Në Hagë po zhvillohet dita përfundimtare e procesit gjyqësor ndaj Hashim Thaçit, Bashkim Smakajt, Isni Kilajt, Fadil Fazliut dhe Hajredin Kuçit. Procedura lidhet me akuzat për tentim të pengimit të dëshmive dhe të drejtësisë, ndërsa në seancat e fundit prokuroria ka dhënë një narrativë të detajuar se çfarë ka ndodhur dhe si, sipas saj, është përpjekur të ndikohet tek një dëshmitar.
Gjatë këtyre fazave vendimtare të gjykimit, prokuroria ka theksuar se në vëmendje ka qenë roli i Hashim Thaçit në lidhje me dëshminë e Zyrapit. Sipas pretendimit të prokurorisë, Thaçi nuk synonte thjesht të “ndihmonte” dëshmitarin, por përkundrazi kishte synim që të drejtonte mënyrën si duhej të paraqitej dëshmia. Ky është një nga argumentet qendrore që, sipas prokurorisë, e vendos veprimin në kufijtë e një përpjekjeje për pengim të procesit gjyqësor dhe jo thjesht mbështetje morale apo koordinim i zakonshëm.
Prokuroria ka ngritur këtë tezë duke e lidhur veprimin e Thaçit me dinamikën e takimit dhe komunikimit me dëshmitarin, duke argumentuar se synimi real nuk ishte ndihma, por kontrolli i përmbajtjes ose i drejtimit të deklarimit. Në këtë kuadër, ajo ka argumentuar se përfshirja e tij ishte e planifikuar në mënyrë që dëshmia të merrte kahun e dëshiruar prej personave të përfshirë, duke minuar kështu vullnetin e lirë për dhënie të fakteve në gjykatë.
Ndërkohë, në të njëjtin proces janë të përfshirë edhe Bashkim Smakaj, Isni Kila, Fadil Fazliu dhe Hajredin Kuçi. Për secilin prej tyre, prokuroria e ka lidhur çështjen me përgjegjësinë e pretenduar në tentimin e pengimit të dëshmive dhe të drejtësisë. Ditën përfundimtare, argumentet që janë paraqitur kanë synuar të mbyllin zinxhirin logjik të akuzës, duke e bërë më të qartë se si prokuroria e sheh këtë çështje nga këndvështrimi i saj.
Prokuroria: Thaçi synoi drejtimin e dëshmisë, jo thjesht ndihmën
Teza e prokurorisë, sipas së cilës Hashim Thaçi synoi të drejtonte dëshminë e Zyrapit “jo thjesht ta ndihmonte”, është prezantuar si një ndarje thelbësore mes dy skenarëve: në njërin rast, ai do të ishte një përkujdesje që nuk cenon integritetin e gjykimit; në rastin tjetër, kërkesa apo veprimi do të kishte karakter ndikues dhe do të synonte të ndryshonte ose të udhëhiqte deklarimin. Në ditën e fundit të procesit, prokuroria ka insistuar në këtë dallim, duke e paraqitur si faktor përcaktues për të kuptuar qëllimin e pretenduar pas veprimeve.
Përveç kësaj, prokuroria ka vijuar të argumentojë se tentimi i pengimit nuk është parë si një efekt i rastësishëm, por si një qasje e lidhur me interesat e personave të përfshirë. Kjo, sipas saj, lidhet me mënyrën e komunikimit dhe me përpjekjen për ta orientuar dëshminë në një mënyrë që do të ishte e dobishme për të akuzuarit. Në seancat e fundit, pesha e argumenteve është vendosur kryesisht mbi qëllimin dhe mbi veprimet konkrete, të cilat prokuroria i ka vlerësuar si pjesë e një përpjekjeje për të penguar procesin gjyqësor.
Procesi Në Hagë, i cili po i afrohet fundit, po zhvillohet ndaj këtyre pesë personave: Hashim Thaçi, Bashkim Smakaj, Isni Kila, Fadil Fazliu dhe Hajredin Kuçi. Në këtë fazë vendimtare, prokuroria ka synuar të mbyllë çështjen me një fokus të qartë mbi akuzat për tentim të pengimit, duke e vendosur në qendër rolin e Thaçit në raport me dëshminë e Zyrapit. Sipas pretendimeve të parashtruara në seancë, dallimi mes “ndihmës” dhe “drejtimit” të dëshmisë është paraqitur si element kyç për të kuptuar natyrën e akuzës dhe për të vlerësuar përgjegjësinë e të pandehurve.
Botuar fillimisht në Albeu
