Aksioni i ndërmarrë për rrënimin e objekteve të ndërtuara pa leje në pronën e Ndërmarrjes Publike Hidroekonomike “Ibër-Lepenc” në zonën e Liqenit të Ujmanit nuk i ka shpëtuar dezinformimit nga media serbe. Edhe pse bëhej fjalë për ndërtime që nuk kishin leje, një pjesë e raportimeve u përpoq të ndryshonte kontekstin e vërtetë të veprimit, duke e paraqitur atë si diçka tjetër.
Sipas informacioneve që qarkulluan, disa media në Serbi u përpoqën që rrënimin e këtyre objekteve ta paraqesin si një sulm ndaj komunitetit serb. Në narrativën e tyre, aksioni u cilësua si i motivuar “etnikisht” dhe si një veprim “ekskluzivisht kundër serbëve”, pavarësisht se në terren bëhej fjalë për rrënimin e ndërtimeve të kryera pa leje në një pronë të caktuar, në kuadër të kompetencave të institucionit përkatës.
Ky pretendim u përdor për të krijuar përshtypjen se autoritetet apo institucionet po vepronin në bazë të përkatësisë etnike të personave të lidhur me objektet. Megjithatë, veprimet e përshkruara lidhen me kontrollin e shfrytëzimit të pronës dhe me faktin se objektet ishin ndërtuar pa leje. Këto elemente janë thelbësore për të kuptuar pse u ndërmor aksioni dhe si u shpjegua ai në thelb: çështja qendronte te statusi ligjor i ndërtimeve në zonë, jo te orientimet etnike.
Rrënimi në zonën e Liqenit të Ujmanit u trajtua si një proces që synonte zbatim të rregullave për pronën e Ndërmarrjes Publike Hidroekonomike “Ibër-Lepenc”. Kur objekte të caktuara dalin nga logjika e planifikimit dhe ndërtimit me leje, ato kthehen në problem për rendin administrativ e ligjor. Pikërisht këtu fokusohej aksioni, ndërsa pjesa e medias serbe synonte të zhvendoste vëmendjen te një interpretim tjetër.
Dezinformimi u përpoq ta kthejë rrënimin në “sulm”, por çështja mbetej ndërtim pa leje
Raportimet e ndryshme e shoqëruan këtë veprim me retorikë që pretendonte një “orientim ekskluzivisht kundër serbëve”. Në vend të shpjegimit real mbi bazën e aksionit, u theksua një narrativë e gjerë që e paraqiste situatën si konflikt etnik. Ky lloj interpretimi rrezikon të nxjerrë jashtë kontekstit arsyen kryesore të ndërmarrjes së masave, që lidhet me ndërtimet pa leje në pronë publike.
Ndërkaq, fakti se aksioni nuk i shpëtoi dezinformimit tregon se çështje të ngjashme shpesh përdoren për të ushqyer interpretime të gabuara në media të caktuara. Në këtë rast, përpjekja për ta vendosur në qendër “motivimin etnik” shihej si një mënyrë për të ndryshuar perceptimin publik për atë që po ndodhte realisht në terren. Në vend që të flitej për respektimin e rregullave të ndërtimit dhe për statusin e objekteve, u krijua një kornizë tjetër, më e ndjeshme, që solli një lexim të tendencës.
Në fund të fundit, aksioni i rrënimit u zhvillua në pronën e Ndërmarrjes Publike Hidroekonomike “Ibër-Lepenc” në zonën e Liqenit të Ujmanit, pikërisht për objektet e ngritura pa leje. Edhe pse disa media tentuan ta paraqesin si goditje ndaj serbëve, thelbi i veprimit mbeti i lidhur me ndërtimin pa autorizim. Për këtë arsye, narrativat që kërkonin ta kthenin rastin në çështje etnike nuk e ndryshuan natyrën e procesit, i cili ishte i orientuar drejt zbatimit të rregullave për pronën dhe ndërtimet në terren.
Botuar fillimisht në Albeu
