Bernardo Silva po kalon një periudhë të vështirë te Real Madridi, ku trajneri Jose Mourinho nuk po i jep hapësirën e pritur. Klubi e solli mesfushorin portugez gjatë verës për të përforcuar repartin e mesfushës, por deri tani ajo pritshmëri nuk është kthyer në minuta të mjaftueshme në fushë.
Edhe para se të nisë zyrtarisht sezoni 2026/27, Mourinho shprehu publikisht shqetësimin për gjendjen fizike të Silvës. Në fillim të muajit gusht, ai i kërkoi portugezit që të përmirësohej gjatë përgatitjeve parasezonale, duke theksuar se Silva nuk kishte ardhur me formën e duhur.
“Ai u paraqit në përgatitjet parasezonale me një gjendje fizike dukshëm më të dobët dhe duhet të përmirësohet”, kishte deklaruar trajneri portugez, pavarësisht se e cilësoi Silvën si një lojtar shumë të rëndësishëm për skuadrën. Por ajo që ka ndodhur më pas, sidomos në shifra dhe minutazh, tregon se mesfushori nuk po përfshihet si element kyç në planet e Mourinhos.
Derisa të ketë kaluar pjesa më e madhe e fillimit të kampionatit, Silva ka regjistruar vetëm katër paraqitje me më shumë se 15 minuta me fanellën e bardhë. Këto minuta kanë ardhur kryesisht në situata kur Aurelien Tchouameni nuk ka qenë në gjendje të luajë nga minuta e parë. Ndërkohë, edhe pauza e fundit ndërkombëtare nuk i solli një reagim të menjëhershëm lojtarit: Silva luajti vetëm shtatë minuta me Kombëtaren e Portugalisë.
Silva kërkon minuta, Mourinho rrit presionin
Në ndeshjen e Real Madridit ndaj Villarrealit, Silva nuk u aktivizua fare. Në fitoren 1-0, ai mbeti në bankën rezervë gjatë gjithë takimit. Kjo ka shtuar dyshimet se roli i portugezit po mbetet i kufizuar, edhe pse ai u transferua si lojtar i lirë me pritshmërinë se do të ndihmonte në zgjidhjen e problemeve në mesfushë.
Real Madridi hyri në afatin kalimtar veror me nevojën për përforcime në mesfushë, sidomos pas largimit të figurave historike si Toni Kroos dhe Luka Modric. Megjithatë, ndërsa klubi investoi në disa pozita të tjera, Silva mbeti si përforcimi kryesor në repartin e mesfushës. Fillimisht, portugezi mendohej si alternativë në prapavijë të mesfushës, me Rodrin që pritej të merrte rolin e organizatorit defensiv. Por kur Rodri zgjodhi Barcelonën, Mourinho mbeti me të njëjtët mesfushorë që nuk kishin arritur të fitonin trofe të mëdhenj në sezonet e mëparshme.
Për sa i përket La Ligës, në tri ndeshjet e para ku Silva luajti nga minuta e parë, Real Madridi shënoi dhjetë gola dhe regjistroi tri fitore. Por sapo Tchouameni u rikthye në gjendjen e duhur fizike, minutat e portugezit ranë dukshëm. Në atë moment, Mourinho vendosi të mbështetej te dysheja Valverde–Tchouameni, ndërsa skema 4-2-3-1 që preferon trajneri i vështirëson vendin Silvës për të gjetur hapësirë, sepse pozita e numrit 10 është e zënë nga Jude Bellingham ose Arda Guler, ndërsa në krahun e djathtë konkurrenca po ashtu është e fortë.
Edhe pse Silva mund të ofrojë cilësi të vlefshme për ekipin—si pasimet e sakta, qetësia nën presion dhe aftësia për të organizuar lojën—problemet e skuadrës u vunë re edhe në sfidën ndaj Villarrealit, kur madrilenët patën vështirësi të krijonin raste dhe u vërshëllyen nga tifozët pas pjesës së parë. Ndryshimet taktike të Mourinhos pas pushimit sollën përmirësim: Arda Guler u zhvendos në mesfushë, ndërsa Valverde kaloi në krahun e djathtë të mbrojtjes. Në atë kohë, Silva e ndoqi takimin nga banka rezervë.
Presioni mbi Mourinhon po rritet, pasi Real Madridi ndodhet gjashtë pikë prapa Barcelonës në garën për titullin dhe nuk po bind me paraqitjet e tij. Nëse rezultatet dhe loja nuk përmirësohen, trajneri mund të detyrohet të ndryshojë skemën dhe përbërjen e mesfushës. Përballja e ardhshme ndaj Barcelonës në El Clasico, në fund të muajit, mund të jetë një pikë kthese jo vetëm për drejtimin e skuadrës, por edhe për të ardhmen e Silvës te klubi madrilen. Një humbje në atë ndeshje mund ta shtojë edhe më shumë presionin mbi Mourinhon dhe t’i hapë rrugën portugezit për të marrë më shumë përgjegjësi në skuadër.
Botuar fillimisht në Telegrafi
