Kur përpiqeni të hapni një faqe interneti, çdo gjë mund të duket normale deri në momentin kur shfaqet papritur një test i bezdisshëm. Në vend që faqja të ngarkohet menjëherë, ju detyroheni të kaloni një verifikim që synon të dallojë njeriun nga programet automatike. Ky skenar po bëhet gjithnjë e më i shpeshtë dhe po shoqërohet me forma verifikimi që përdorin elementë vizualë—si një seri fotografish—për ta bërë hyrjen më të vështirë për bot-et.
Ideja pas këtyre testeve është e thjeshtë: nëse një faqe dyshon se po kërkohet qasje përmes automatizimit, ajo e bën procesin më të ngadaltë dhe më të komplikuar. Një nga format që po shfaqet në praktikë përfshin shfaqjen e disa fotografive të vogla, me cilësi të ulët ose jo shumë të qartë, dhe përdoruesi duhet të kryejë veprime të caktuara për të vazhduar. Pikërisht ky detaj—cilësia dhe mënyra e prezantimit të imazheve—po e rrit vështirësinë për sistemet që përpiqen të imitojnë sjelljen njerëzore.
Teksti që përshkruan këtë fenomen nënvizon se testet zakonisht shfaqen pasi një faqe nuk hapet menjëherë. Në atë moment, përdoruesit përballen me një verifikim që shfaq “shtatë fotografi të vogla”. Këto imazhe vijnë me cilësi të… (siç përmendet në material), dhe kjo ka efekt direkt te mënyra si bot-et përpiqen të kalojnë filtrat. Sa më e paqartë ose më e vështirë të jetë për t’u analizuar, aq më shumë rritet barra për automatizimin, ndërsa për njeriun verifikimet shpesh mbeten të kuptueshme, edhe pse mund të jenë irrituese.
Testet me fotografi po bëhen pengesë e re për robotët
Rritja e shpeshtësisë së këtyre barrierave lidhet me një betejë të vazhdueshme mes shërbimeve online dhe automatizimit. Bot-et përdoren për qëllime të ndryshme: nga përpjekjet për të aksesuar përmbajtje të kufizuara, te grumbullimi masiv i të dhënave, deri te manovrat që dëmtojnë funksionimin normal të një shërbimi. Për të reduktuar ndikimin e tyre, faqe të ndryshme po përditësojnë mënyrën e verifikimit, duke e bërë gjithnjë e më të vështirë kalimin pa ndërveprim real nga përdoruesi.
Në këtë kuadër, verifikimet që përdorin elementë vizualë kanë fituar terren. Kur testet ndërtohen mbi disa imazhe në rend ose të shpërndara, automatizimi duhet të ndërtojë modele që njohin përmbajtjen dhe kuptojnë kërkesën. Por kur cilësia e imazheve është e ulët ose kur paraqitja bëhet më “ngatërruese” në raport me atë që një sistem do të priste, përpjekjet e bot-eve shtrihen në kohë dhe shpesh dështojnë. Për përdoruesit, kjo do të thotë se përpara se të hapet faqja, duhet të kalojnë një hap shtesë—një test që e prish rrjedhën e zakonshme të shfletimit.
Artikulli origjinal e lidh këtë fenomen drejtpërdrejt me faktin se testet po e bëjnë internetin “gjithnjë e më të vështirë” për përdoruesit—jo domosdoshmërisht sepse janë më të rrezikshme, por sepse kërkojnë më shumë veprime dhe më shumë pritje. Në këtë rast, përshkrimi i një testi ku shfaqen “shtatë fotografi të vogla” tregon se po përdoren skema të verifikimit që shkojnë përtej kërkesave të thjeshta. Sa më komplekse të bëhet ndërfaqja, aq më shumë rritet shansi që programet automatike të mos e kalojnë dot verifikimin pa u ekspozuar ndaj kontrollit.
Ndërkohë, për përdoruesit, mesazhi është i qartë: nëse po hasni gjithnjë e më shpesh në teste irrituese përpara se të hyni në një faqe, kjo lidhet me përpjekjet për të bllokuar robotët që kërkojnë të kalojnë pa ndërveprim njerëzor. Verifikimet me imazhe, sidomos kur shfaqen në numër si “shtatë” dhe kur cilësia nuk është në standard të lartë, janë një mënyrë për ta rritur koston e automatizimit. Dhe edhe pse për njeriun testi mund të jetë i menaxhueshëm, ai vazhdon të mbetet një pengesë shtesë në përvojën e shfletimit.
Botuar fillimisht në Albeu