Selvija ka ndarë një postim tërësisht emocional në ditëlindjen e bashkëshortit të saj të ndjerë, Shpat Kasapin. Në tekstin e saj, ajo kthehet pas në kujtime dhe e shpreh qartë se kjo datë, që dikur ishte e mbushur me festë, tashmë nuk ka më të njëjtën peshë pa të.
Me fjalë që përcjellin malli dhe dhimbje, Selvija tregon se dita e lindjes së Shpatit mbetet veçanërisht e vështirë për t’u kaluar. Ajo e nis rrëfimin duke iu drejtuar direkt bashkëshortit, duke e vendosur në qendër të mesazhit atë lidhje që koha nuk e ka shuar, por e ka bërë edhe më të prekshme, sidomos në momentet kur duhej të festoheshin bashkë.
Postimi i saj shquhet për tonin e sinqertë dhe për mënyrën si ajo përshkruan ndryshimin që ka sjellë mungesa. Selvija kujton se, edhe në ditë të veçanta, Shpati nuk e kishte të vështirë ta kthente çdo rast në gëzim, pavarësisht angazhimeve të përditshme. Në këtë kuadër, ajo thekson se “sado angazhime të kishe, sado momente të vështira”, kujtimi i tij mbetet i gjallë dhe i pashlyeshëm.
Ndërsa shkruan, ajo lë të kuptohet se dhimbja nuk është vetëm një emocion që shfaqet në ditën e caktuar, por një ndjesi që shoqëron çdo përvjetor. Selvija e quan ditëlindjen e Shpat Kasapin një moment që ka humbur kuptimin e dikurshëm, sepse mungesa e tij e ka ndryshuar mënyrën si ajo e percepton këtë datë.
Ditëlindja nuk është më si dikur, pa Shpatin
“Shpat, sot është ditëlindja ime… por pa ty, kjo ditë nuk është më si dikur”, shkruan Selvija në postimin e saj, duke përmbledhur me pak fjalë gjithë atë që malli dhe dhimbja i kanë përkthyer në realitet. Mesazhi mbart një kontrast të fortë: dikur kjo ditë shoqërohej me festë dhe kujdes, ndërsa tani vjen e shoqëruar me zbrazëti.
Në postim, ajo thekson se e njëjta datë, e cila dikur sillte gëzim, sot i sjell asaj mendime të rënda. Pa prezencën e Shpatit, Selvija tregon se çdo kujtim kthehet më i thellë dhe më i vështirë, sepse nuk ka më personin që e bënte momentin të veçantë. Për të, Shpati mbetet figura që e ndryshonte atmosferën, madje edhe kur jeta sillte sfida.
Mesazhi i Selvijes është, në thelb, një kujtim dhe një falënderim për atë çfarë bashkëshorti i saj kishte ditur të sillte në marrëdhënie dhe në përditshmëri. Ajo e lidh ditëlindjen me mënyrën si ai e përjetonte jetën, me përpjekjen për të sjellë festë edhe kur kushtet nuk ishin të lehta. Kështu, postimi bëhet më shumë se një urim; ai kthehet në një rrëfim për praninë që mungon.
Selvija e mbyll mendimin me një ndjesi të qartë se, pavarësisht viteve apo angazhimeve të jetës, lidhja me Shpat Kasapin mbetet aty. Ditëlindja e tij vazhdon të jetë një ditë që ajo e shënon me emocionalitet, duke treguar se kujtimi nuk zbehet, por shoqërohet nga dëshira për ta pasur sërish pranë. Në këtë formë, postimi i saj sjell një mesazh të drejtpërdrejtë për të gjithë ata që e ndjejnë edhe vetë peshën e mungesës në ditë të veçanta.
Botuar fillimisht në IndeksOnline
