Përmbytjet e së mërkurës në Nepal-Tibet kanë shkaktuar një tragjedi me përmasa të jashtëzakonshme. Autoritetet lokale bëjnë me dije se të paktën 734 persona kanë humbur jetën, ndërsa më shumë se 2,400 të tjerë rezultojnë të zhdukur. Numri i pasaktësive dhe rrethanat e terrenit e kanë vështirësuar jo vetëm kërkimin, por edhe shpërndarjen e ndihmave për banorët në zonat më të goditura.
Sipas koordinatores rezidente të Kombeve të Bashkuara në Nepal, Lila Pieters Yahia, ndihmat po mbërrijnë, por po del e vështirë që ato të arrijnë tek njerëzit e prekur. Përgjatë operacionit të shpëtimit, problem kryesor është aksesi në terren, i cili pengon lëvizjen e ekipeve dhe transportin e materialeve humanitare. Për këtë arsye, puna në terren kërkon kohë shtesë dhe përpjekje të vazhdueshme për të arritur në vendet ku shihen nevojat më urgjente.
Ndërkohë, koordinatori i OKB-së thotë se ekipet e shpëtimit indiane dhe kineze që arritën të enjten po punojnë për të ofruar mbështetje shtesë. Në këto kushte, qasja nuk është vetëm çështje kapacitetesh, por edhe e sigurisë dhe logjistikës. Ndërsa kërkimet vazhdojnë, autoritetet po kërkojnë rrugë alternative për të kapërcyer pengesat e terrenit të vështirë dhe kushtet e krijuara nga reshjet.
Transporti ajror dhe dronët synojnë të kapërcejnë vështirësitë në Nepal
Qeveria ka nisur “transportin ajror të gjithçkaje” me helikopter, duke u përpjekur të minimizojë vonesat në dërgimin e ushqimeve, pajisjeve mjekësore dhe ndihmave të tjera. Po diskutohet gjithashtu përdorimi i dronëve për të ofruar ndihmën në mënyrë më efektive. Ky vendim synon të përmirësojë shpejtësinë e reagimit, sidomos në ato zona ku rrugët tokësore janë të pamundura ose kur balta dhe rrëshqitjet rrezikojnë të bllokojnë ekipet e shpëtimit.
Parashikimi i motit tregon se shiu do të vazhdojë të paktën deri të hënën. Kjo do të thotë se operacioni kërkim-shpëtimi, i cili tashmë po përballet me sfida të mëdha, mund të përkeqësohet më tej. Balta e dendur ka bërë që shumë njerëz të mbeten të bllokuar në tunelet e hidrocentraleve në Nepalin verior. Në këto rrethana, ekipet e shpëtimit e kanë të vështirë të hyjnë në tunele dhe të arrijnë te personat që mendohet se ndodhen brenda, duke e zgjatur kohën e ndërhyrjes.
India dhe Kina kanë dërguar ekspertë për të ndihmuar në operacionet e shpëtimit dhe në menaxhimin e pasojave. Përveç banorëve vendas, janë shënuar edhe qindra shtetas të huaj të zhdukur, çka e bën emergjencën më komplekse dhe rrit nevojën për koordinim ndërkombëtar. Ndërkohë, autoritetet po vijojnë të sigurojnë praninë e ekipve dhe po përpiqen të mbajnë ritmin e kërkimeve, edhe pse situata e terrenit dhe moti ndikojnë çdo orë në ecurinë e operacionit.
Ndihma humanitare ka nisur të vijë edhe nga vende të tjera. Shtetet e Bashkuara kanë premtuar 3.6 milionë dollarë për ndihmë humanitare, ndërsa Mbretëria e Bashkuar ka dërguar një ekip të vendosjes së shpejtë në Nepal për të mbështetur shtetasit britanikë. Tragjedia cilësohet si katastrofa më e keqe e Nepalit në më shumë se një dekadë. Shkencëtarët besojnë se përmbytja e menjëhershme u shkaktua nga një “kolaps akullnajor”, kur e gjithë ose një pjesë e një akullnaje shpërbëhet, duke sjellë më pas “ndikime katastrofike në rrjedhën e poshtme”.
Pavarësisht përmasave të katastrofës, mijëra njerëz janë shpëtuar. Megjithatë, ndërsa kërkimet hyjnë në ditën e pestë, shumë nga familjet që ndodhen në kontakt me ekipet e emergjencës po përgatiten për skenarë edhe më të rëndë. Në terren, autoritetet po përballen edhe me sfida shtesë të lidhura me fazat e dekompozimit të trupave të gjetur, duke rritur nevojën për kapacitete logjistike dhe mjekësore. Operacionet vazhdojnë ndërsa moti i paqëndrueshëm dhe balta e dendur mbeten faktorë që e vështirësojnë çdo përpjekje për gjetjen dhe nxjerrjen e personave të zhdukur.
Botuar fillimisht në Bota Sot
