Shoferët në Kinë po përdorin një metodë të pazakontë për të anashkaluar kontrollet e sigurisë në automjetet Tesla. Lajmi ka të bëjë me një praktikë që përfshin përdorimin e ashtuquajturave “koka plastike” të personazheve të famshëm, të cilat më pas vendosen në vende të caktuara brenda makinës. Qëllimi është që sistemi i makinës të mashtrohet në mënyrë që të besojë se shoferi është i pranishëm dhe po kryen detyrat e tij.
Sipas kësaj skeme, shoferët shpenzojnë rreth 20 euro për të blerë koka plastike të personazheve të njohur. Më pas, këto objekte vendosen në pozicione kyçe brenda automjetit. Ideja kryesore është që sensorët dhe mekanizmat që monitorojnë përdorimin dhe praninë e shoferit të marrin një sinjal vizual të ngjashëm me atë që ata presin kur makina është duke u drejtuar normalisht.
Vendet ku vendosen koka plastike nuk janë zgjedhur rastësisht. Ato instalohen në hapësira ku sistemi i sigurisë e lexon si faktorë që lidhen me drejtimin dhe kontrollin e shoferit. Në këtë mënyrë, sistemi i automjetit tenton të interpretojë situatën si “prani e shoferit”, duke e bërë më të vështirë për kontrollin e sigurisë të identifikojë se shoferi po e shmang monitorimin real.
Kjo praktikë vë në qendër një problem që lidhet me mënyrën se si funksionojnë sistemet e sigurisë dhe monitorimi i drejtimit. Kur kontrolli bazohet në interpretime vizuale, manipulimi me objekte të dedikuara mund të ulë efektivitetin e verifikimit. Në rastin e Tesla-s, shoferët duket se kanë gjetur një zgjidhje të thjeshtë dhe të lirë për ta bërë sistemin të “besojë” se po përmbushet kushti i pranisë së shoferit.
Manipulimi me “koka plastike” për të shmangur kontrollin e sigurisë
Kjo është pikërisht fraza kryesore që përmbledh si po funksionon praktika: shoferët blejnë koka plastike të personazheve të famshëm dhe i vendosin në vende kyçe brenda automjetit, në mënyrë që sistemi i sigurisë të mos e kuptojë se monitorimi po shmanget. Për ta, kostoja e përmendur është rreth 20 euro, ndërsa efekti synohet të jetë anashkalimi i kontrollit të sigurisë në kohë reale, gjatë përdorimit të makinës.
Fakti që përdoren personazhe të njohur sugjeron se produktet janë të gatshme për t’u blerë dhe se mjaftojnë disa detaje bazë për t’i vendosur ato në pozicionet e duhura. Kjo e bën praktikën të arritshme jo vetëm për një grup të vogël përdoruesish, por edhe për këdo që kërkon të provojë mënyra të ngjashme. Në thelb, gjithçka kthehet në një kombinim mes aksesit në produkte të vogla dhe vendosjes së tyre në pikat që ndikojnë te perceptimi i sistemit.
Për momentin, ajo që vihet re në këtë histori është se shoferët po fokusohen te pjesa më e prekshme e procesit: kontrolli i sigurisë dhe mënyra si makina e monitoron drejtuesin. Duke vendosur një objekt që i ngjan një elementi të pranishëm (siç është koka), ata synojnë të krijojnë një “iluzion” për sistemin. Kështu, kontrolli që synon të mbajë shoferin të angazhuar gjatë drejtimit, mendohet se mund të mashtrohet, duke ulur aftësinë e tij për të reaguar saktë kur shoferi nuk është i pranishëm në mënyrën që sistemi pret.
Ndërkohë, kjo praktikë ngre edhe një pyetje të qartë për përdoruesit dhe për industrinë: sa të forta janë kufijtë e sistemeve kur përballen me truke fizike dhe jo me sjellje njerëzore? Në rastin e përshkruar, shoferët po përdorin një mjet të thjeshtë, me një kosto të përmendur rreth 20 euro, për të arritur një efekt që lidhet drejtpërdrejt me monitorimin e sigurisë te Tesla. Për sa kohë kjo metodë do të mbetet e përdorshme, varet nga reagimi i sistemit dhe nga përditësimet apo masat që mund të ndërmerren në vijim.
Botuar fillimisht në Albeu