Nënkryetarja e Bashkisë së Tiranës, Anuela Ristani, ka hyrë në një përplasje të ashpër gjatë mbledhjes së fundit të Këshillit Bashkiak, e zhvilluar me dyer të mbyllura. Rasti i saj u shoqërua me tone të larta dhe me një sfidë të hapur drejtuar këshilltarëve të mazhorancës, ndërsa në zhvillimin e debateve u prekën edhe çështje që lidhen me llogaridhënien dhe punën në terren.
Sipas rrjedhës së diskutimeve, debati nisi te problematikat që po shoqërojnë shërbimin e pastrimit në qytet. Në mbledhje, Ristani ngriti shqetësimin për mënyrën si po menaxhohen këto çështje dhe kërkoi më shumë përgjegjshmëri nga drejtuesit vendorë. Kulmi i tensionit erdhi kur ajo përplasi qëndrimet e saj me ato të këshilltarëve të mazhorancës, në një moment kur diskutimet po bëheshin gjithnjë e më të ashpra.
Në këtë atmosferë, Anuela Ristani ka shkuar më tej, duke sfiduar hapur edhe përfaqësuesit e Partisë Socialiste. Ajo i ka drejtuar debateve një dimension më të drejtpërdrejtë politik, duke e bërë të qartë se nuk po e konsideron të mjaftueshme mënyrën se si po trajtohen çështjet që prekin qytetarët. Tensioni u rrit sidomos kur debati u përqendrua te kërkesa për më shumë llogaridhënie dhe kur u ngrit pretendimi se duhen marrë masa konkrete.
Ristani i drejtohet mazhorancës: llogaridhënie më e madhe në bashki
Gjatë diskutimeve, anëtarë të këshillit vijuan të shprehnin qëndrime të ndryshme lidhur me mënyrën e menaxhimit të problematikave të pastrimit dhe përgjegjësitë e strukturave përkatëse. Por Ristani, sipas zhvillimit të seancës, nuk u tërhoq nga kërkesat e saj për kontroll më të rreptë dhe reagim më të shpejtë ndaj situatave në terren. Shkak i debatit u bë edhe mënyra se si po raportohet apo si po interpretohen vështirësitë që po dalin në shërbimet e përditshme.
Në një moment të seancës, përplasja mori karakter më të drejtpërdrejtë. Anuela Ristani ka përdorur një formulim sfidues ndaj kundërshtarëve brenda sallës, duke e kthyer diskutimin në një përballje të drejtpërdrejtë mes saj dhe këshilltarëve të mazhorancës. Tensioni u bë i dukshëm në mënyrën si u pasuan argumentet dhe si u ndërtuan kundërshtitë, ku secila palë u përpoq të mbrojë qëndrimin e vet për çështjet që po diskutoheshin.
Në qendër të argumenteve të saj ishte ideja se duhen vendosur mekanizma të qartë llogaridhënieje, sidomos kur bëhet fjalë për shërbime që prekin direkt jetën e përditshme të banorëve. Për këtë arsye, debati mbi pastrimin nuk mbeti vetëm në nivelin e ankesës, por u shndërrua në një kërkesë për përgjigje dhe masa, duke e vënë nënkryetaren në pozita ku ajo kërkoi të ketë kontroll më të fortë dhe procedura që të mos lënë hapësira për mospërputhje.
Më pas, mbledhja me dyer të mbyllura vijoi me vijimësi argumentesh dhe replika. Përballja e Ristanit u shfaq si një sfidë e hapur, jo vetëm ndaj këshilltarëve të mazhorancës, por edhe ndaj linjës politike të përfaqësuesve që ajo i identifikoi në sallë. Në fund të debatit, tensioni i krijuar la të kuptohet se çështjet e pastrimit dhe kërkesat për llogaridhënie mbeten tema të ndjeshme në raportet brenda institucioneve vendore të Bashkisë së Tiranës.
Botuar fillimisht në Albeu
