Protesta e banorëve të Divjakës ka hyrë në ditën e nëntë radhazi, ndërsa qytetarët vijojnë të kundërshtojnë projektin e reformës së re territoriale. Çdo mbrëmje, banorët mblidhen në shesh dhe kërkojnë që Bashkia e Divjakës të ruhet si njësi më vete, pa u përfshirë në një bashkim me Bashkinë e Lushnjës, siç parashikon projekti.
Edhe sot atmosfera në qendër të qytetit ka qenë e tensionuar, me qytetarët që kanë shprehur rezistencën e tyre kundër ndryshimit të propozuar. Protestuesit kanë ngritur në mënyrë të përsëritur të njëjtat kërkesa kryesore: vijimin e funksionimit të Divjakës si bashki e pavarur dhe mosmarrjen e vendimeve që, sipas tyre, do të sjellin pasoja konkrete për përditshmërinë e banorëve.
Sipas protestuesve, argumentet që lidhen me historikun e territorit, vendndodhjen gjeografike dhe zhvillimin ekonomik të Divjakës janë të mjaftueshme për të justifikuar vazhdimin e saj si bashki më vete. Banorët shprehen se një bashkim i mundshëm do të ndryshonte mënyrën e menaxhimit të shërbimeve publike dhe do të sillte vështirësi për qytetarët që tashmë janë të organizuar rreth institucioneve vendore të qytetit të tyre.
Një nga shqetësimet kryesore të ngritura nga qytetarët lidhet me aksesin në shërbimet administrative. Protestuesit argumentojnë se bashkimi do ta bënte më të vështirë përfitimin e këtyre shërbimeve, pasi banorët do të detyroheshin të përshkonin distanca më të mëdha për të kryer procedura dhe çështje që lidhen me administratën. Sipas tyre, kjo do të sillte kosto shtesë dhe kohë të humbur, veçanërisht për familjet që kanë nevojë për shërbime të rregullta.
Qytetarët kanë përmendur gjithashtu se një vendim i tillë do të cenonte identitetin e Divjakës si qytet. Ata e shohin bashkinë jo vetëm si një strukturë administrative, por si një element që ruan kohezionin dhe organizimin e komunitetit lokal. Në kuadër të këtyre protestave, banorët kanë shprehur shqetësimin se shkëputja apo bashkimi i propozuar mund të ndikojë te mënyra si do të perceptohet dhe trajtohet Divjaka në të ardhmen.
Ndërsa protestat vazhdojnë të zhvillohen mbrëmje pas mbrëmje, qendrat e qytetit mbeten në fokus të kërkesave të banorëve, të cilët kërkojnë që projekt-reforma territoriale të marrë parasysh realitetin lokal të Divjakës. Dita e nëntë radhazi tregon se kundërshtimi i komunitetit nuk është i momentit, por i vazhdueshëm dhe i ndërtuar mbi argumentet e protestuesve për faktorë historikë, gjeografikë dhe ekonomikë.
Banorët e Divjakës kërkojnë të ruhet bashkia si njësi më vete
Protestuesit përsërisin se qendresa e tyre synon të ndalojë bashkimin e propozuar me Lushnjën dhe të ruajë funksionimin e Bashkisë së Divjakës. Sipas tyre, ky vendim do të ndikonte jo vetëm në mënyrën e administrimit të shërbimeve, por edhe në raportin e qytetarëve me institucionet. Në shesh, banorët kanë vijuar të shprehin kundërshtimin për projektin, duke i bërë thirrje autoriteteve të dëgjojnë kërkesat e komunitetit.
Refuzimi i bashkimit me Lushnjën, i shprehur gjatë këtyre nëntë ditëve proteste, lidhet drejtpërdrejt me mënyrën se si qytetarët mendojnë se do të ndryshojnë shërbimet administrative dhe distancat që duhet të përshkruajnë për procedurat e përditshme. Në të njëjtën kohë, banorët kërkojnë të ruhet identiteti i Divjakës si qytet dhe të mos vendosen ndryshime që, sipas tyre, e dobësojnë rolin e saj në planifikimin dhe administrimin vendor.
Ndërsa protesta hyn në ditën e radhës, Divjaka vijon të mbajë të unifikuar zërin e qytetarëve për një kërkesë të qartë: të mos shkrihet bashkia dhe të mos përfshihet në bashkim me Lushnjën, duke kërkuar që reformimi territorial të mos e prekë Divjakën si njësi e pavarur.
Botuar fillimisht në Albeu