Kur Spanja dhe Argjentina përballen të dielën në finalen e Kupës së Botës, për shumë prej lojtarëve momenti i ngritjes së trofeut do të jetë gjëja kryesore në mendje. Megjithatë, gara për një çmim tjetër të madh individual mund të përfundojë po aq shpejt, ose edhe të marrë një kthesë të fortë, pikërisht pas asaj ndeshjeje.
Rezultati i stadiumit në New Jersey nuk lidhet vetëm me lavdinë kombëtare. Ai mund të ketë ndikim të drejtpërdrejtë në garën për “Topin e Artë”, duke e bërë finalen e Botërorit një moment potencialisht vendimtar për mënyrën si do të formësohet votimi dhe perceptimi i sezonit. Kjo ndodh edhe sepse, edhe pse epoka e dominimit të Lionel Messit dhe Cristiano Ronaldos ka kaluar prej kohësh, në vitet e fundit ka pasur një favorit të qartë në garën për çmimin kryesor individual në futboll.
Në vitin 2026, skenari është më i hapur. Ka shumë pretendentë, por historia tregon se është e vështirë të shpallesh lojtari më i mirë pa fituar të paktën një trofe të madh, siç është Liga e Kampionëve apo një turne i madh ndërkombëtar. Me fjalë të tjera, thjesht performancat individuale nuk mjaftojnë gjithmonë, sidomos kur çmimi lidhet me ndikimin në suksesin ekipor.
Finalja e Botërorit mund të vendosë kush merr “Topin e Artë”
Është një logjikë që shfaqet qartë edhe te shifrat dhe çmimet e mëparshme. Në garat e viteve të fundit, “Topi i Artë” shpesh është paraprirë nga periudha të mbushura me suksese. Për edicionin 2025/2026, Harry Kane, Erling Haaland dhe Kylian Mbappe patën shifra të jashtëzakonshme golash, çka i futi menjëherë në fokus të opinionit sportiv. Por golat janë vetëm një pjesë e tregimit: çmimi zakonisht kërkon edhe elementin e trofeve në skenën kontinentale apo ndërkombëtare.
Statistika e fundit e tregon këtë. Vetëm katër nga 19 fitoret e fundit në garën për “Topin e Artë” i takuan lojtarëve që nuk kishin fituar Ligën e Kampionëve të UEFA-s, Kupën e Botës, Kampionatin Evropian apo Kupën e Amerikës në të njëjtin vit. Lionel Messi e ka bërë këtë tri herë—në vitet 2010, 2012 dhe 2019—ndërsa Cristiano Ronaldo e arriti në vitin 2013. Kjo tregon se, pavarësisht emrave të mëdhenj, gjasat shpesh nuk janë të larta për lojtarë si Kane, Haaland, Mbappe, Michael Olise, Declan Rice dhe Jude Bellingham, nëse nuk arrijnë të mbyllin sezonin me një trofe të rëndësishëm.
Edhe fituesit e mëparshëm e konfirmojnë këtë model. Ousmane Dembélé e fitoi trofeun kryesor individual vitin e kaluar, pasi e udhëhoqi PSG-në drejt triumfit në Ligën e Kampionëve. Meqë Parisi e mbrojti trofeun kryesor edhe në futbollin evropian, kjo hap rrugë që Dembélé dhe Khvicha Kvaratskhelia të shihen si kandidatë realë. Në këtë logjikë, rëndësia e një suksesi të madh në nivel klubesh ose në nivel kombëtar rritet ndjeshëm në perceptimin e garës.
Dy prej kandidatëve për të dielën janë veçanërisht në qendër: Messi dhe Lamine Yamal. Messi, në moshën 39-vjeçare, synon të fitojë “Topin e nëntë të Artë”, ndërsa Yamal, 19-vjeçari i Spanjës, kërkon të përmirësojë renditjen e vitit 2025, ku ishte i dyti. Edhe pse hyrja e tij në Botëror nuk konsiderohej si pika më e pritur në fillim të sezonit, Messi tashmë shihet si pretendent, pasi e ka çuar Argjentinën deri në finale të Kupës së Botës. Në rast fitoreje, shumë elemente do të punonin në favor të tij.
Ndërkohë, në prag të finales, janë të hapura disa skenarë se çfarë mund të ndodhë me rivalët. Yamal shpreson të kthejë performancën e tij në sukses vendimtar, ndërsa e gjithë gara për çmimin individual mbetet e lidhur me atë që do të ndodhë në fushë të dielën në New Jersey. Përtej emrave, momenti i madh i trofeut mund të jetë pikërisht periudha kur votat dhe argumentet për “Topin e Artë” gjejnë përgjigjen përfundimtare.
Botuar fillimisht në Koha.net
