Nëse foshnja juaj tërheq flokët, qerpikët ose vetullat e veta, kjo mund të duket shqetësuese në moment. Megjithatë, reagimi i parë nuk duhet të jetë i menjëhershëm. Në vend të kësaj, hapi i parë është të vëzhgoni sjelljen për një ose dy javë, për të kuptuar se kur ndodh, në çfarë rrethanash shfaqet dhe a ka ndonjë shenjë tjetër shoqëruese.
Tërheqja e flokëve shpesh shfaqet në momente të qeta. Për shembull, shumë foshnja e bëjnë këtë kur janë në krevat, kur ushqehen me gji ose kur pinë nga biberoni. Në këto situata, sjellja mund të lidhet me përpjekjen për t’u qetësuar ose për t’u ndjerë më rehat, veçanërisht kur foshnja është e lodhur, e shqetësuar, e mërzitur ose nën stres.
Për shumë fëmijë të vegjël, kjo lloj tërheqjeje nuk zgjat dhe largohet vetë. Ndodh sepse në atë moshë foshnjat janë ende duke mësuar si funksionon bota rreth tyre dhe si ndikojnë veprimet e tyre te të rriturit. Në disa raste, tërheqja e flokëve mund të shërbejë edhe si mënyrë për të tërhequr vëmendjen e prindërve, duke e përsëritur sjelljen sa herë që kuptojnë se sjell reagim.
Vëzhgoni sjelljen dhe ndiqni shenjat që kërkojnë kontroll mjekësor
Sipas Baby Center, foshnjat mund t’i tërheqin flokët edhe nga kureshtja. Ndërsa rriten, ato fillojnë të kuptojnë lidhjen mes veprimeve dhe reagimeve: nëse një gjest prodhon një reagim te të rriturit, gjesti ka më shumë gjasa të përsëritet. Kjo sjellje mund të jetë më e shpeshtë kur foshnja është duke kaluar një periudhë ndryshimesh rutinë, por zakonisht nuk tregon domosdoshmërisht një problem shëndetësor.
Edhe pse tërheqja e flokëve mund të lidhet me trikotillomaninë, një çrregullim që shkakton tërheqje të përsëritur të flokëve, kjo gjendje zakonisht nuk shfaqet te foshnjat. Ajo vërehet më shpesh në moshat më të mëdha. Prandaj, në shumicën e rasteve, tek foshnjat e vogla bëhet fjalë për një sjellje që ka të bëjë me vetë-qetësimin, kureshtjen ose kërkimin e vëmendjes, dhe jo domosdoshmërisht për diçka patologjike.
Pavarësisht se shpesh sjellja mund të jetë kalimtare, prindërit duhet të flasin me pediatrin nëse tërheqja vazhdon për një kohë të gjatë. Konsultimi mjekësor është veçanërisht i nevojshëm nëse shfaqen zona pa flokë, nëse foshnja i thith apo i ha flokët, ose nëse sjellja bëhet e shpeshtë dhe e vështirë për t’u menaxhuar.
Për ta ndihmuar foshnjën të largojë fokusin nga flokët, mund të ofroni lodra shqisore që t’i kapë dhe t’i tërheqë, me tekstura të ndryshme. Nëse flokët janë të gjatë, një zgjidhje praktike është t’i lidhni ose t’i mbani të shkurtër, në mënyrë që të zvogëlohet mundësia për t’i kapur. Po ashtu, është e rëndësishme të shmangni reagimet e forta si qortimi ose shfaqja e zemërimit.
Një reagim i tillë mund ta bëjë foshnjën ta përsërisë sjelljen, pikërisht për të tërhequr vëmendjen. Në vend të kësaj, përpiquni ta ridrejtoni qetësisht vëmendjen drejt një aktiviteti tjetër, duke i dhënë një alternativë të re për t’u angazhuar. Qëllimi është që foshnja të gjejë mënyra të sigurta për t’u qetësuar dhe për të shprehur nevojat e saj, duke e reduktuar sjelljen e tërheqjes së flokëve.
Botuar fillimisht në Bota Sot