Mënyra moderne e jetesës na mban shpesh me orë të tëra ulur—para tavolinës së punës, para televizorit ose me telefon në dorë. Pasojat e kësaj rutine janë të njohura: ngurtësim i trupit, ulje e fleksibilitetit dhe shqetësime në zona të ndryshme. Për këtë arsye, ekspertët po flasin gjithnjë e më shumë për ndryshime të thjeshta në përditshmëri që ndihmojnë të zbuten efektet e qëndrimit të gjatë në një pozicion.
Një nga alternativat që po fiton vëmendje është ulja e herëpashershme në dysheme. Edhe pse në fillim mund të duket diçka e pazakontë, kjo pozitë aktivizon më shumë muskuj sesa ulja tradicionale në karrige. Kur trupi nuk ka mbështetjen klasike që ofron një karrige, ai detyrohet të “punojë” më aktivisht për të ruajtur ekuilibrin.
Ndryshe nga karrigia, ku shpesh trupi bie në një pozicion më pasiv, ulja në dysheme nxit angazhimin e muskujve të trungut, shpinës dhe legenit. Kjo lidhet me faktin se, për të mbajtur qëndrim të qëndrueshëm, trupi duhet të mbajë aktivisht shpinën drejt dhe të kontrollojë pozicionin. Me kalimin e kohës, te disa persona kjo mund të japë përfitime të lidhura me qëndrimin e trupit, rritjen e fleksibilitetit dhe forcimin e muskujve që ndihmojnë stabilizimin e trungut.
Ulja në dysheme: më pak pasivitet, më shumë kontroll dhe qëndrim më i mirë
Një tjetër aspekt i rëndësishëm është ndikimi në pjesë të trupit që shpesh ankohen nga qëndrimi i gjatë. Me praktikë të rregullt, te disa individë mund të vërehet ulje e shqetësimeve në qafë, shpatulla dhe pjesën e poshtme të shpinës. Kjo nuk do të thotë se zgjidhja është “magjike” për të gjithë, por tregon se trupi mund të përfitojë nga ndryshimi i pozicionit gjatë ditës.
Pozita me këmbë të kryqëzuara përmendet shpesh si një nga opsionet më të dobishme. Arsyeja lidhet me faktin se kjo ndihmon në një rreshtim më natyral të shtyllës kurrizore dhe zvogëlon prirjen për t’u kërrusur. Kur shtylla kurrizore qëndron më drejt, ngarkesa shpërndahet më mirë mbi muskujt dhe nyjet, duke ulur mundësinë që të krijohet tendosje në një zonë të vetme.
Ulja në dysheme kërkon gjithashtu lëvizshmëri të ijeve, gjunjëve dhe nyjave të këmbëve. Për këtë arsye, me praktikë të rregullt mund të ndodhë rritje graduale e fleksibilitetit dhe e amplitudës së lëvizjeve. Shumë njerëz, me kohën, mund të ndiejnë më pak ngurtësim dhe më shumë kontroll gjatë lëvizjeve të përditshme. Megjithatë, mënyra si nisni ka rëndësi: duhet filluar ngadalë.
Fillimisht mjaftojnë një deri në dy minuta në ditë. Pastaj, nëse trupi përshtatet mirë, koha mund të rritet gradualisht deri në 20 ose 30 minuta. Gjatë kësaj, duhet pasur kujdes edhe për pozicionin: ulja me njërën këmbë të futur nën trup, qëndrimi i shtrembër, shpina e rrumbullakosur ose mbështetja e gjatë në njërën anë mund të shkaktojnë ose të përkeqësojnë dhimbjet në shpinë, qafë dhe shpatulla.
Disa pozita, si ulja tradicionale japoneze “seiza”, ku këmbët janë të përthyera nën trup, nuk janë të përshtatshme për të gjithë, sidomos për personat që kanë probleme me gjunjët, nyjat ose qarkullimin e gjakut në këmbë. Një faktor tjetër është sipërfaqja: dyshemeja shumë e fortë mund të jetë e parehatshme, ndaj është më mirë të përdoret një shtrojë për ushtrime, një jastëk ose një bazë më e butë që ul presionin mbi nyjet.
Ulja në dysheme mund të jetë një plotësim i mirë për ata që kalojnë shumë kohë ulur, por nuk duhet parë si zëvendësim i plotë i karriges ergonomike. Qasja më e mirë mbetet ndryshimi i pozicioneve gjatë ditës: të ngriheni shpesh, të bëni lëvizje të shkurtra dhe të mos qëndroni gjatë në të njëjtën formë uljeje. Në fund, trupi nuk ka nevojë për një pozicion të vetëm “të përsosur”, por për më shumë lëvizje dhe më pak qëndrim të gjatë në të njëjtën pozitë.
Botuar fillimisht në Telegrafi
