Sulmet ajrore të Shteteve të Bashkuara kundër caqeve brenda territorit iranian po vazhdojnë për të katërtën ditë radhazi, teksa tensionet në Lindjen e Mesme po marrin përmasa gjithnjë e më shqetësuese. Përshkallëzimi i veprimeve vjen njëkohësisht me masa të reja në det, që synojnë të rrisin presionin ndaj regjimit në Teheran.
Ndërkohë që në ajër vijon ofensiva, Uashingtoni ka ndërmarrë edhe një hap të veçantë në Ngushticën e Hormuzit. Bllokada detare e aktivizuar nga SHBA-ja ka nisur të veprojë të martën, në orën 23:00 (sipas orës greke). Masa synon të kufizojë mundësitë e Iranit për të kërcënuar ose goditur anijet tregtare në një nga korridoret më jetike për transportin e naftës në rang global.
Sipas skemës së raportuar të operacionit, bllokada mbështetet nga një dislokim i gjerë ushtarak i Komandës Qendrore të SHBA-së. Në terren janë angazhuar afro 20 anije luftarake, ndërsa në mbështetje fluturimet vijnë nga qindra avionë. Ky kapacitet i lartë operacional tregon se bllokada nuk po trajtohet si një veprim simbolik, por si një përpjekje e organizuar për të ushtruar kontroll dhe për të parandaluar incidente në zonë.
Ndërkohë, ofensiva ajrore ka hyrë në fazën e katërt, duke e bërë të qartë se SHBA-ja po e zgjat presionin përtej ditëve të para. Konfrontimi, i cili ka nisur me goditje ndaj caqeve brenda territorit iranian, po vazhdon pa ndërprerje, ndërsa klima e përballjes rajonale po rritet. Në këtë kontekst, masa detare në Hormuz përforcon linjën e veprimit të kombinuar: sulm në ajër dhe kufizim në det.
Hormuzi vijon i bllokuar, SHBA sinjalizon goditje të mëtejshme
Aktivizimi i bllokadës në Ngushticën e Hormuzit ka si objektiv të drejtpërdrejtë zvogëlimin e rrezikut për transportin tregtar. Ngushtica është një nyje kyçe për qarkullimin e energjisë dhe, për këtë arsye, çdo përpjekje për ta destabilizuar atë do të sillte pasoja të gjera. Duke synuar t’i mohohet Iranit mundësia për të ndërhyrë ndaj anijeve tregtare, Uashingtoni po përpiqet të ruajë qarkullimin e mallrave në një segment kritik të tregut ndërkombëtar.
Rëndësia e këtij vendimi theksohet edhe nga koha e saktë e hyrjes në fuqi: të martën, në orën 23:00 (sipas orës greke). Komponenti detar është i lidhur drejtpërdrejt me kapacitetin e forcave që po veprojnë në zonë, me afro 20 anije luftarake të dislokuara dhe qindra avionë të angazhuar për mbështetje. Ky konfigurim i gjerë shërben për të rritur efektin e bllokadës dhe për ta bërë më të vështirë çdo manovër që do të synonte provokime apo sulme.
Ndërkohë, përballja ajrore për të katërtën ditë vazhdon të mbetet pjesë e të njëjtës strategji presioni. Në raportim thuhet se Shtetet e Bashkuara po sinjalizojnë mundësinë e goditjeve të mëtejshme, ndërsa operacionet aktuale po zhvillohen paralelisht në dy dimensione. Kjo përforcon mesazhin e Uashingtonit se veprimet nuk po kufizohen vetëm në një raund të shkurtër, por po shtrihen në kohë dhe në forma të ndryshme ushtarake.
Konfrontimi në Lindjen e Mesme po shfaqet kështu me një ritëm më të fortë: ofensiva ajrore vazhdon, ndërsa bllokada detare në Hormuz rrit presionin mbi Teheranin. Me masat e koordinuara mes forcave të dislokuara dhe kapacitetit të mbështetjes ajrore, synimi i deklaruar mbetet i njëjtë: t’i mohohet Iranit mundësia për të kërcënuar apo goditur anijet tregtare në një prej korridoreve më jetike të naftës në rang global.
Botuar fillimisht në Albeu
