Selektori i Zvicrës, Murat Yakin, përdori maksimalisht pushimin për freskim gjatë pjesës së dytë, duke e shndërruar atë në një moment kyç që i solli skuadrës së tij kontroll më të madh të lojës. Në Botërorin 2026, disa përfaqësuese kanë shprehur pakënaqësi për këto pushime, duke i cilësuar si diçka që “humb momentumin”. Megjithatë, Zvicra reagoi ndryshe dhe e ktheu këtë rregull në avantazh praktik në fushë.
Në ndeshjen e së enjtes mbrëma, Zvicra arriti të fitojë 4:1 ndaj Bosnjë-Hercegovinës, duke u ngjitur në krye të grupit në Botëror. Plani i trajnerit zviceran ishte i qartë: për pushimin e freskimit në pjesën e dytë, ai parashikoi një zëvendësim të trefishtë. Ideja ishte që Bosnjë-Hercegovina të mos arrinte të përshtatej me ritmin që do të ndryshonte menjëherë, veçanërisht në një lojë që, sipas asaj që ishte dukej në terren, kishte tension dhe nuk prodhonte shumë raste të pastra për gola.
Rolin kryesor në këtë qasje e luajtën dy lojtarë të rinj: Johan Manzambi dhe Ruben Vargas. Ata jo vetëm që i dhanë ekipit impuls, por edhe e bënë trajnerin të dukej “jashtëzakonisht i zgjuar” gjatë kohës kur Zvicra kërkonte të fitonte kontroll. Pas rregullimit të bërë përmes pushimit, Zvicra zhvilloi një seri golash spektakolarë, duke e vënë ekipin boshnjak në vështirësi të vazhdueshme.
Pushimi për freskim u kthye në çelës të fitores 4:1
Manzambi shënoi golin e tij të parë në Kupën e Botës në minutën e 74-të, për të hapur rrugën drejt një fitoreje të thellë. Fillimisht, Zvicra shpesh kishte topin në shumicën e kohës, por nuk arrinte ta thyente ekipin boshnjak derisa Yakin përdori pushimin e freskimit, të cilin FIFA e bëri obligativ. Ky moment u shfrytëzua për ta fuqizuar sulmin me futjen e Manzambit, 20-vjeçar, dhe Vargasit, i përshkruar si lojtar dinamik.
Pasi ndryshoi ritmi, lojtarët që u hodhën në fushë morën rolin e tyre dhe e bënë të vështirë reagimin e menjëhershëm të kundërshtarit. Bosnja mbeti me 10 lojtarë pas një momenti në të cilin u ndëshkua me përjashtim, kur rezultati ishte 1:0 për “helvetikët”. Në atë pjesë të lojës, fushata e shpejtësisë dhe hapësirave funksionoi: kundërshtari nuk arriti të vraponte aq sa lojtarët e Zvicrës, ndaj u krijuan më shumë zona për finalizim dhe presion.
Në deklarimin e tij, Murat Yakin shpjegoi se ishte shumë e rëndësishme të bëheshin ndryshimet pas pushimit të dytë për hidratim, sepse më pas kundërshtari nuk mund të reagonte menjëherë. Ai shtoi se Zvicra solli lojtarë të shpejtë dhe se kjo e bënte të pamundur për boshnjakët ta mbyllnin hendekun me ritmin e ri. “Kjo ishte strategjia ime. Prita deri në pushim”, tha selektori, duke e bërë të qartë se zëvendësimet u konceptuan pikërisht në atë dritare kohore.
Ndërsa tabela e golave u plotësua, Manzambi shënoi dy herë, Vargas realizoi një gol dhe një asistim, ndërsa Granit Xhaka shënoi penallti në minutën e 97-të për rezultatin final 4:1. Për Manzambin, ky ishte një moment i veçantë: ai tha se ndoshta është momenti më i mirë në karrierën e tij deri tani, duke theksuar se e dinin që nuk e kishin nisur ndeshjen në mënyrën më të mirë të mundshme, por kishin nevojë për durim. Ai shtoi se Zvicra ka një ekip të mirë dhe këtë e kishte dëshmuar.
Ndërkohë, Yakin theksoi edhe anët e lojtarit të ri. Ai tha se Manzambi e ka mësuar futbollin në rrugë, por që në mbrojtje ka disiplinë. “Ende duhet të mësoj se si të jetë më i strukturuar, por po bëjmë përparim. Mundohemi t’i japim shumë hapësirë në …”, vijoi selektori, duke lënë të kuptohet se zhvillimi i lojtarit është pjesë e një projekti më të gjatë. Në fund, Zvicra e ruajti ritmin e saj pas pushimit dhe arriti ta mbyllë ndeshjen me fitore bindëse, duke e forcuar pozicionin në grup në Botërorin 2026.
Botuar fillimisht në Koha.net