Një turmë banorësh i ka vënë flakën një qendre trajtimi për Ebolën në qytetin Rwampara, në Republikën Demokratike të Kongos, pasi u ndaluan të merrnin trupin e një personi të afërm që kishte vdekur nga kjo sëmundje e rrallë. Ngjarja ka ndodhur në një periudhë kur autoritetet shëndetësore po përballen me vështirësi të mëdha për të menaxhuar shpërthimin, si për shkak të mungesës së infrastrukturës, ashtu edhe për tensionet në terren.
Zjarri i vënë qendrës së trajtimit reflekton sfidat me të cilat përballen punëtorët e shëndetësisë në përpjekjet për të frenuar virusin. Në shumë raste, masat e parashikuara nga ekipet mjekësore mund të bien ndesh me zakonet lokale, veçanërisht kur bëhet fjalë për ritet e varrimit. Deri në momentin kur trupat trajtohen dhe transportohen sipas protokolleve të sigurisë, përfshirja e familjarëve dhe ceremonitë tradicionale krijojnë tensione që, në disa situata, kthehen në protesta dhe përplasje.
Sipas raportimit të Associated Press, qendra në Rwampara u dogj nga të rinjtë vendas. Protesta nisi kur ata pretendonin se donin ta merrnin trupin e të afërmit të tyre, por u përballën me refuzimin e stafit mjekësor. Në këto kushte, refuzimi i familjarëve për të ndjekur procedurat e përcaktuara të sigurisë ka sjellë si pasojë reagime të ashpra në terren dhe ndërprerje të punës së strukturave shëndetësore.
Situata vjen edhe në një rajon ku përhapja e sëmundjes po ndodh prej javësh dhe ku objektet shëndetësore janë të pamjaftueshme. Shumë njerëz po lëvizin për t’u ikur konflikteve të armatosura, gjë që e vështirëson gjurmimin e kontakteve dhe organizimin e shërbimeve bazë mjekësore. Në këtë realitet, organizimi i reagimit ndaj Ebolës përballet jo vetëm me aspektet mjekësore, por edhe me logjistikën dhe stabilitetin në terren.
Protokollet e varrimit ndezin reagime në shpërthimin e Ebolës në Kongo
Trupat e personave që vdesin nga Ebola paraqesin rrezik të lartë për përhapjen e virusit derisa të kryhet varrimi në mënyrë të sigurt. Për këtë arsye, menaxhimi i varrimit është një pjesë kyçe e përgjigjes ndaj emergjencës shëndetësore. Megjithatë, puna e rrezikshme e varrimit po menaxhohet vetëm aty ku po mundet, ndërsa në disa zona po sfidohet nga protestat e familjarëve. Kjo krijon një hendek mes nevojës për siguri dhe pranimit të masave, duke rritur gjasat që zinxhiri i transmetimit të vazhdojë.
Derimëtash janë regjistruar 160 vdekje dhe 671 raste të dyshuara nga Ebola në dy provinca të Kongos. Organizata Botërore e Shëndetësisë, nga ana e saj, ka theksuar se përhapja është shumë më e gjerë se shifrat e raportuara deri tani. Kjo do të thotë se rastet mund të mos jenë identifikuar plotësisht për shkak të distancave, lëvizjeve të popullsisë dhe vështirësive për të arritur në komunitete, veçanërisht kur situata konfliktuale e komplikon komunikimin dhe transportin.
Ndërsa shpërthimi vijon, incidentet si djegia e qendrës në Rwampara e bëjnë edhe më të vështirë reagimin e shëndetit publik. Përpjekjet për të trajtuar pacientët dhe për të menaxhuar trupat e viktimave kërkojnë vazhdimësi, ndërkohë që tensionet me familjarët mund të çojnë në ndërprerje të shërbimeve. Në një terren ku burimet janë të kufizuara dhe njerëzit lëvizin mes pasigurisë, çdo incident i tillë ndikon drejtpërdrejt në aftësinë për të kontrolluar virusin.
Botuar fillimisht në Koha.net
