Muzeu i Artit Bashkëkohor (MAB) po vetëpromovohet përmes anëtarësimeve në rrjete muzeore evropiane dhe ballkanike, edhe pse, sipas të dhënave të disponueshme, institucioni ende nuk ka një hapësirë funksionale për publikun dhe aktivitetet. Vendimi për shfrytëzimin e objektit ku do të vendoset muzeu është marrë në gusht të vitit 2024, kur Ministria e Punëve të Brendshme ka aprovuar kërkesën e Ministrisë së Kulturës.
Ndërkohë, procesi i adaptimit të hapësirës duket se nuk ka avancuar. Në vendimin për hapësirën e Muzeut të Artit Bashkëkohor është parashikuar ndarja e një pjese të përdhesës dhe një pjese të katit të parë të ish-shtypshkronjës “Rilindja”. Edhe pse lokacioni është i përcaktuar, në të nuk raportohet asnjë lëvizje për rinovim, ndërsa institucioni vazhdon të komunikohet përmes arritjeve të tjera.
Në këtë situatë, vëmendja e publikut orientohet te fakti se, përderisa nuk ka seli të vetën tërësisht funksionale dhe punësimet nuk po shoqërohen me ndërhyrje konkrete rregullimi të hapësirës, muzeu prezanton anëtarësime si “suksese”. MAB-i është bërë anëtar i Rrjetit Evropian të Organizatave Muzeore (Network of European Museum Organisations) dhe i Rrjetit Ballkanik të Muzeve (Balkan Museum Network). Gjatë komunikimit publik, nuk shpjegohet çfarë përmbajtje, programe apo përfitime konkrete do të sjellin këto anëtarësime për publikun.
Anëtarësimet po promovohen, por adaptimi mungon
Letra drejtuar lexuesve vë në pah se deri në momentin e shkrimit, dy vjet e gjysmë pas themelimit, as publikut vendas nuk i është ofruar diçka konkrete në praktikë. Në të njëjtën kohë theksohet se muzeu nuk ka arritur të sigurojë një bazë të qëndrueshme veprimi: edhe pse nga janari i vitit 2024 Kosova është bërë, të paktën në letër, me Muze të Artit Bashkëkohor, institucioni ende nuk ka shtëpi të vetën dhe shfaq aktivitete vetëm rrallë.
Përshkrimi i gjendjes së institucionit përmend se aktivitetet mungojnë jo vetëm në terren, por edhe në rrjetet sociale, ku zakonisht pritet të reflektohen zhvillimet, programet dhe punët organizative. Ndërkaq, theksohet se punësimet nuk janë ndalur: muzeu vepron me një lokacion të caktuar, por pa ndonjë ndërhyrje të raportuar për rregullimin e hapësirës. Në këtë kontekst, paraqitja e anëtarësimeve shfaqet si mekanizëm për të ndërtuar imazhin institucional, ndërkohë që çështja bazë e hapësirës mbetet e paqartë për publikun.
Sa i takon statusit të adaptimit, institucioni ka dhënë një përgjigje të shkurtër: “Adaptimi i hapësirës është në proces”. Ndërkohë, vendimi për hapësirën e ish-shtypshkronjës “Rilindja” është marrë në gusht të vitit 2024, ndërsa aprovim për shfrytëzim ka ardhur nga Ministria e Punëve të Brendshme pas kërkesës së Ministrisë së Kulturës. Pavarësisht këtyre hapave administrative, në përshkrim thuhet se në objektin e parashikuar nuk ka lëvizje për rinovim.
Në komunikimin e muzeut në rrjete sociale, më 30 prill të këtij viti është shpërfaqur një “arritje” që lidhet me pozicionimin e institucionit në rrjetet muzeore. Por, edhe pas prezantimeve, mbetet e paqartë përtej etiketimit formal se çfarë ndikimi real do të kenë këto anëtarësime te oferta për qytetarët dhe te puna e përditshme e muzeut. Ndërkaq, ndërkohë që procesi i adaptimit është në proces, institucionit i mungon një hapësirë e plotë funksionale për aktivitetet, ndërsa anëtarësimet vazhdojnë të vendosen në qendër të vetëpromovimit.
Botuar fillimisht në Koha.net