Ndryshimet në ciklin menstrual gjatë mesit të të dyzetave janë një nga sinjalet më të zakonshme që shumë gra i lidhin me tranzicionin drejt menopauzës. Ky proces njihet si perimenopauzë ose si faza para menopauzës. Megjithatë, fakti që simptomat shfaqen gradualisht dhe jo menjëherë, e bën shpesh të vështirë identifikimin e saktë të asaj që po ndodh.
Menopauza, ndryshe nga perimenopauza, është një pikë e përcaktuar më qartë. Ajo konsiderohet e arritur kur kanë kaluar 12 muaj nga menstruacioni i fundit. Pra, diagnoza vendoset vetëm pasi të ketë kaluar kjo periudhë kohore, sepse gjatë saj vezoret kanë ndaluar prodhimin e estrogjenit. Estrogjeni është hormoni që luan rolin kryesor në drejtimin e ciklit menstrual dhe, kur prodhimi i tij ndalon, menstruacionet nuk rikthehen.
Mesatarisht, perimenopauza fillon rreth moshës 47 vjeç. Për shumë gra, shenja e parë lidhet pikërisht me ndryshimet në modelin e ciklit. Një nga ndryshimet më të shpeshta është humbja e një cikli menstrual ose ardhja e tij në mënyrë të parregullt, çka vërehet shpesh edhe kur ndryshimet e tjera ende nuk janë të qarta.
Sipas të dhënave të lidhura me gjinekologjinë, simptomat e para shfaqen mesatarisht katër vjet para menstruacionit të fundit, por kjo kohë nuk është e njëjtë për të gjitha. Disa gra vënë re që cikli u nis të ndryshojë vetëm pak muaj para menopauzës, ndërsa tek të tjera ky tranzicion mund të fillojë deri në një dekadë më herët.
Ndryshimet e ciklit janë shenja kryesore e peri-menopauzës
Në fazën e hershme të perimenopauzës, menstruacionet bëhen më pak të rregullta. Ato mund të vijnë një javë më herët ose një javë më vonë nga sa jeni mësuar, ndërsa fluksi menstrual mund të rezultojë ose më i lehtë, ose më i rëndë. Në këtë fazë, rreth 40% e grave përjetojnë edhe afshe të nxehta, të njohura si hot flashes, të cilat mund të shfaqen si valë nxehtësie dhe shqetësimi.
Ndërsa procesi përparon në fazën e vonshme, parregullsia shpesh bëhet edhe më e theksuar. Menstruacionet bëhen më të rralla dhe mund të ketë intervale deri në dy muaj ndërmjet cikleve. Afshet e nxehta, gjithashtu, arrijnë kulmin në këtë periudhë dhe shfaqen tek rreth 80% e grave. Këto shifra tregojnë se sa i zakonshëm është ky simptomë në fazat më të avancuara të tranzicionit.
Shkaku kryesor i këtyre ndryshimeve është ulja graduale e niveleve të estrogjenit. Pas dekadash prodhimi të rregullt të këtij hormoni, vezoret ngadalësojnë funksionimin e tyre. Si pasojë, trupi merr më pak estrogjen dhe, po ashtu, ai bëhet më i paqëndrueshëm. Kjo paqëndrueshmëri reflektohet drejtpërdrejt në mënyrën si vjen cikli dhe në simptomat që e shoqërojnë.
Megjithatë, jo çdo ndërprerje apo ndryshim në menstruacione do të thotë domosdoshmërisht se po hyni në perimenopauzë. Nëse menstruacionet kanë ndaluar për arsye të tjera, si heqja e mitrës, kimioterapia, përdorimi i spirales hormonale (IUD), kontraceptivët vetëm me progesteron, ose gjendje të tjera që ndikojnë te cikli, atëherë ndryshimet e ciklit mund të mos jenë tregues i besueshëm për këtë tranzicion. Në këto raste, simptomat e tjera të lidhura me ndryshimin hormonal mund të jenë më të dukshme, por vlerësimi duhet bërë me kujdes.
Ekzistojnë edhe analiza që maten për estrogjenin, por ato nuk janë gjithmonë aq të dobishme për të dhënë një përgjigje të prerë. Arsyeja lidhet me faktin se ndryshimet hormonale gjatë perimenopauzës mund të jenë të luhatshme, duke e bërë të vështirë interpretimin e rezultateve pa kontekstin e plotë të simptomave dhe historisë së ciklit.
Botuar fillimisht në Koha.net