“Roma nuk u ndërtua brenda një dite” është një maksimë që i përshtatet çdo ecjeje në këtë qytet. Metropoli me rreth tre milionë banorë (dhe, kur llogaritet edhe zona metropolitane, rreth katër milionë) shfaq histori në çdo kënd: pavarësisht nga drejtimi që merr, gjen diçka që lidhet me epokat e shkuara. Qyteti lidhet edhe me një rrëfim themelimi: sipas mitologjisë, dy vëllezër e krijuan qytetin më 753 p.e.s., ndërsa pushteti i futi ata në luftë. Romuli vrau Remin dhe e quajti qytetin sipas vetes.
Ky karakter “i përjetshëm” shpesh përshkruhet si një muze i gjallë, sepse Roma nuk është vetëm një destinacion për t’u vizituar, por një hapësirë që e jeton historinë me çdo hap. Në udhëtimin e radhës, shumë prej kujtimeve lidhen pikërisht me largimin nga rutina e përditshme dhe zhytjen në një vend ku shihen jo vetëm bukuri dhe kulturë, por edhe një ritëm shoqëror i mbushur me qeshje. Në këtë këndvështrim, Roma paraqitet si një hapësirë ku përjetohen përditë momente të reja, por edhe jehona të forta të së kaluarës.
Një nga mënyrat më të zakonshme për të lidhur Napolin me Romën është treni. Sipas informacionit të dhënë, trena prej Napolit në Romë ka rreth 70 në ditë, ndërsa rezervimi i biletave bëhet online. Edhe pse rezervimi mund të kryhet nga interneti, këshillohet të bëhet më herët, kryesisht për shkak të çmimit: sa më afër të jetë sezoni i verës, aq më shumë rritet vlera e biletës.
Treni Napoli–Romë e bën më të lehtë udhëtimin drejt “qytetit të përjetshëm”
Për 39€ për person, ofrohet udhëtimi me klasë të dytë në tren të shpejtë. Sipas të dhënave të përfshira, distanca prej 230 kilometrash që ndajnë dy qytetet përshkohet për rreth 70 minuta. Kjo e bën udhëtimin relativisht të shpejtë dhe të përshtatshëm për planifikime ditore apo transferime të shpejta. Për më tepër, udhëtimi përshkruhet si “super komod”, teksa përmendet se ka internet brenda, çka e bën kohën në tren më të lehtë për t’u kaluar.
Kur treni mbërrin, përvoja vijon me një takim të menjëhershëm me identitetin e Romës. Pas udhëtimit, mbërritja është në stacionin e madh të qytetit, Termini. Ky stacion përmendet si i pesti më i madh në Evropë, me rreth 150 milionë udhëtarë në vit. Për emrin e tij jepen detaje domethënëse: ai nuk lidhet vetëm me terminalet, por me “Terme di Diocleziano” (Banja e Dioklecianit), një nga reliktet e Romës antike, me lokacion përballë stacionit. Kështu, edhe faza e mbërritjes lidhet drejtpërdrejt me gjurmët historike të qytetit.
Roma, përveç trashëgimisë monumentale, karakterizohet edhe nga një rrjet i organizuar transporti urban. Teksti i përfshirë nis të përmendë se qyteti ka strukturë të tillë, që ndihmon lëvizjen brenda territorit. Në këtë mënyrë, udhëtimi nuk nis vetëm kur hyn në autobusë apo metro, por edhe më herët: nga planifikimi i udhëtimit mes dy qyteteve, tek zgjedhja e orarit, tek mbërritja në një nyje që mban një histori të vetën. Kështu, Roma shfaqet si një “muze i gjallë” jo vetëm në monumentet e saj, por edhe në mënyrën se si udhëtarët e lidhin veten me qytetin dhe si i kalojnë orët nga një vend në tjetrin.
Botuar fillimisht në Koha.net
