Viktor Orban, Aleksandar Vuçiq dhe Benjamin Netanyahu janë tre liderë që gjatë këtij viti u takuan me Milorad Dodikun në prag të zgjedhjeve, por që të tre përfunduan me rezultate zgjedhore të dobëta. Në rastin e Dodikut, vitin e kaluar dhe të këtij viti ai u tregua aktiv në udhëtime politike drejt aleatëve të tij më të afërt, duke kërkuar konfirmim dhe mbështetje pikërisht kur fushatat ishin në kulm. Por zhvillimet që pasuan në vendet përkatëse të treguan se përkrahja e Dodikut nuk solli “fat” zgjedhor.
Çështja nis me Viktor Orbanin, kryeministrin hungarez. Dodik u takua me Orbanin më 21 mars në Budapest, në prag të Konferencës së Veprimit Politik Konservator (CPAC). Gjatë takimit, Dodik i uroi Orbanit dhe partisë së tij Fidesz sukses, duke shprehur bindjen se ata do të fitonin bindshëm në zgjedhjet që po afroheshin. Në anën e tij, Orban e lavdëroi Dodikun dhe tha se Hungaria do të kishte dështuar po të kishte kaluar qoftë edhe gjysmën e asaj që kishte përjetuar lideri i Republikës Srpska.
Por data 12 prill ndryshoi krejt skenarin. Partia Tisza e Peter Magyarit fitoi shumicën prej dy të tretash në parlamentin hungarez, duke i dhënë fund 16 viteve të pushtetit të Orbanit. Orban e pranoi humbjen dhe i cilësoi rezultatet të qarta e të dhimbshme. Për Dodikun, ky takim në prag të zgjedhjeve nuk u shoqërua me sukses politik në Hungari, por me përmbysje të pushtetit.
Tri takime parazgjedhore sollën rezultate zhgënjyese
Pasi Orbanit, në skenar hyn Aleksandar Vuçiqi. Dodik dhe Vuçiq u takuan më 11 tetor në një restorant në Beograd. Në atë rast, Vuçiq deklaroi se të dy vazhdonin të takoheshin dhe të bënin plane, edhe pse në atë kohë nuk mbanin më postet e mëparshme shtetërore. Gjatë muajve të mëvonshëm, Vuçiqi mori mbështetje të dukshme nga Dodiku edhe gjatë fushatës zgjedhore: Dodik mori pjesë në një tubim parazgjedhor dhe më 25 tetor u paraqit në selinë e Partisë Progresive Serbe (SNS), natën e zgjedhjeve. Ai u pa edhe krah djalit të tij, Igor Dodik.
Megjithatë, edhe këtu rezultati nuk doli siç ishte parashikuar. Lista Studentore siguroi 52.9 për qind të votave, ndërsa Vuçiq e pranoi humbjen po atë natë, duke theksuar se rezultatet e para tregonin qartë se kishin humbur. Edhe në këtë rast, takimet dhe mbështetja politike në prag nuk e sollën fitoren që pritej, por një humbje që u konfirmua nga numrat.
Ndalesa e radhës ishte Benjamin Netanyahu. Dodik e vizitoi Netanyahu dy herë gjatë këtij viti, ndërsa takimi i fundit u zhvillua më 17 shtator në Jerusalem, rreth 40 ditë para zgjedhjeve në Izrael. Pas takimit, Dodik shkroi në platformën X se Netanyahu i kishte siguruar se do të bënte gjithçka për të krijuar një kornizë bashkëpunimi me Republikën Srpska në vitet e ardhshme. Por zgjedhjet e 27 tetorit sollën një realitet tjetër: blloku politik i Netanyahut siguroi 53 ulëse, ndërsa opozita 48. Partitë arabe fituan 19 ulëse. Për shumicën parlamentare nevojiten 61 deputetë, ndaj Netanyahu mbeti pa shumicën që kishte pasur më parë. Lideri opozitar, Yair Lapid, e cilësoi rezultatin si një humbje të rëndë.
Pas këtyre vizitave, Dodik e çoi aktivitetin politik edhe drejt Shteteve të Bashkuara. Më 2 nëntor ai njoftoi se po udhëtonte drejt SHBA-së, ku do të merrte pjesë në një konferencë të lëvizjes republikane MAGA dhe do të zhvillonte bisedime me kongresistë, senatorë dhe persona të tjerë të rëndësishëm. Një ditë më vonë, ai publikoi një mesazh të shkurtër: “Mbërrita”. Pak pasi u shpallën rezultatet e zgjedhjeve në SHBA, republikanët e Donald Trumpit, të cilët Dodik i kishte mbështetur vazhdimisht, pësuan humbje të thellë. Në total, gjatë këtij viti, Dodik realizoi tri vizita parazgjedhore te aleatët e tij, dhe të gjitha përfunduan me zhgënjim.
Në këtë bilanc ka edhe një përjashtim. Pesë ditë para zgjedhjeve të përgjithshme në Bosnjë e Hercegovinë, Dodik vizitoi presidentin rus, Vladimir Putin, në Moskë. Përjashtimi lidhet me faktin se Putini nuk kishte zgjedhje këtë vjeshtë dhe për këtë arsye nuk futet në të njëjtën llogari. Ndërkohë, në zgjedhjet e 4 tetorit, SNSD-ja dhe partnerët e saj ruajtën shumicën në Kuvendin e Republikës Srpska. Kështu, i vetmi që mund të konsiderohet fitues nga ky cikël zhvillimesh politike është vetë Dodiku, ndërsa të tjerët që u përfshinë në takime parazgjedhore nuk arritën rezultatet që do të priteshin.
Botuar fillimisht në Telegrafi