Në Burgun e Lipjanit, torturat e pretenduara gjatë luftës kanë dalë përsëri në qendër të vëmendjes një ditë pas ngritjes së aktakuzës në mungesë nga Prokuroria Speciale ndaj disa ish-gardianeve. Një nga viktimat që ka folur për atë që thotë se ka përjetuar është Zahrie Podrimqaku-Subashi, e cila ka rrëfyer për dhunë sistematike dhe trajtim çnjerëzor brenda burgut.
Sipas rrëfimit të Podrimqaku-Subashi, dhuna ka nisur që në ditën e parë, menjëherë në hyrje të dhomës së burgut. Ajo ka përshkruar se është dërguar në dhomën numër 1 dhe se momenti i parë i torturës lidhet me zhurmën që, sipas saj, ka ndodhur në shkallë. Kur ka dëgjuar atë zhurmë dhe janë afruar te dera, ajo thotë se dera është hapur dhe më pas e kanë nxjerrë jashtë.
Viktima ka treguar se personi që e ka shoqëruar dhe, siç pretendon, e ka torturuar deri në alivanosje, ishte PIPI, e cila është njëra nga të akuzuarat në procedurë. Podrimqaku-Subashi ka thënë se aty ka qenë e rrahun dhe se më pas, kur gardianët e kanë marrë, ajo është futur përsëri në dhomë. Ajo ka theksuar se në atë moment nuk ka pasur mundësi të merrte ndihmë të parë, duke e lidhur këtë me faktin se dikush, sipas saj, (Beharia) nuk është lejuar të afrohej për ta ndihmuar.
Sipas rrëfimit të saj, Beharia nuk e kanë lejuar as të çohet, as të kapet me të, as t’i jepet ndihmë mjekësore. Më tej, Podrimqaku-Subashi ka thënë se vetëm pasi kanë qenë larguar gardianët, Beharia ka arritur ta ndihmojë. Në këtë mënyrë, ajo e ka përshkruar hendekun mes rrahjes dhe mundësisë për ndihmë si pjesë të trajtimit të asaj që ajo e cilëson dhunë të organizuar brenda burgut.
Podrimqaku-Subashi ka vazhduar me pretendimet për torturat dhe rrahjet, duke përmendur edhe emrat e ish-gardianeve të Burgut të Lipjanit: Liljana Seliq, Danica Lukiq, Sllaxhana Arsiq dhe Biljana Stoli. Për të premten, Prokuroria Speciale ka ngritur aktakuzë në mungesë për veprën penale “Krime lufte kundër popullsisë civile” ndaj këtyre të dyshuarave. Në rrëfimin e saj, viktima ka përshkruar edhe karakteristikat që i ka vënë re gjatë dhunës, duke theksuar se sipas saj, disa prej tyre kanë qenë “arrogante” dhe “shtazarake”.
Dhuna nisi që ditën e parë, në hyrje të dhomës së burgut
Në pjesën e mëtejshme të rrëfimit, Podrimqaku-Subashi ka folur për momentet kur dhuna ka vazhduar dhe për mënyrën si, sipas saj, trajtimi ka qenë çnjerëzor. Ajo ka theksuar se në fillim gjithçka ka ndodhur brenda strukturës së burgut, duke e lidhur skenën kryesore me hyrjen e dhomës së burgut dhe me ndërhyrjen e gardianëve gjatë lëvizjes së saj. Sipas saj, rrahjet e përjetuara nuk kanë qenë raste të izoluara, por pjesë e një modeli dhune që u shfaq që në fillim.
Ndërsa aktakuza në mungesë e Prokurorisë Speciale ka ngritur çështjen penale lidhur me “Krime lufte kundër popullsisë civile”, rrëfimi i Podrimqaku-Subashi i jep çështjes një dimension më të drejtpërdrejtë përmes përshkrimit të viktimës se si ka filluar dhuna dhe çfarë ka ndodhur gjatë ditëve Në Burgun e Lipjanit. Rrëfimi i saj vjen një ditë pas ngritjes së aktakuzës dhe, sipas asaj që ajo ka përshkruar, ajo e ka përjetuar torturën që nga momenti i parë i vendosjes në dhomën e burgut, ndërkohë që pretendon se nuk i është lejuar marrja e ndihmës së parë derisa gardianët nuk ishin larguar.
Botuar fillimisht në Koha.net
