Ditëlindja e pavarësisë së SHBA dhe kjo e kryeministrit Edi Rama u shoqëruan në të njëjtën ditë edhe me tensione në kryeqytet. Në Tiranë, në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”, qytetarë të shumtë u mblodhën për të përcjellë mesazhin e tyre kundër qeverisë dhe për të kërkuar dorëheqjen e kryeministrit. Festa nuk u trajtua si festë klasike, por si protestë, ku flamujt dhe simbolet u kthyen në pjesë të mesazhit politik të turmës.
Ndërkohë që në zonë valëvitnin flamuj shqiptarë, në duar qytetarët mbanin edhe flamuj amerikanë. Përveç kësaj, organizimet dhe mënyra si u vendosën elementet në shesh treguan se protesta ishte menduar në detaje: të pranishmit kishin menduar edhe “dhurata” për kryeministrin. Në qendër të vëmendjes u vendosën edhe elementë ironikë, ku kërkesa për dorëheqje u shoqërua me këngën e urimit për Edi Ramën. Një prej zgjedhjeve simbolike më të dukshme ishte torta e formuar prej betoni.
Kjo nismë lidhet me një histori të nisur vite më parë: më 20 shkurt të vitit 1991, protestuesit u përpoqën ta rikthenin në sheshin para selisë së qeverisë. Në rrjedhën e viteve, thirrjet për ndryshim dhe për të larguar qeverisjen aktuale nuk u shuan. Në këtë protestë, e cila shënonte ditën e 35-të të tubimit, qytetarët i çuan mesazhet e tyre edhe më tej, duke e shndërruar marshin në një vazhdimësi të kërkesave të përsëritura në ditët e mëparshme.
Një pjesë e rëndësishme e protestës ishin shqiptarët nga diaspora, të cilët iu bashkuan tubimit në shesh. Në podiumin përballë Kryeministrisë u përsërit thirrja për lirimin e protestuesve të arrestuar. Mesazhet u shoqëruan me flamuj, flakadanë dhe thirrje kundër politikës, ndërsa organizatorët, pas fjalimeve, deklaruan se nuk merrnin përsipër marshimin, duke i lënë qytetarët të lirë të vazhdonin rrugën. Pavarësisht kësaj, turmat marshuan në rrugët kryesore të kryeqytetit me një ritëm të qartë organizimi, në vijim të një proteste të shënuar si kombëtare.
Gjatë fjalëve në protestë, u sollën edhe akuza të ashpra dhe kërkesa të drejtpërdrejta. Ish-këshilltari i Berishës, Grid Rroji, tha se “Kanë 35 vjet që na trajtojnë si skllevër. Ne këta i njohim kush janë, i kemi njohur me kohë. Këta janë më keq se Lubia nuk ngopen. Ushqehen me mishin dhe kockat e shqiptarëve. Shqipëria e Shqiptarëve, vdekje tradhtarëve”. Në të njëjtën linjë mesazhi, bashkëshortja e Altin Hilës kërkoi që të arrestuarit të lirohen sa më shpejt, duke theksuar se “Dikush tjetër e meriton të jetë në burg, jo bijtë e nënave që dalin në protestë për të drejtën e tyre”.
Aktori Arben Bajraktaraj, i njohur nga roli “Marko from Tropoja”, u shpreh se protesta reflekton një akumulim të gjatë pakënaqësie. Ai tha: “50 vjet dhunë. Boll më! Pushteti i ka mbyllur sytë, i ka mbyllur veshët, veç gojën e ka lënë me baltë. Lironi çunat! Mërgimi nuk është atdheu ynë”. Mesazhe të tilla u shfaqën si pjesë e narrativës së protestës, ku përballeshin simbolet e festës me argumentin e kundërshtimit ndaj qeverisë dhe thirrjet për lirim të personave të arrestuar.
Protesta e 35-të kthen tortën në mesazh, marshon drejt komisariatit
Pas fjalimeve dhe në vazhdim të tubimit, u prodhuan edhe dy momente që synonin të ishin simbolike. E para lidhej me tortën prej betoni, e përdorur si formë “urimi” për kryeministrin Edi Rama, duke e kthyer idenë e ditëlindjes në një sinjal proteste. E dyta kishte të bënte me faktin se pas kësaj, protesta u shoqërua me një tjetër moment simbolik përpara godinës së Kryeministrisë në Tiranë. Në këtë fazë, mesazhet u përcollën përmes flamujve, thirrjeve dhe prezencës së shprehur të qytetarëve.
Protesta vijoi me dinamika të brendshme të marshimit, ku njerëzit u organizuan në rrugët kryesore të kryeqytetit. Në këto lëvizje, protestuesit e mbështetur edhe nga diaspora përsëritën kërkesat për largimin e kryeministrit dhe ndryshimin e sistemit. Titulli i ditës u përforcua nga mënyra si u ndërthurën ngjarja simbolike, torta dhe muzika e urimit, ndërsa turma i mbajti në fokus temat për drejtësi dhe lirimin e të arrestuarve. Në fund të tubimit, u shënua edhe marshimi drejt komisariatit, si pjesë e rrugëtimit të ditës së 35-të të protestës.
Botuar fillimisht në Bota Sot
