Letër lexuesit ka sjellë një analizë me pretendime dhe kundërshtime ndaj Gjykatës Speciale të Hagës, duke e lidhur këtë çështje me mënyrën si u ndërtuan akuzat fillestare për krime të rënda gjatë luftës në Kosovë. Në artikull, autori Agim Sopi e paraqet një narrativë ku, sipas tij, një “platformë kriminale” e testuar kundër shqiptarëve në Serbi lidhet me një komplot të supozuar, i cili më pas do të ishte përdorur politikisht kundër shqiptarëve të Kosovës.
Teksti përmend se kjo akuzë e lidhur me “trafikimin e organeve” për shqiptarët e zënë robër nga ushtria dhe policia serbe do të kishte nisur nga një proces i provuar në Serbi, ku dyshohej se u ishin marrë organet viktimave, se ato ishin vrarë dhe se trupat e tyre ishin djegur në shkritoren e Feronikelit në Drenas. Në artikull thuhet se “për çfarë ka ende dëshmitarë të gjallë”, duke e përdorur këtë si argument për vazhdimësinë e pretendimeve. Më tej, sipas shkrimit, kjo narrativë do të ishte transformuar në mënyrë “inverse” në një pretendim të atribuuar shqiptarëve të Kosovës, në kuadër të një komploti të paramenduar.
Artikulli thekson se Këshilli i Evropës, sipas autorit, do ta kishte përdorur këtë çështje si “slogan politik” për një “Ndërmarrje humane kundër krimeve të luftës”. Sipas këtij shpjegimi, ndërmarrja e nisur me atë pretendim etik do të ishte kthyer në “ndërmarrje e paragjykuar politike”. Autori e vendos theksin te mënyra se si akuzat u institucionalizuan dhe si u morën vendime për ngritjen e mekanizmave gjyqësorë për individë të caktuar.
Në tekst bëhet fjalë për krijimin e një “Task Forcë” të udhëhequr nga prokurori amerikan Clint Williamson. Sipas artikullit, pas gjashtë muajsh hetimesh për të gjetur dëshmi faktike që lidhen me “trafikimin e organeve njerëzore”, rezultatet nuk do të kishin sjellë, sipas autorit, “as edhe një gjurmë” që vërteton një krim të tillë. Më pas, artikulli vijon me argumentin se Këshilli i Evropës, duke u mbështetur në një “raport të sajuar” të lidhur me prokurorinë dhe shërbimet sekrete serbe, në emër të Dick Martit, do të kishte vijuar tutje me procedurat.
Gjykata Speciale: kontestimi nis nga akuzat dhe rruga e tyre
Shkrimi pohon se “PACE” do të kishte krijuar Gjykatën Speciale me synimin për të ndjekur dhe gjykuar udhëheqësit e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës për “trafikim të organeve njerëzore” dhe “krime kundër njerëzimit”. Në narrativën e paraqitur, fokusi i akuzave, sipas autorit, nuk do të ishte te katër krerët e UÇK-së, por te Lufta Çlirimtare e Kosovës dhe te pavarësia e Kosovës. Autori argumenton se vendimet e tilla u shoqëruan me një objektiv më të gjerë politik, duke e përshkruar procesin si një ndërtim institucional që i tejkalonte kufijtë e pretendimeve fillestare.
Artikulli e shtron këtë qëndrim duke u mbështetur në rrëfimin e tij se synimet kryesore nuk ishin vetëm juridike, por edhe politike. Teksti nënvizon se pretendimi fillestar, sipas autorit, do të rezultonte i nxitur nga hetime dhe raporte, të cilat më pas do të përfundonin në ngritjen e një gjykate të posaçme. Në këtë linjë, shkrimi e paraqet Gjykatën Speciale si një mekanizëm që, në perspektivën e autorit, u krijua mbi baza të kontestueshme dhe me ndikime që tejkalonin drejtësinë.
Po ashtu, artikulli ndalet te mënyra si autorë dhe struktura të ndryshme janë paraqitur brenda gjithë këtij zinxhiri procedurial, nga “Task Forca” deri te vendimet për ngritjen e Gjykatës Speciale. Në fund të rrëfimit, ideja qendrore mbetet kontestimi i mënyrës se si u ndërtuan akuzat, si u përdorën pretendimet dhe si u institucionalizua çështja përpara se të kalonte në një mekanizëm gjyqësor. Kjo letrë lexuesit, e publikuar më 29 shtator 2026 në orën 09:00, e mban vëmendjen te narrativa për një “platformë kriminale” dhe te argumenti se ajo do të ishte përdorur në drejtim të kundërt politik kundër shqiptarëve.
Botuar fillimisht në Koha.net