Tifozët e Arsenalit kishin kohë që e prisnin momentin. Pas 22 vjetësh pa fituar titullin e kampionit të Premier Leagues, ata e kthyen një mbrëmje të zakonshme në festë të madhe në veri të Londrës.
Gjithçka ndodhi në prag të vendosjes përfundimtare të garës. Ndërsa Arsenali ishte i fokusuar te rezultati që do ta shpallte kampion, në të njëjtën kohë rivalët e tyre, Manchester City, luanin kundër Bournemouthit. Për Cityn duhej një fitore, pasi vetëm kështu do të ruante shpresat për ta mbajtur garën të hapur deri në fund.
Natën e së martës, tifozët u mblodhën jashtë stadiumit Emirates dhe në baret pranë. Atmosfera ishte e mbushur me pritje, ndërkohë që ndeshja në një tjetër pjesë të Londrës po përcaktonte fatin e titullit. Në fund, Manchester City nuk arriti më shumë sesa barazimi, duke konfirmuar Arsenalin kampion për herë të parë pas 22 vjetësh.
Festa e titullit: nga Emirates deri te qendra stërvitore
Pas fishkëllimës së përfundimit, brohoritjet u përhapën menjëherë nëpër baret dhe rrugët e zonës veriore të qytetit. Për shumë tifozë, ky ishte momenti që dukej se po vonohej pa fund, sidomos pas disa dështimeve rresht që kishin krijuar dyshime se trofeu mund të mos vinte më shpejt. Por sapo u mbyll ndeshja e Cityt, festimet u shndërruan në shpërthim entuziazmi.
Festë pati edhe brenda mjediseve të klubit. Në qendrën stërvitore të “topçinjve”, skuadra e Arsenalit u mblodh për të pritur lajmin përfundimtar nga ndeshja. Skena ishte tipike për një ditë historike: lojtarët dhe stafi kërcyen, u përqafuan dhe e kthyen momentin në festë të përbashkët. Brohorimat më të forta ishin ato që përsëriteshin nga të gjithë: “Campeones, Campeones, Ole Ole Ole”.
Konfirmimi i titullit erdhi pasi, vetëm një muaj më parë, kapiteni i Arsenalit, Declan Rice, kishte insistuar se “asgjë nuk ka përfunduar”. Kjo lidhej me situatën kur ekipi kishte humbur nga Manchester City dhe të gjithë prisnin reagimin e menjëhershëm për të mos e humbur ritmin në kampionat. Por të martën, pasi gara u vendos, Rice postoi një fotografi të lojtarëve që festonin, me mbishkrimin “Përfundoi”.
Ky triumf shënoi një moment të rëndësishëm edhe për trajnerin, Mikel Arteta. Titulli erdhi në vitin e shtatë të tij në krye të ekipit dhe, sipas mënyrës si u interpretua edhe publikisht pas fitores, dëshmoi se investimi afatgjatë mund të sjellë rezultatet që synohen. Ish-portieri Paul Robinson e kishte lidhur këtë ide me nevojën për kohë: “Arteta ishte aty për periudhë të gjatë. Dhurata më e mirë që mund t’i bësh një trajneri të mirë është koha”. Më tej, ai theksonte se edhe nëse ke burime financiare, çelësi është t’i shndërrosh ato në ekip dhe në skuadër fituese.
Për Arsenalin, ky titull i kampionit pasoi një periudhë të gjatë pa sukses në kampionat: kur skuadra e përfundoi pa humbje sezonin për ta fituar trofeun në vitin 2004, tifozët e kishin të vështirë ta besonin se do të duhej të prisnin gati çerek shekulli për të përsëritur arritjen. Pavarësisht komenteve që qarkulluan gjatë rrugëtimit të gjatë, vëmendja është drejtuar nga e ardhmja. Tani, ekipi përballet me një tjetër moment të madh: Arsenali do të luajë kundër PSG-së më 30 maj në finalen e Ligës së Kampionëve, ndërsa tifozët shpresojnë që kjo të jetë koha e duhur për të shtuar një trofe tjetër. Urimet për titullin ishin të shumta, duke e bërë këtë mbrëmje një pikë kthese për klubin.
Botuar fillimisht në Koha.net