Pamje e bukur e natyrës mbresëlënëse vazhdon të dominojë fotot e ditës, duke sjellë para publikut momente që shfaqin kontraste mes qetësisë së peizazheve dhe forcës së vetë natyrës. Në shumë prej imazheve, drita e ditës, retë, hijet dhe ngjyrat e forta e kthejnë çdo hapësirë në një skenë ku sytë nuk munden lehtë të largohen.
Në Francë, një prej momenteve lidhet me freskimin në pellgun e Shatërvanit të Girondinëve, në Bordeaux. Zhurma e qytetit dhe freskia e ujit krijojnë një atmosferë të veçantë, ndërsa vërehet qartë se edhe në qendra urbane natyra e përfshirë në format e ujit mbetet gjithmonë tërheqëse. Po të njëjtin peizazh të gjallë e gjen edhe në imazhe të tjera, ku ambientet natyrore përshkruhen me ngjyra të buta, por edhe me detaje që të mbeten në mend.
Midis fotografive të tjera, bie në sy edhe një skenë nga malet e Sharrit: një bari me delet e tij. Fati i bagëtive në terrenin malor tregon ritmin tradicional të zonave rurale, ku natyra nuk është thjesht sfond, por pjesë e përditshmërisë. Në atë pamje, hija, relievi dhe gjelbërimi e bëjnë të qartë se çdo stinë vjen me karakterin e vet dhe me sfidat e veta.
Po ashtu, në Shtetet e Bashkuara, një tjetër foto sjell një tablo të vështirë për t’u harruar: zjarri pyjor Bonneville, që digjet mbi zonën e University of Utah, në Salt Lake City. Flakët dhe tymi e ndryshojnë peizazhin brenda pak minutash, duke treguar se natyra, pavarësisht bukurisë së saj, ndonjëherë përballet edhe me rreziqe reale. Në këtë mënyrë, fotot përmbledhin një gamë të gjerë—nga qetësia e peizazheve deri te skenat emergjente.
Edhe kur errësira afron, drita gjen rrugë
Në Shqipëri, pamjet sjellin edhe një udhëtim në Voskopojë, të shoqëruar me një ide të qartë për historinë dhe artin që ruhet në muze. Një xhiro në këtë zonë nënvizon se peizazhi dhe kultura shkojnë bashkë: arkitektura kishtare, rrugicat dhe ndjesia e një kohe tjetër e bëjnë Voskopojën një pikë ku natyra takon trashëgiminë.
Një tjetër pjesë e përzgjedhjes lidhet me rrethinat e Vlorës, me një pamje që tregon aeroportin e Vlorës dhe i jep kontekstit bregdetar një dimension më të gjerë vizual. Në të njëjtën linjë, imazhet vazhdojnë edhe me perëndime dielli dhe horizontet që marrin ngjyra të thella, ku drita duket sikur përpiqet të depërtojë edhe kur mbi të shtrihen hijet e errësirës. Kjo temë e “dritës që gjen një mënyrë” shfaqet qartë në foto ku qielli kthehet në një kanavacë dhe çdo nuancë duket e zgjedhur me kujdes.
Fotot vazhdojnë me skena të tjera të botës dhe të rajonit: një bari me delet në Sharrr, turistë në Promenade des Anglais në Nice duke parë Mesdheun dhe një mëngjes a mbrëmje ku uji reflekton dritën. Mes tyre ka edhe pamje të liqeneve si Liqeni i Ohrit, i njohur si një nga liqenet më të vjetra dhe më të thella në Evropë. Po kështu, shfaqen edhe imazhe nga Ulpiana, ku 1% e lokalitetit arkeologjik vjen në fokus, duke kujtuar se nën sipërfaqen e peizazheve të sotme fshihet histori e madhe.
Botuar fillimisht në Bota Sot