Zion Suzuki është portieri i kombëtares japoneze dhe, aktualisht, pjesë e Parmës. Në futbollin e Japonisë, ai konsiderohet një nga profilët më të veçantë, jo vetëm për rolin e tij mes shtyllave, por edhe për historinë e identitetit dhe për mënyrën si shoqëria e etiketon.
23-vjeçari ka lindur në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Origjina e tij është e përzier: baba i tij është nga Ghana, ndërsa nëna është japoneze. Megjithatë, jeta e Suzukit nuk nisi dhe nuk u mbyll vetëm në SHBA. Që në moshë të vogël, ai u transferua Në Japoni, ku u rrit, u arsimua dhe hodhi hapat e parë në futboll, duke e ndërtuar gradualisht rrugën drejt karrierës sportive.
Në Japoni, Zion Suzuki përshkruhet shpesh me termin “hafu”. Ky është një fjalë që përdoret për njerëzit me prejardhje të përzier, zakonisht kur një prind është japonez dhe tjetri i huaj. Termi vjen nga anglishtja “half”, pra “gjysmë”, por në përdorim të përditshëm ka marrë kuptim më të gjerë si etiketim shoqëror për origjinën.
“Hafu” nuk është thjesht një fjalë e re. Ajo përdoret gjerësisht në Japoni që nga vitet 1970, çka e ka kthyer në një pjesë të gjuhës sociale. Megjithatë, mbetet edhe një temë e diskutueshme, sepse kategorizimi nuk lidhet domosdoshmërisht me mënyrën si personi është rritur apo sa i lidhur është me kulturën japoneze. Në praktikë, edhe ata që kanë lindur dhe janë rritur plotësisht në Japoni mund të etiketohen si “hafu” vetëm për shkak të origjinës familjare.
Termi “hafu” shpjegon pse Suzuki u përball me paragjykime
Për Zion Suzuki-n, kjo mënyrë përkufizimi ka rëndësi sepse përfshin jo vetëm identitetin, por edhe mënyrën se si ai perceptohet. Në fushën e sportit, ku performance duhet të jetë kriteri kryesor, futbollistët dhe lojtarët e rinj shpesh shohin që vëmendja kthehet te “origjina” e tyre, jo te aftësitë. Ndërsa Suzuki zhvilloi karrierën e tij në Japoni dhe arriti të bëhet portier i rëndësishëm në skenën kombëtare, termi “hafu” vazhdonte ta poziciononte atë në një kategori që, për një pjesë të opinionit, nuk e lidh drejtpërdrejt me lojën.
Aktualisht, fakti që ai mban fanellën e Parmës e shton më tej interesin rreth tij. Lëvizja dhe përfshirja në një klub jashtë Japonisë e bëjnë edhe më të dukshme historinë e tij: një lojtar 23-vjeçar që është rritur në Japoni, por që vjen nga një histori ndërkombëtare—lindje në Shtetet e Bashkuara, baba nga Ghana dhe nënë japoneze. Kjo ndërthurje identitetesh, në vend që të jetë thjesht pjesë e historisë personale, është kthyer në etiketë publike përmes termit “hafu”.
Megjithatë, ajo që mbetet qartë në rrëfimin e Suzukit është se ai e ka ndërtuar rrugën e vet në futboll, duke u rritur dhe u formuar në Japoni, para se të bëhet pjesë e kombëtares dhe më pas të vijojë karrierën te Parma. Përballja me paragjykimet që lidhen me pamjen apo me prejardhjen, në rastin e tij, vjen si pasojë e një termi shoqëror që ka kohë që përdoret, por që ende nuk e ka mbyllur debatimin. Në këtë sfond, roli i portierit të kombëtares japoneze, në të dy anët e atdheut të tij dhe jashtë tij, vazhdon ta vendosë Zion Suzuki-n në qendër të vëmendjes.
Botuar fillimisht në Albeu
