“Seen” në rrjetet sociale po ndikon te njerëzit në mënyra që shpesh nuk i kuptojmë menjëherë. Fenomeni, që shfaqet kur mesazhi dërgohet dhe më pas lexohet, ka nisur të krijojë një ndjenjë pritjeje dhe zhgënjimi te përdoruesit. Neurologu Arianit Zajmi e ka trajtuar këtë çështje në emisionin “Ora Shtatë”, duke shpjeguar si lidhet reagimi i shpejtë i aplikacioneve me mënyrën si njerëzit përjetojnë komunikimin.
Gjatë diskutimit, Zajmi theksoi se në lidhje me “seen” ai e konsideron atë si një kosto psikologjike që njerëzit duhet ta paguajnë në shekullin XXI, nëse duan të njoftojnë të tjerët. Sipas tij, ky sinjal i thjeshtë brenda aplikacioneve nuk është thjesht një informacion teknik, por shpesh shndërrohet në pritje emocionale: personi tjetër e pa mesazhin, por nuk kthen përgjigje. Pikërisht kjo hapësirë mes leximit dhe përgjigjes, sipas neurologut, ndikon në ndjesitë e atyre që presin.
Neurologu u ndal edhe te mënyra se si mesazhet e lexuara ndikojnë në perceptimin e marrëdhënieve. Kur dikush sheh që mesazhi i tij është shfaqur si “seen”, ai mund të fillojë të imagjinojë arsye të ndryshme: mosinteresim, zvarritje, apo mungesë vëmendjeje. Në vend që komunikimi të jetë rrjedhës, sinjali i leximit krijon një moment të veçantë, ku personi pret një reagim. Kjo, sipas shpjegimit të Zajmit, mund të çojë te zhgënjimi, sepse përdoruesit shpesh e interpretojnë leximin si një formë angazhimi.
“Seen” po i zhgënjen njerëzit kur leximi zëvendëson përgjigjen
Një element tjetër që u përmend është se “seen” nuk është e njëjtë për të gjithë. Disa njerëz mund ta shohin si diçka normale, ndërsa të tjerë e përjetojnë si shenjë refuzimi ose neglizhence. Arianit Zajmi e lidh këtë me pritshmëritë që krijon komunikimi digjital: kur teknologjia jep informacion të menjëhershëm, rritet edhe pritja që përgjigja të vijë shpejt. Kur kjo nuk ndodh, boshllëku mes dy veprimeve—leximit dhe kthimit—shndërrohet në burim shqetësimi.
Gjatë trajtimit të fenomenit, ai nënvizon se “seen” në rrjetet sociale po lëndon njerëzit në përgjithësi. Ky nuk është një shqetësim që kufizohet vetëm te një grup i caktuar përdoruesish, por shfaqet te mënyra se si shumica e njerëzve komunikojnë sot. Aplikacionet e mesazheve u japin përdoruesve sinjale të dukshme, që e bëjnë leximin të verifikueshëm. Në këtë rast, mungesa e përgjigjes pas leximit mund të interpretohet më ashpër, sepse nuk është më “nuk e pashë”, por “e pashë dhe s’po kthej”.
Neurologu Arianit Zajmi, në emisionin “Ora Shtatë”, e shpjegoi se ky mekanizëm lidhet me pritjet dhe emocionet që aktivizohen automatikisht. Kur një person sheh se mesazhi i tij është lexuar, truri shpesh përfshin menjëherë skenarë rreth asaj që po ndodh: pse nuk po kthen përgjigje, a ka interes, a ka një arsye reale që e mban personin larg. Pikërisht për këtë, ai e quajti “seen” si kosto për këdo që dëshiron të njoftojë dhe të komunikojë në këtë epokë—sepse teknologjia i bën sinjalet më të shpejta, ndërsa marrëdhëniet njerëzore kërkojnë kohë dhe qartësi.
Në fund, çështja e “seen” nuk mbetet vetëm teknike. Ajo prek mënyrën si njerëzit ndihen kur komunikimi nuk ecën ashtu siç e presin. Shpjegimi i neurologut Arianit Zajmi në “Ora Shtatë” nxjerr në pah se leximi i mesazhit mund të ndikojë emocionalisht, sidomos kur nuk pasohet nga përgjigja. Kështu, “seen” kthehet në një sinjal që shpesh i zhgënjen njerëzit, duke e bërë komunikimin digjital më të ngarkuar se sa mendohej fillimisht.
Botuar fillimisht në Albeu
