nevojshme të dalin në shesh dhe të mbajnë qëndresën edhe pas javësh të gjata.
Protesta u mbajt pas një dinamike të vazhdueshme ku zëri i qytetarëve ka qenë i shtrirë në kritika ndaj qeverisë dhe premtimeve të mëparshme. Protestuesi vuri theksin te një premtim i vitit 2017, të cilin e cilësoi si të shpërfillur, duke e ilustruar idenë me një sfidë të drejtpërdrejtë ndaj Ramës. Në fjalën e tij, ai përdori ironinë si mënyrë për të nxitur reagim në shesh, duke ngritur pyetjen: “Ku e ka fytyrën?”.
“Premtimi i vitit 2017 u hodh në erë”, u shpreh protestuesi, duke e lidhur këtë me zhgënjimin e akumuluar të qytetarëve. Ai tha se qytetarët kanë ardhur në protestë jo thjesht për të reaguar momentalisht, por për të kërkuar përgjegjësi dhe për të ngritur kundërshtime ndaj asaj që i është prezantuar më herët opinionit publik. Në këtë kontekst, ai e shfaqi vëmendjen te boshllëku mes asaj që është premtuar dhe asaj që, sipas kritikës së tij, ka ndodhur në realitet.
Ndërsa vijoi të flasë para turmës, protestuesi i ka falënderuar pjesëmarrësit për qëndresën e treguar gjatë protestave. Ai e paraqiti angazhimin e qytetarëve si diçka që ka vijuar përtej ditëve të para, duke e konsideruar si një mesazh të qartë se pakënaqësia nuk është shuar, por është mbajtur e gjallë nga pjesëmarrësit. Falënderimi për pjesëmarrësit u shoqërua edhe me thirrjen që turma të vazhdojë të mbajë qëndrimin e saj.
Premtimi i 2017-ës u hodh në erë: qytetari i kërkon llogari Ramës
Gjatë fjalës, protestuesi nuk u ndal vetëm te Rama. Ai iu referua edhe përfaqësuesve të tjerë të qeverisë, duke përmendur ironikisht reagimin në shesh edhe për Ballukun. Kjo pjesë e fjalës u prit me gjallëri nga pjesëmarrësit, pasi tone të tilla u përdorën për të përcjellë kritika ndaj qëndrimeve apo deklarimeve të qeverisë në këndvështrimin e tyre. Ironia, në këtë rast, u shndërrua në një mënyrë për të theksuar mospajtimin e qytetarëve me mënyrën si janë adresuar çështjet që ata pretendojnë se u janë lënë pa zgjidhje.
Protesta e ditës së 50-të u mbajt në një atmosferë ku vazhduan të dëgjohen akuza dhe kundërshtime, të formësuara nga ide të përsëritura në vijim të ditëve të mëparshme. Protestuesi, duke iu rikthyer premtimit të vitit 2017, e vuri këtë çështje si pikë qendrore të arsyetimit të tij: nëse diçka është premtuar, qytetarët presin që ajo të realizohet. Sipas tij, ky premtim nuk është respektuar, prandaj kritika e sotme lidhet drejtpërdrejt me atë që ai e quan “hudhja në erë” e premtimit.
Në fund të fjalës së tij, mesazhi i protestuesit u përmbledh në përpjekjen për t’i vënë qeverisë përballë përgjegjësisë publike. Ai i ka inkurajuar pjesëmarrësit të vazhdojnë, ndërsa falënderimi për qëndresën e 50 ditëve ka shërbyer si një urë mes kritikës dhe vendosmërisë së turmës. Përballë pyetjes së tij të drejtpërdrejtë drejtuar Ramës, pjesëmarrësit kanë vijuar të shprehin pakënaqësinë e tyre, duke e kthyer protestën në një hapësirë ku premtimet dhe përgjegjësitë vihen në qendër të debatit publik.
Botuar fillimisht në Albeu