Kriza brenda FIFA-s po merr përmasa më të thella dhe po e thellon përplasjen mes federatave kombëtare. Në qendër të tensioneve është presidenti Gianni Infantino, si dhe një strukturë e re komerciale e lidhur me planet e FIFA-s, e njohur si FIFA Forward Enterprise (FFE). Ndërsa FIFA synon të konsolidojë një model të ri biznesi dhe komercializimi, federatat janë ndarë qartë në dy kampe.
Një pjesë e federatave po kërkon largimin e Infantino-s, duke e parë drejtimin aktual si pjesë të problemit. Nga ana tjetër, ka federata që vazhdojnë ta mbështesin atë dhe mendojnë se kursi i FIFA-s duhet të vijojë, pavarësisht zhurmës politike dhe institucionale që po shoqëron proceset brenda organizatës. Kjo ndarje nuk po mbetet vetëm në nivel deklaratash; ajo po reflektohet në mënyrën se si federatat i qasen ndryshimeve të brendshme dhe strukturave të reja.
Në qendër të mosmarrëveshjeve është pikërisht FIFA Forward Enterprise (FFE). Kjo është struktura e re komerciale ku FIFA kishte planifikuar të vendoste elemente të rëndësishme të organizimit të vet financiar dhe komercial. Pikërisht aty ku FIFA ka projektuar implementimin e modelit të ri, federatat kanë nisur të shfaqin dyshime dhe rezerva, duke e konsideruar FFE-n si çështje kyçe që mund të ndryshojë balancat brenda organizatës.
Ndarja brenda FIFA-s përplaset me strukturën e re FFE
Tensionet kanë lindur nga mënyra se si po perceptohet ky model nga federatat kombëtare. Për mbështetësit e Infantino-s, ideja e FFE-së lidhet me qëndrueshmërinë dhe zhvillimin e ardhshëm të FIFA-s. Përkundrazi, kritikët e tij e shohin këtë strukturë si një element që ka nevojë për rishikim, ose si pjesë të një transformimi që mund të sjellë pasoja më të gjera në funksionimin e brendshëm të organizatës.
Ndërkohë, përplasja mes dy kampeve është duke u thelluar. Përplasjet nuk janë më vetëm çështje programi, por kanë marrë dimension institucional: federatat, të cilat kanë interesa të ndryshme dhe interpretime të ndryshme për rrugën e FIFA-s, janë duke u rreshtuar gjithnjë e më qartë. Në njërën anë, qëndron vullneti për ta mbajtur Infantino-n në krye dhe për të mos e ndërprerë projektin komercial që lidhet me FFE-n. Në anën tjetër, kërkohet ndërhyrje, duke përfshirë edhe largimin e presidentit, si një mënyrë për t’i dhënë fund krizës.
Kjo situatë vjen në një kohë kur FIFA po tenton të realizojë hapin e radhës drejt një modeli të ri komercial, të formalizuar përmes FFE-së. Por fakti që federatat nuk po gjejnë gjuhë të përbashkët tregon se mosbesimi po rritet, sidomos në lidhje me rolin e kësaj strukture në vendimmarrje dhe në mënyrën se si do të menaxhohen interesat financiare të organizatës.
Ndërsa kriza vazhdon të thellohet, ajo po e mban FIFA-n të mbërthyer në një përballje mes mbështetësve të Infantino-s dhe atyre që kërkojnë ndryshime rrënjësore. FFE-ja mbetet pika më e ndjeshme e debatit, duke e bërë përplasjen edhe më konkrete: jo thjesht një mosmarrëveshje personale rreth presidentit, por një çështje se si do të organizohet pjesa komerciale e FIFA-s në të ardhmen. Në këtë fazë, balanca e forcave mes federatave duket se po bëhet gjithnjë e më e dukshme, dhe vendimet e ardhshme do të përcaktojnë se cila prej dy linjave do të dominojë brenda organizatës.
Botuar fillimisht në Albeu