Në Atlanta u pa një nga ato netët ku futbolli të kujton se gjithçka mund të ndryshojë brenda pak minutash. Argjentina ka arritur një përmbysje spektakolare ndaj Egjiptit, duke e mbyllur takimin me një fitore që erdhi pas një humbjeje që dukej afër që në pjesën e parë. Sfida u kthye në një dramë të vërtetë, me momentet vendimtare të grumbulluara në pjesën e dytë, kur “albiceleste” rritën ritmin dhe gjetën mënyrën për të shkruar historinë.
Gjithçka nisi me tronditje për kampionët e botës. Egjiptit i mjaftoi një goditje e parë për të kaluar në avantazh: Ibrahim shënoi në minutën e 15, duke i befasuar argjentinasit dhe duke vendosur një ton nervoz që u duk se e ndoqi skuadrën e Mesit përgjatë pjesës së parë. Për më tepër, edhe pse Argjentina kishte lojtarë që mund ta ndryshojnë fatin e ndeshjes në çdo moment, kundërshtari u tregua i rrezikshëm që në start.
Vetëm pak minuta më pas, u shfaq një tjetër moment vendimtar: në minutën e 21, Lionel Mesi humbi duelin me portierin egjiptian nga pika e bardhë e penalltisë. Penalltia nuk u kthye në gol dhe kjo e vështirësoi edhe më tej situatën për Argjentinën, teksa ndeshja dukej se po shkonte drejt një nate të vështirë për ta. Argumentet e Argjentinës për një reagim ishin të dukshme, por me një Egjipt të vendosur në fazat mbrojtëse, rreziku për ta mbante përpara.
Në skenë doli edhe Ziko, që në minutën e 67 arriti të dyfishonte rezultatin në favor të Egjiptit. Në atë çast, te “faraonët” shpresa e madhe e kualifikimit dukej qartësisht në fytyrat e lojtarëve, ndërsa në kampin amerikano-jugor pllakosi trishtimi. Me këtë rezultat, Argjentina nisi të dukej thuajse e eliminuar nga Kupa e Botës, sepse kundërshtari kishte krijuar një hendek që mjaftonte për të mbajtur kontrollin e lojës.
Pas disfatës në dukje, Argjentina ndez rikthimin me 3 gola
Por futbolli nuk pranon parashikime. Mjaftoi një fraksion loje për të ndryshuar gjithçka. Në minutën e 79, një asist fantastik i Lionel Mesit u shndërrua në gol nga Romero. Ky ishte sinjali i parë i kthesës, pasi për herë të parë Argjentina arriti të shkundë ritmin dhe të gjejë rrugën drejt rrjetës në momentin më të rëndësishëm. Edhe psikologjikisht, ky gol i dha skuadrës vetëbesimin që dukshëm i kishte munguar gjatë pjesës së lojës.
Vrulli i kampionëve të botës u bë i pandalshëm për Egjiptin. Pak çaste pas reagimit të parë, në minutën e 84, Mesi barazoi shifrat. Kjo e ndezi edhe më tej ndeshjen, ndërsa Egjipti u ndje nën presion, duke parë se avantazhi i krijuar me aq mund në pjesën e parë po rrëshqiste. Mesi e bëri të qartë se ishte ende vendimtar, pavarësisht humbjes së penalltisë në fillim, duke e kthyer ndeshjen në një duel të plotë.
Kur dukej se barazimi ishte rezultati i fundit i mundshëm, erdhi një tjetër goditje vendimtare. Në minutën e 93-të, Fernandez përmbysi shifrat, duke e çuar rezultatin në 3-2. Kjo ishte pika kulmore e dramës Në Atlanta: Argjentina arriti të merrte gjithçka në sekondat e fundit dhe të shndërronte një situatë që dukej e humbur në një fitore të merituar. Për Egjiptin, fundi ishte i hidhur, ndërsa për argjentinasit festa shpërtheu menjëherë, sepse fitorja nuk erdhi thjesht me cilësi, por me karakter dhe guxim.
Një fitore karakteri për “albiceleste”, që i dëshmoi të gjithëve se nuk dorëzohen në asnjë moment, edhe atëherë kur humbja duket më afër se kurrë. Pas përfundimit të lojës, Lionel Mesi nuk ka mundur t’i mbante dot emocionet: sulmuesi 39-vjeçar nisi të qante si fëmijë. Lotët e tij ishin një shenjë e qartë se sa shumë e kishte dëshiruar këtë kualifikim me Kombëtaren, teksa për Argjentinën rikthimi në Atlanta u mbyll me 3 gola, një përmbysje që mbetet në memorien e tifozëve.
Botuar fillimisht në Sport Ekspres