Një studim i ri i publikuar nga kërkues të Universitetit McGill sugjeron se mënyra si ulemi mund të ndikojë në mënyrën si përballemi me rrezikun dhe, po ashtu, si i përjetojmë emocionet. Ideja që qëndrimi i trupit ka ndikim te vendimmarrja nuk del nga një këshillë e thjeshtë “uluni drejt”, por nga një eksperiment i organizuar me kujdes, ku ndryshimi vjen nga rregullimi i hapësirës së punës.
Sipas rezultateve, pjesëmarrësit që mbajtën një qëndrim më të drejtë të trupit shfaqën një sjellje të ndryshme gjatë detyrës. Në studim morën pjesë gati 200 persona. Megjithatë, studiuesit nuk u treguan hapur se po shqyrtonin lidhjen mes mënyrës si uleshin dhe vendimmarrjes. Kjo ishte pjesë e dizajnit eksperimental, për të mos i shtyrë të tjerët të hamendësonin qëllimin e testit.
Studiuesit i ndanë pjesëmarrësit në dy grupe, por jo përmes udhëzimeve për të ndryshuar sjelljen. Në vend të kësaj, ata ndryshuan mënyrën si ishte organizuar hapësira e punës. Një grup përdori një tablet të vendosur mbi një platformë të ngritur në një tavolinë të rregullueshme. Ky rregullim i natyrshëm i pajisjes e bënte më të lehtë që pjesëmarrësit të uleshin drejt. Grupi tjetër punoi në një tavolinë më të ulët dhe kishte më shumë tendencë të përkuleshin përpara.
Pas kësaj faze, pjesëmarrësit kryen një detyrë kompjuterike të njohur si “detyrë e rrezikut me balonë”. Detyra kërkonte që ata të frynin gradualisht një balonë virtuale. Çdo shtypje e njëpasnjëshme rritte shpërblimin e mundshëm, por njëkohësisht rritej edhe rreziku që balona të shpërthente dhe pikët e fituara në atë raund të humbnin.
Qëndrimi i trupit lidhet me mënyrën si vlerësohet rreziku
Personat që ulen më drejt treguan tendencë për të bërë më shumë shtypje në detyrën me balonë dhe për të arritur rezultate më të mira. Studiuesit, megjithatë, e sqarojnë se ky nuk është interpretim se pjesëmarrësit vepronin thjesht në mënyrë më impulsive. Përkundrazi, përfundimi lidhet me mënyrën se si ata përballeshin me rrezikun gjatë detyrës: qëndrimi më i drejtë shoqërohej me një performancë më të efektshme kur shpërblimi dhe rreziku rriteshin në të njëjtën kohë.
Ndryshimet nuk u vunë re vetëm në sjellje. Pjesëmarrësit që mbanin një qëndrim më të drejtë kishin gjithashtu më shumë gjasa të raportonin një ndjenjë më të fortë krenarie. Kjo është interesante sepse krenaria lidhet me mënyrën se si e vlerësojmë veten dhe veprimet tona. Autorët sugjerojnë se pozicioni i trupit mund të ndikojë jo vetëm në mënyrën si sillemi, por edhe, në një masë të caktuar, në mënyrën si i përjetojmë situatat dhe rezultatet.
Në të njëjtën kohë, studiuesit bëjnë të qartë kufizimet e gjetjeve. Efektet e vërejtura ishin të moderuara dhe u shfaqën në kushte të kontrolluara laboratorike. Kjo do të thotë se nuk mund të nxirret automatikisht përfundimi se një ndryshim i thjeshtë i pozicionit të shpinës sjell rritje të menjëhershme të aftësisë për të marrë vendime më të mira ose për t’u ndjerë automatikisht më të sigurt.
Një tjetër aspekt i rëndësishëm i studimit është se pjesëmarrësve nuk iu kërkua drejtpërdrejt të uleshin drejt. Ndryshimi erdhi nga pajisjet dhe nga organizimi i hapësirës së punës. Studiuesit i shmangën një çështjeje që ka shoqëruar vite me radhë disa eksperimente mbi “poza të fuqisë”, ku pjesëmarrësit mund ta kuptojnë qëllimin dhe të sillen sipas asaj që mendojnë se pritet prej tyre. Për të vërtetuar se qëndrimi realisht ndryshoi, u përdor analiza e videove për të matur këndet e qafës së pjesëmarrësve.
Autorët theksojnë se rezultatet nuk mbështesin idenë e thjeshtë se “uluni drejt dhe do të merrni vendime më të mira”. Përkundrazi, sugjerimi është më i gjerë: edhe elemente të vogla të mjedisit të përditshëm mund të ndikojnë, në një masë të caktuar, te sjellja dhe emocionet. Lartësia e tavolinës, pozicioni i ekranit dhe mënyra si organizohet hapësira ku punojmë mund të ndikojnë jo vetëm në komoditetin fizik, por potencialisht edhe në reagimin kur shfaqen situata që kërkojnë vendimmarrje.
Botuar fillimisht në Telegrafi
