Presidenti amerikan Donald Trump është larguar nga Uashingtoni të martën pasdite, duke u nisur drejt Pekinit për samitin e tij me presidentin kinez Xi Jinping. Takimi shihet si një moment i rëndësishëm në marrëdhëniet mes dy vendeve, ndërsa në qendër të vëmendjes janë edhe tensionet që kanë shoqëruar konfliktin në rajon dhe ndikimi i tij në tregjet ndërkombëtare.
Ndërsa po largohej nga Shtëpia e Bardhë, Trumpi u përpoq të zbusë përplasjet me Xi-në për çështje të lidhura me konfliktin e SHBA-së në Iran. Ai dha sinjal se gjatë vizitës mund të priten zhvillime pozitive, duke deklaruar se “gjëra të mira do të ndodhin”. Këto komente u shfaqën si një përpjekje për të ulur peshën politike të mosmarrëveshjeve, veçanërisht në një moment kur konflikti po mbetet i pranishëm në diskutimet publike.
Gjatë periudhës së konfliktit, Trump ka ushtruar pa sukses presion mbi Xi-në që Kina, e cila është blerësi më i madh në botë i naftës iraniane, të ndërmarrë veprime më të forta për ta vënë Teheranin përpara kërkesave të SHBA-së. Shtysa amerikane lidhej me përfundimin e luftës më shumë se 2-mujore dhe, të paktën, me mundësinë që të rihapet Ngushtica e Hormuzit. Por, sipas zhvillimeve të deritanishme, ndikimi që Pekini mund të ketë ushtruar nuk është përkthyer në ndryshimin e pritshëm të qëndrimit ndaj Iranit.
Përpara se të hipte në fluturimin për në Kinë, Trumpi u ndal sërish në çështjen e dallimeve me Xi-në, duke u përpjekur t’i minimizonte. Retorika e tij u shfaq sidomos në raport me hijen që konflikti po hedh në tregjet globale të naftës. Administrata amerikane, deri në nisjen e tij, kishte publikuar pritshmëri të ulëta se Trump do të arrinte t’i bindte autoritetet kineze të ndryshonin qasjen e tyre lidhur me Iranin.
Trump synon ta veçojë Iranin, ndërsa kërkon progres në fusha të tjera me Kinën
Në këtë kontekst, administrata republikane e Trumpit duket e vendosur të mos lejojë që mosmarrëveshjet mbi Iranin të zënë vendin kryesor në axhendën e marrëdhënieve SHBA-Kinë. Qëllimi është që diskutimet për çështje të tjera të vështira—të cilat i kanë bërë marrëdhëniet mes dy superfuqive të ndërlikuara—të mos mbeten në hije të tensioneve që lidhen me Teheranin dhe pasojat e mundshme për tregjet e energjisë.
Gjatë kohëzgjatjes së konfliktit, Trump ka lëvizur mes dy qasjeve në komunikim. Nga njëra anë, ai ka thënë se Kina, si blerësi më i madh i naftës iraniane, nuk po bën sa duhet për ta vendosur Republikën Islamike “në vijë”. Nga ana tjetër, ai ka pranuar se qeveria e Xi-së ka ndihmuar në uljen e tensioneve gjatë muajit të kaluar, duke e shtyrë Teheranin të kthehej në bisedimet e armëpushimit. Këto bisedime, megjithatë, u lëkundën më pas, duke e mbajtur çështjen e stabilitetit ende të hapur.
Me udhëtimin e tij nga Uashingtoni më 12 maj 2026, Trump tashmë po futet në një fazë të re të negociatave dhe takimeve në Pekin. Samiti me Xi Jinping mbetet i fokusuar te mënyra se si dy vendet do të menaxhojnë dallimet që lidhen me Iranin, por edhe te mundësia që dialogu të sjellë hapa përpara në marrëdhënie, pavarësisht se konflikti vazhdon të ketë ndikim të prekshëm në tregjet globale të naftës.
Botuar fillimisht në Koha.net
