Një 27-vjeçare ka rrëfyer një përvojë që e ka lënë të hutuar dhe pa rrugëdalje. Ajo thotë se është e martuar dhe se, për një kohë të gjatë, kishte menduar që familja e saj do të ishte e qetë dhe e lumtur. Por një ngjarje e papritur, sipas rrëfimit të saj, ndryshoi gjithçka.
Në fillim, marrëdhënia e saj me vjehrrin, e përshkruar nga vetë ajo, ishte krejt normale. Ai ishte i sjellshëm me të dhe, sipas saj, komunikimi mes tyre ka qenë i mirë. Me kalimin e kohës, megjithatë, ajo thotë se mes tyre u krijua një afërsi që nuk duhej të ishte krijuar. Nga një bisedë e thjeshtë, tensioni i heshtur mes tyre u shndërrua në një lidhje emocionale, e cila më pas u bë edhe intime.
Ajo pranon se e di kjo ishte një zgjedhje e gabuar dhe se mund të lëndojë shumë njerëz. Megjithëse e shpreh këtë qartësisht, thotë se në momentet kur ndodhi gjithçka, u përfshi nga emocionet dhe nuk mendoi për pasojat që mund të vinin më vonë. Për të, ky është elementi që e bën edhe më të vështirë të kuptojë atë që ndodhi, sepse thotë se në atë kohë nuk e parashikoi dot se si do të përfundonte.
Tani, sipas rrëfimit, gjithçka ka ndryshuar. Vjehrri është larguar dhe ajo thotë se ai po e shmang, sikur të mos ketë ndodhur asgjë. Ndërkohë, ajo ka mbetur me shumë pyetje në mendje: a kishte ai vërtet ndjenja, apo bëhej fjalë për një moment dobësie? Po ashtu, ajo shprehet se nuk e kupton pse e la atë të përballej e vetme me gjithë peshën e asaj që ndodhi, me dyshime dhe me pasiguri për të ardhmen.
Gruaja tregon se ndihet e hutuar dhe shpesh e përfshin ndjenja e fajit. Ajo thotë se shpesh i kthehet te vetja e saj me pyetjen: si arriti deri në këtë pikë. Frika, sipas rrëfimit, lidhet drejtpërdrejt me martesën e saj dhe me pasojat që kjo situatë mund të ketë brenda familjes. Edhe pse nuk do të justifikohet, ajo thotë se dëshiron të kuptojë veten dhe të dijë si të veprojë nga ky moment.
“Çfarë duhet të bëj me këto ndjenja?” është thelbi i shqetësimit të saj. Ajo pyet veten si ta gjejë sërish qetësinë dhe si të përballet me konfuzionin që po i krijohet nga ajo që ndodhi dhe nga mënyra si u ndërpre gjithçka. Në këtë situatë, ajo përmend edhe një aspekt tjetër: marrëdhënia që përfshinte jo vetëm një lidhje intime, por edhe kufij familjarë, besim dhe pasoja që mund të prekin persona të tjerë në familje.
Si të vendosësh kufij dhe të rifitosh qetësinë
Që nga ajo që ajo rrëfen, theksi vendoset te përgjegjësia dhe te nevoja për të vepruar ndryshe nga tani. Ajo nuk kërkon të përqendrohet vetëm te pyetja nëse vjehrri kishte apo jo ndjenja; në vend të kësaj, thotë se po përpiqet të kuptojë çfarë e shtyu atë në këtë rrugë. Ajo ngre mundësinë që të ketë pasur diçka që i mungonte emocionalisht, ose që të kërkonte vëmendje, afërsi, ose një ndjenjë të humbur. Këto janë pyetje që, sipas saj, e mbajnë zgjuar dhe e bëjnë të ndihet në faj.
Përtej kësaj, ajo thotë se prioriteti i saj duhet të jetë vendosja e kufijve të qartë dhe kujdesi për mirëqenien e saj emocionale. Marrëdhënie të tilla, sipas rrëfimit, sjellin stres, faj dhe pasoja të dhimbshme për të gjithë të përfshirët. Në fund, ajo shprehet se ka nevojë për mbështetje për të kuptuar më mirë emocionet dhe për të marrë vendime më të qarta. Ajo pranon se e kaluara nuk mund të ndryshohet, por mënyra si do të veprojë nga ky moment është diçka që i mbetet në duart e saj.
Botuar fillimisht në Bota Sot