Barcelona e nisi sezonin 2026/27 me një shqetësim që varej nga një emër i madh: kush do ta zëvendësonte përfundimisht Robert Lewandowskin në pozitën e qendërsulmuesit. Për klubin, nuk bëhej fjalë vetëm për një alternativë afatshkurtër, por për gjetjen e një zgjidhjeje të besueshme, që do t’i jepte Hansi Flickut një tjetër opsion sulmues të kalibrit më të lartë.
Julian Alvarez dhe Lautaro Martinez u diskutuan si dy nga “planet A dhe B” të Barcelonës. Në letër, të dy përfaqësonin atë profil sulmuesish që klubi kërkonte: lojtarë me peshë në nivele të larta, të aftë për të mbajtur barrën e golave dhe për të qenë pjesë e një projekti afatgjatë. Barcelona e shihte këtë si mënyrën për t’i dhënë strukturë repartit të avancuar pas largimit të polakut.
Megjithatë, vetëm disa javë pas fillimit të sezonit, realiteti në fushë nisi të çante parashikimet. Një muaj e gjysmë pas nisjes së kampionatit, Barcelona po duket sikur ka gjetur një përgjigje që s’ka qenë pjesë e pritshmërive fillestare. Disa nga emrat e lakuar si zgjidhje për “numrin 9” nuk janë zhdukur nga bisedat, por fokusi ka ndryshuar: braziliani po del të jetë varianti që po e rishkruan balancën e skuadrës.
Raphinha po e kthen “planin C” në zgjedhjen e vërtetë
Roli i Raphinhës, sipas mënyrës se si Barcelona po i menaxhon ndeshjet dhe momentet e sulmit, ka ndryshuar narrativën e verës. Brazilianit nuk i ishte planifikuar të ishte zgjidhja kryesore për problemin që lidhej me pasardhësin e Lewandowskit. Klubit i interesonte të kishte një sulmues klasik qendërsulmues, por në praktikë, po shfaqet një tjetër dinamikë: Raphinha po e bën atë që askush nuk e parashikonte si opsion “i paracaktuar”.
Ky ndryshim ka një domethënie të qartë për trajnerin dhe për mënyrën si Barcelona e ndërton sulmin. Kur një lojtar që nuk ishte në planet fillestare i përgjigjet nevojës numër 9 me performancë dhe ndikim në lojë, atëherë gjithë logjika e merkatos dhe e alternativave të planifikuara nis të ripërshtatet. Në këtë fazë të sezonit 2026/27, Barcelona duket se ka gjetur një mënyrë për ta kaluar presionin që shoqëroi largimin e një prej sulmuesve më të mëdhenj të kohëve të fundit.
Për ta kuptuar plotësisht situatën, duhet parë edhe ajo që thotë itinerari i klubit: planet A dhe B ishin të lidhura me emra specifikë dhe me një ide të qartë sulmuesi “i klasit botëror”. Julian Alvarez dhe Lautaro Martinez, si alternativa, mbanin peshë pikërisht sepse përfaqësonin potencialin për të qenë garantë afatgjatë. Por, fakti që pas vetëm një muaji e gjysmë nga fillimi i sezonit, Raphinha po shfaqet si zgjidhje “plani C” tregon se Barcelona po gjen rrugën brenda strukturës së saj, jo domosdoshmërisht vetëm përmes skemave të parashikuara nga jashtë.
Me fokus në lojë dhe në formën e ekipit, ky realitet i ri ka nisur të ndikojë në bisedat rreth repartit ofensiv. Barcelona nuk po trajton më “pyetjen e madhe” vetëm si çështje merkatoje, por po e sheh se si mund të marrë përgjigje nga brenda. Dhe pikërisht aty del në pah thelbi i ndryshimit: braziliani nuk ishte paraparë të ishte roli kyç për pasardhësin e Lewandowskit në pozitën numër 9, por po e bën të duket se planet A dhe B mund të mos ishin aq të domosdoshme sa pritej.
Botuar fillimisht në Gazeta Express