Maçedonia e Veriut po përballet me një valë të vazhdueshme të emigrimit të të rinjve, një fenomen që po kthehet në problem serioz demografik. Sipas analizave të lidhura me strategjitë e Zhvillimit Rajonal, të rinjtë po largohen për shkak të pagave të ulëta, vështirësive për të gjetur punë dhe mungesës së perspektivës për të ardhmen në vend. Kjo situatë po ndikon jo vetëm te demografia, por edhe te mënyra se si formohen politikat shtetërore.
Rritja e emigrimit nuk është një rast i izoluar, por një proces që po vazhdon dhe po e shtrëngon gjithnjë e më shumë vendin në aspektin e numrit të popullsisë. Me kalimin e kohës, humbja e të rinjve rrezikon të krijojë pasoja të drejtpërdrejta në tregun e punës, në zhvillimin ekonomik dhe në kapacitetet afatgjata të institucioneve për të planifikuar. Në këtë kuadër, çështja është trajtuar edhe në dokumente strategjike që lidhen me zhvillimin.
Dokumenti i përditësuar që po udhëheq diskutimet në këtë drejtim është Strategjia e re e Zhvillimit Rajonal për periudhën 2021–2031. Në të, Maqedonia e Veriut vlerësohet se rrezikon të humbasë deri në 22,000 banorë çdo vit. Kjo shifër tregon përmasat e problemit dhe e vendos vendin përpara sfidës së ndalimit të rënies së popullsisë, duke krijuar kushte më të mira për të rinjtë që të qëndrojnë dhe të ndërtojnë jetën në vend.
Strategjia 2021–2031 paralajmëron humbje deri në 22 mijë banorë në vit
Një nga arsyet kryesore të emigrimit, siç del nga vlerësimet, lidhet me nivelet e ulëta të pagave. Kur të ardhurat nuk përputhen me kostot e jetesës dhe kur pagat nuk ofrojnë një bazë të qëndrueshme, motivimi për të kërkuar mundësi jashtë vendit rritet. Po ashtu, vështirësitë për të gjetur punësim janë thelbësore: kur nuk ka vende pune të mjaftueshme ose kur proceset për punësim janë të vështira, shumë të rinj zgjedhin të provojnë fatin në vende të tjera.
Përveç kësaj, në dokumente theksohet edhe mungesa e perspektivës. Kur nuk krijohen programe reale që mbështesin karrierën, arsimimin, sipërmarrjen apo tranzicionin nga shkolla drejt punës, të rinjtë e shohin të ardhmen më larg. Kështu, emigrimi bëhet jo vetëm një përgjigje ndaj vështirësive të momentit, por edhe një zgjedhje afatgjatë. Kjo, nga ana tjetër, krijon një zinxhir ndikimesh: sa më shumë largohen të rinjtë, aq më shumë dobësohet potenciali i fuqisë punëtore, ndërsa shoqëria plaket gradualisht.
Rëndësia e këtij problemi shihet edhe në faktin se ai prek formulimin e politikave shtetërore. Kur numri i popullsisë bie me shpejtësi, planifikimi për shërbime publike, zhvillimin e infrastrukturës, arsimin, shëndetësinë dhe politikat e punës kërkon rishikim të vazhdueshëm. Prandaj, çështja e emigrimit të të rinjve nuk trajtohet si një temë e thjeshtë sociale, por si një faktor që ndikon në drejtimin e përgjithshëm të qeverisjes dhe të strategjive afatmesme e afatgjata.
Në dokument theksohet edhe se anëtarësimi në Bashkimin Evropian, i cili mendohet të ndodhë në të ardhmen e afërt, mund ta ngadalësojë rënien e popullsisë. Afërsia me BE-në shihet si një mundësi për të forcuar pozicionin e vendit në procesin e integrimit evropian dhe për të krijuar kushte më të mira për zhvillim. Në këtë mënyrë, strategjia e periudhës 2021–2031 vendos një kuadër planifikimi që synon të adresojë sfidat demografike, përfshirë emigrimin, duke e parë të ardhmen e vendit të lidhur edhe me proceset integruese.
Botuar fillimisht në Albeu