Davide Pecorelli, një italian i cili ka rrëfyer se e ka inskenuar vetë vrasjen e tij në Shqipëri, ka vazhduar udhëtimin e tij pas skenës së krimit që duhej zgjidhur. Ndërsa hetimet dhe raportimet lidhur me rastin u përqendruan në fazat e para, ai ka përshkruar se si e pa të arsyeshme të largohej dhe të vijonte rrugën, duke i kthyer ngjarjet në një rrëfim për jetën e re.
Ngjarja solli interes të madh nga media italiane dhe shqiptare. Raportimet vijonin ndërsa, sipas mënyrës se si u prezantua historia, shfaqeshin detaje të lidhura me pistat që ndryshonin me shpejtësi. Në atë moment, emri i Davide Pecorelli u bë pjesë e diskutimeve publike, ndërsa mendohej se do të kishte një zgjidhje të menjëhershme për skenën e ngritur si “vrasje”, e cila, sipas asaj që ai ka thënë, ishte inskenuar prej tij.
Në rrëfim, Davide shprehet se pas asaj që ai e quan “ngjarje” e organizuar, ai ka vijuar të lëvizte dhe të ruante rolin e tij në publik. Në këtë kuadër, ai tregon se ka dalë në qytet në Vlorë, ku ka komunikuar me persona të ndryshëm me një identitet tjetër. Ai ka thënë se është prezantuar si shkrimtar, duke u përpjekur të krijonte një pamje të caktuar rreth vetes dhe synimeve të tij.
“U gjenda në Vlorë dhe thashë se isha shkrimtar”
Rrëfimi i tij vijon me një tjetër detaj: Davide thotë se më pas, në Bosnjë, po rigjente veten. Sipas kësaj historie, udhëtimi nuk u ndal vetëm tek inskenimi i skenës, por lidhej edhe me një proces personal, ku ai e ka përshkruar lëvizjen drejt një jete të re si mënyrë për të rifilluar. Në narrativën e tij, ndryshimi nuk është paraqitur si një veprim i momentit, por si një rrugëtim me etapa.
Një pjesë e rëndësishme e rrëfimit lidhet edhe me kontaktin e tij me komunitetin fetar. Davide Pecorelli thotë se ka qëndruar me priftërinjtë për 4 muaj dhe këtë periudhë e ka quajtur “rilindja ime”. Ky moment, në tregimin e tij, shfaqet si pikë kthese, ku ai ka gjetur një formë mbështetjeje dhe një drejtim të ri. Për këtë arsye, historia e tij nuk paraqitet vetëm si çështje e një krimi të inskenuar, por edhe si përpjekje për të rikonfiguruar jetën pas një faze të errët.
Ndërkohë, zhvillimet në media kanë vazhduar të pasqyrojnë versionet e mundshme të rastit. Është raportuar se mediat kanë qenë të shpejta në ndërtimin e “pistave” dhe në përcjelljen e zhvillimeve, ndërsa publiku priste të sqaroheshin rrethanat. Në këtë atmosferë, rrëfimi i Davide Pecorelli ka sjellë një interpretim që e ndryshon totalisht qasjen ndaj ngjarjes: nga një skenë krimi që duhej zgjidhur, te një veprim i planifikuar nga vetë ai.
Me gjithë rrugëtimin e tij dhe deklarimet e bëra, historia mbetet e lidhur ngushtë me atë që ndodhi në Shqipëri dhe me mënyrën se si ai ka lëvizur pas skenës së ngritur. Nga largimi dhe prezantimi në Vlorë si shkrimtar, te periudha në Bosnjë dhe “rilindja” e përmendur përmes qëndrimit 4-mujor me priftërinjtë, Davide Pecorelli i ka dhënë ngjarjes një vazhdim narrativ. Ndërkohë, publiku dhe media kanë vazhduar të ndjekin mënyrën si do të interpretohen këto deklarime dhe si do të lidhen me të gjitha elementet e rastit.
Botuar fillimisht në Albeu