Ka raste kur Lionel Messi duket sikur lëviz më ngadalë se të tjerët në fushë. Shumë tifozë e shohin këtë detaj si diçka “të pakuptueshme”, sikur argjentinasi po ecën vetëm për të ruajtur energjinë. Por statistikat e fundit tregojnë se nuk bëhet fjalë për mungesë intensiteti, por për një strategji të qëllimshme: futbolli nuk fitohet thjesht me kilometra vrapimi, por me vendime të sakta në momentin e duhur.
Në Botërorin e tij të gjashtë, i cili mund të jetë edhe i fundit për të, kapiteni i Argjentinës ka dëshmuar edhe një herë se roli i tij nuk matet vetëm me shpejtësinë. Pavarësisht se shpesh krijohet përshtypja se ai “ecën”, Messi ka qenë vendimtar për skuadrën e tij. Në këtë kompeticion ai ka arritur të shënojë shtatë gola, duke e konfirmuar edhe një herë statusin e tij si nga lojtarët kyç të turneut.
Shifra e shtatë golave nuk vjen rastësisht dhe as nga rastësi momentesh. Ajo vjen si rezultat i mënyrës se si Messi zgjedh pozicionin, si shfrytëzon hapësirat dhe si përshtatet me ritmin e lojës. Kur të tjerët zgjedhin të vrapojnë më shumë në çdo fazë, ai duket se e orienton energjinë drejt aksioneve ku vlen realisht, pikërisht në ato çaste ku mund të ndryshojë rrjedha e ndeshjes.
Strategjia e Messit: më pak kilometra, më shumë gola
“Ecja” që vërehet në fushë lidhet shpesh me menaxhimin e lëvizjeve. Messi nuk ka nevojë të jetë kudo në çdo sekondë. Në shumë situata ai zgjedh të qëndrojë në vendin më të mirë, të bëjë lëvizjen e duhur në kohën e duhur dhe të presë një moment për të marrë topin ose për të sulmuar hapësirën. Kjo e bën ritmin e tij të dukshëm ndryshe nga ai i lojtarëve që ndjekin kundërshtarin pa pushim, por ndikimi i tij në rezultat është i matshëm.
Në turneun që shënon Botërorin e gjashtë për të, Messi ka treguar se edhe kur nuk duket se po “shpenzon” maksimumin në kilometra, ai mund të jetë prapë vendimtar. Të dhënat e golave flasin qartë: shtatë gola janë një tregues i drejtpërdrejtë i efektivitetit të tij. Më shumë se sa vrapimi total, çështja është se çfarë prodhon lëvizja dhe sa herë përfundon ajo në zonën e rrezikut.
Ky qasje e bën Messin të veçantë, sepse e zhvendos fokusin nga ideja “sa shumë vrapon” drejt idesë “sa mirë zgjedh momentin”. Kur një lojtar është i aftë të gjejë hapësirat dhe të jetë vendimtar në fazat ku shënohet, atëherë vrapimi i madh nuk është kusht i domosdoshëm. Pikërisht kjo është ajo që duket të ketë habitur shumë njerëz: pamja e jashtme, pra mënyra se si ai lëviz, nuk përputhet me ndikimin e tij final në lojë.
Ndërsa Botërori i tij i gjashtë afrohet si një episod që mund të jetë edhe i fundit, kapiteni i Argjentinës vazhdon të tregojë se futbolli nuk është vetëm sport shpejtësie. Është sport vendimesh, leximi të lojës dhe pozicionimi. Për Messin, gjithçka kthehet te efikasiteti: ai ka gjetur rrugën e rrjetës shtatë herë, duke e ruajtur rolin e tij kyç pavarësisht se herë pas here në sy të publikut duket sikur po “ecën” në fushë. Strategjia e tij mbetet e njëjtë: të mos harxhojë energji kot, por ta përdorë aty ku sjell rezultat.
Botuar fillimisht në Albeu