Një studim i ri i publikuar në British Journal of Sports Medicine sugjeron se ecja me ritëm më të shpejtë mund të sjellë përfitime të ngjashme për shëndetin edhe te njerëzit që nuk arrijnë numrin e rekomanduar të hapave në ditë. Synimi “10 mijë hapa” është bërë jashtëzakonisht i popullarizuar, por jo të gjithë kanë kushte apo mundësi për ta realizuar çdo ditë.
Lajmi kryesor është se, kur numri i hapave mbetet më i ulët se objektivi, mënyra e ecjes mund të bëjë diferencën. Studiuesit analizuan si sasia e hapave ashtu edhe ritmin e tyre, duke parë lidhjen me rrezikun e vdekjes së hershme. Pra, për ata që nuk ia dalin të plotësojnë 10 mijë hapa, alternativa e propozuar nga të dhënat kërkimore është ecja me një shpejtësi më të lartë, pra me ritëm më të shpejtë.
Studimi u bazua në të dhënat e më shumë se 100 mijë të rriturve të moshës së mesme në Britani. Pjesëmarrësit mbanin pajisje për matjen e aktivitetit për shtatë ditë, ndërsa studiuesit vlerësuan si numrin e hapave, ashtu edhe ritmin e ecjes gjatë periudhës së tyre më aktive. Ky kombinim i dy matjeve është konsideruar kyç për të kuptuar nëse “sa” ecet dhe “si” ecet ndikojnë njësoj te shëndeti.
Ecja më shpejt mund të ndihmojë edhe kur hapët janë më pak
Rezultatet treguan se si ecja më shumë, ashtu edhe ecja me ritëm më të shpejtë lidhen me një rrezik më të ulët të vdekjes. Me fjalë të tjera, edhe kur njerëzit nuk arrijnë të grumbullojnë numrin e synuar të hapave, rritja e ritmit gjatë ecjes mund të lidhet me rezultate pozitive në nivel shëndetësor.
Autorët theksojnë se synimi prej 10 mijë hapash në ditë nuk ka dalë nga një zbulim shkencor i vetëm dhe specifik. Ai e ka origjinën në një fushatë japoneze për promovimin e pedometrave gjatë viteve 1960. Kjo do të thotë se, edhe pse 10 mijë hapa janë shndërruar në standard për shumë njerëz, realiteti biologjik dhe matjet e aktivitetit nuk i vendosin të gjithë në të njëjtën kategori.
Sipas Emmanuel Stamatakis, një nga autorët e studimit, për disa persona ky numër mund të duket i paarritshëm. Ai nënvizon se dikush që ecën rreth 4 mijë hapa në ditë, por arrin t’i bëjë me ritëm më të lartë, po kryen një aktivitet të vlefshëm për shëndetin. Po ashtu, edhe ata që nuk mund të ecin shpejt mund të përfitojnë duke bërë më shumë hapa, edhe nëse ritmi është më i ngadaltë.
Studimi ka dhënë edhe një vlerësim të veçantë për grupet që lëvizin më pak gjatë ditës. Personat që bënin më pak se 5 mijë hapa në ditë, por që arrinin të ruanin një ritëm prej të paktën 80 hapash në minutë gjatë periudhës së tyre më aktive, kishin një rrezik dukshëm më të ulët për vdekje sesa ata që ecnin me ritëm më të ngadaltë. Pra, tek ky grup, “cilësia” e ecjes – ritmi – rezultoi e rëndësishme pavarësisht se numri i hapave nuk ishte i lartë.
Megjithatë, rezultatet treguan se rreziku më i ulët u vu re te personat që bënin nga 7 500 deri në 10 mijë hapa në ditë, pavarësisht ritmit të ecjes. Kjo nënkupton se kur hapët afrohen më shumë me objektivin, ndikimi pozitiv mbetet edhe nëse ritmi nuk është domosdoshmërisht i lartë. Në të njëjtën linjë, për njerëzit që bënin më pak se 7 500 hapa, ecja me ritëm më të shpejtë për të paktën 30 minuta në di… (teksti vijon më tej në materialin origjinal).
Botuar fillimisht në Koha.net
