Deputetja e Partisë Demokratike, Jozefina Topalli, ka reaguar ndaj qëndrimit të mazhorancës dhe kryeministrit Edi Rama në Kuvend, duke ngritur si çështje kryesore shmangien e interpelancave dhe diskutimeve për debat. Sipas saj, drejtuesit e qeverisë nuk po i përgjigjen thirrjeve institucionale që lidhen me përgjegjësinë publike, duke mos u paraqitur në seancat ku kërkohet t’u jepet llogari në mënyrë të rregullt për çështje të ndryshme.
Topalli theksoi se, në vend që të marrin pjesë në interpelanca dhe diskutime, kreu i qeverisë dhe struktura përkatëse po refuzojnë të vijnë në Kuvend për mocione për debat dhe forma të tjera të kontrollit parlamentar. Në fokus të akuzës së saj ka qenë mungesa e përfshirjes së mazhorancës në proceset ku deputetët kërkojnë përgjigje konkrete dhe sqarime mbi vendimmarrjen e qeverisë.
Gjatë reagimit, deputetja përdori edhe një ton kritik dhe ironik ndaj mënyrës se si Rama e percepton rolin e vet në politikë dhe komunikim publik. Ajo i kujtoi kryeministrit se ai “nuk është influencer”, duke nënkuptuar se thelbi i detyrës në institucion nuk lidhet me shfaqje televizive apo me mënyrën se si del në media, por me respektimin e mekanizmave demokratikë të llogaridhënies.
Topalli solli në vëmendje edhe një argument tjetër: pushteti, sipas saj, nuk mund të matet me kohën sa del kryeministri në televizor. Në këtë mënyrë, ajo e zhvendosi diskutimin nga shfaqja në publik te përgjegjësia institucionale, duke e konsideruar të papranueshme që Kuvendi të mbetet pa prezencë të drejtuesve të qeverisë në seancat kur priten sqarime për çështje politike, administrative apo qeverisëse.
Deputetja e Partisë Demokratike akuzoi mazhorancën se po i shmanget dhënies së llogarisë në Kuvend, duke mos iu përgjigjur kërkesave për interpelanca, debate parlamentare dhe mocione. Në narrativën e saj, kjo sjellje krijon një hendek mes institucioneve dhe vendimmarrjes së qeverisë, ndërkohë që roli i Kuvendit, sipas logjikës së argumentit, është të ballafaqojë qeverinë me pyetje dhe të detyrojë përgjigje.
“Pushteti s’matohet me televizor, por me përgjigje në Kuvend”
Në këtë kuadër, Topalli i referohet pikërisht mënyrës se si po zhvillohet dialogu parlamentar: sipas saj, mungesa e kryeministrit dhe përfaqësuesve të tjerë të mazhorancës në interpelanca po e dobëson procesin e kontrollit. Ajo e vë theksin te momentet kur deputetët kërkojnë shpjegime, por që nuk marrin pjesëmarrje nga ana e qeverisë në seanca të planifikuara, ku diskutimet kanë rregulla të caktuara dhe synojnë qartësim të çështjeve që lidhen me qeverisjen.
Akuzat e saj përfshijnë edhe një dimension të përgjegjësisë politike. Topalli sugjeron se, në një sistem ku pushteti duhet të kontrollohet përmes mekanizmave të Kuvendit, refuzimi për t’u paraqitur në forma të tilla si interpelancat dhe diskutimet për debat nuk është thjesht një çështje praktike, por një qëndrim politik. Kështu, ajo e lidh drejtpërdrejt mungesën e pranisë me pretendimin për shmangie nga dhënia e llogarisë.
Reagimi i deputetes vjen me një mesazh të qartë: komunikimi në ekran nuk zëvendëson detyrimin institucional. Topalli e përforcon këtë qëndrim duke i kujtuar kryeministrit se roli i tij nuk duhet të interpretohet si pozicion “influencimi”, por si përgjegjësi që kërkon transparencë dhe përgjigje në Kuvend. Për pasojë, ajo e vlerëson të rëndësishme që mazhoranca të mos shmanget nga proceset parlamentare ku kërkohet debat, sqarim dhe llogaridhënie, duke i dhënë Kuvendit funksionin e tij të kontrollit mbi qeverinë.
Botuar fillimisht në Albeu
