Vëllezërit adoleshentë Olly dhe Seb Fisher po i afrohen realizimit të një ëndrre që vjen jo nga vendlindja e tyre, Skocia, por nga një lidhje familjare me Ugandën. Dyshja, e cila është pjesë e klubit Patrick Thistle, ka hyrë në radarët e ekipeve kombëtare të këtij vendi afrikan dhe tashmë po zhvillon stërvitje në kuadër të një ftesë zyrtare.
Olly dhe Seb besojnë se mund të bëhen lojtarët e parë “të bardhë” që do të përfaqësojnë Ugandën. Historia e tyre ka një element personal: nëna e tyre, Kate, ka lindur në Ugandë. Kjo ka bërë që ata të rriten me tregime të shumta familjare për vendin afrikan, ndërsa pranë tyre kanë qenë gjithashtu lidhjet që u trashëguan nga të afërmit.
Olly, 18 vjeç, shpjegon se gjendja në familje është “disi e pazakontë”, duke treguar se gjyshërit e tij kanë jetuar në Uganda për katër apo pesë vjet. Sipas rrëfimit të tij, gjyshi erdhi për të dhënë mësim në një shkollë dhe më pas nëna e tij lindi aty. Këto detaje janë pjesë e asaj që e bën këtë ftesë të ketë peshë të veçantë, jo thjesht si mundësi sportive, por edhe si kthim te rrënjët familjare.
Dy lojtarët kanë mësuar rreth interesimit të Ugandës rreth gjashtë muaj më parë. Gjithçka nisi nga një bisedë e rastësishme: babai i tyre kishte folur më herët me një konsulent futbolli gjatë një ndeshjeje në Nigeri. Prej atij kontakti, rruga drejt ftesës u hap në mënyrë graduale, derisa tani vëllezërit janë ftuar të marrin pjesë në kampet stërvitore të kombëtareve të Ugandës në kategoritë U20 dhe U17.
Në fillim të gushtit, ata u ftuam të bashkohen në kampet përkatëse. Javën e kaluar, dyshja e kaloi kohën në Jinja, në pjesën lindore të Ugandës, dhe do të qëndrojnë edhe për një javë tjetër. Vetë lojtarët thonë se janë të habitur dhe të nderuar nga kjo mundësi, duke e parë si diçka që nuk e kishin planifikuar. Seb, i cili është 16 vjeç, ka thënë se nuk mund ta besonte ftesën, duke e përshkruar si një moment që ta “zë frymën” kur e dëgjon.
Ftesa nga Uganda i afron Fisher-it një momenti historik
Në kamp dhe në këtë periudhë përgatitore, emocionet janë të dukshme. Seb e përshkruan gjithçka si një përzierje ndjenjash: ishte i habitur, por edhe i nderuar që iu kërkua të përfaqësonte Ugandën. Olly, nga ana tjetër, e ka theksuar se nuk e kishte menduar se kjo mund të ishte një mundësi reale, por sapo iu hap rruga, ai e konsideron ftesën një shans të rëndësishëm. Për të dy, ideja e përfaqësimit të një vendi me të cilin kanë lidhje familjare i bën edhe më të veçantë kampet e stërvitjes.
Nëna e tyre, Kate, është treguar veçanërisht e entuziazmuar dhe mendon se për ta do të jetë një përvojë e shkëlqyer. Përtej lidhjes së drejtpërdrejtë familjare, ekziston edhe një tjetër element që i bashkon Skocës dhe Ugandën: Lareya Kingston. Ish-mesfushori i Hearts dhe i Ganës, aktualisht është trajner i ekipit U20 të Ugandës, dhe ai i sheh dy vëllezërit Fisher si lojtarë në prag të diçkaje historike.
Kingston u ka thënë lojtarëve se do të ishin djemtë e parë të bardhë që do të luanin për Ugandën, një pretendim që Seb e cilëson si “një moment historik” dhe diçka të veçantë. Në këtë fazë, vëllezërit po krijojnë një lidhje më të drejtpërdrejtë me vendin afrikan jo vetëm përmes futbollit, por edhe përmes historive që i kanë dëgjuar nga gjyshërit e tyre. Olly shpreson të jetë pjesë e ekipit U20 të Ugandës nëse kualifikohet në Kupën e Afrikës, ndërsa Seb mund të përfundojë në skuadrën U17 për Kupën e Botës. Kjo e bën të ardhmen e tyre në nivelet e të rinjve të lidhet ngushtë me ecurinë e garave ndërkombëtare për të cilat ata po përgatiten.
Botuar fillimisht në Koha.net
