Në Japoni, një formë arti që zakonisht lidhet me shkollën po shndërrohet në një skenë krijimtarie moderne. Edhe pse tabelat tradicionale të klasave mund të duken si relikte të së kaluarës në ambientet e shkollave bashkëkohore, pikërisht ato po shërbejnë për të ndërtuar një stil të ri arti. Në qendër të kësaj lëvizjeje është vizatimi me shkumës, një praktikë që, ndryshe nga mjetet më të përhershme, e pranon se krijimet kanë jetë të kufizuar.
Filozofia japoneze se “asgjë nuk zgjat përgjithmonë” përputhet natyrshëm me këtë art. Në vend që të synojë ruajtjen për kohë të gjatë, arti me shkumës e vendos theksin te procesi dhe te momenti. Ngjyrat në dërrasë shfaqen, krijuesit shprehin idetë e tyre dhe më pas gjithçka fshihet. Pikërisht ky cikël, i shpejtë dhe kalimtar, po u jep nxënësve një mënyrë tjetër për të parë vizatimin dhe ilustrimin.
Në një klasë të shkollës së mesme të vajzave në Kumagaya, në veri të Tokios, atmosfera është plot energji. Nxënëset po shkëmbejnë ide, po shfletojnë punimet e viteve të kaluara dhe libra arti, duke kërkuar frymëzim për krijimet e tyre të radhës. Dërrasa e zezë, ndonëse në thelb është një mjet mësimor, po shndërrohet në kanavacë krijuese, ndërsa shkumësat shumëngjyrësh po shërbejnë si instrumenti kryesor i shprehjes artistike.
Për këto artiste japoneze që janë në hapat e para të karrierës, garat janë edhe një provë, edhe një hap përpara. Ato janë mbledhur për të marrë pjesë në kampionatin vjetor kombëtar të artit me shkumës, “Kokuban Art Koshien”. Ky aktivitet e ka kthyer vizatimin në dërrasë në një formë konkursi, ku nxënësit jo vetëm tregojnë aftësi teknike, por edhe sjellin ide që lidhen me mënyrën si e kuptojnë artin dhe shkollën.
Arti me shkumës i jep nxënësve një mënyrë moderne për të krijuar
Pjesëmarrësit, pavarësisht se janë ende të reja në rrugën e tyre artistike, e shohin dërrasën si hapësirë për të eksperimentuar. Për shumë prej tyre, kjo është hera e parë që konkurrojnë në këtë konkurs, edhe pse ka edhe nxënëse më të mëdha që kanë një eksperiencë të mëparshme. Në vitin e tyre të parë, synimi është të provojnë veten në një format më të organizuar, ku puna në dërrasë vlerësohet si një krijim i plotë, jo si ushtrim i thjeshtë mësimor.
Ndërsa konkurrimi afrohet, nxënëset vazhdojnë të kërkojnë frymëzim nga shembujt e kaluar dhe nga materiali vizual që kanë në dispozicion. Në këtë mënyrë, tradita e tabelave të klasës po lidhet me një qasje më të guximshme krijuese: idetë nuk kufizohen vetëm nga forma tipike e ushtrimeve, por shndërrohen në ilustrime me karakter artistik. Në Kumagaya, entuziazmi në klasë tregon se ky stil po krijon një lidhje të re mes gjeneratës së sotme dhe mënyrës se si arti mund të shfaqet në hapësirat e përditshme të shkollës.
Edhe pse krijimet me shkumës janë jetëshkurtra, ndikimi që ato lënë te nxënësit është i qartë: ato i inkurajojnë të shohin vizatimin dhe ilustrimin në një mënyrë inovative. Në një botë ku shpesh kërkohet ruajtja dhe përhershmëria, ky art zgjedh të festojë të përkohshmen. Kampionati “Kokuban Art Koshien” bëhet kështu një platformë ku tradita moderne e dërrasës dhe shkumësit merr kuptim të ri, duke i dhënë rëndësi shprehjes krijuese, imagjinatës dhe energjisë së nxënësve.
Botuar fillimisht në Koha.net