Një ngjarje e rëndë kriminale tronditi qytetin e Milanos më 16 janar 1978 dhe, për dekada me radhë, hapi një nga enigmat më të thella të historisë së krimit në Itali. Në rrugën Paisiello, një zonë banimi pranë Viale Abruzzi, u gjetën brenda një automjeti trupat e pajetë të dy personave.
Detajet e rastit u bënë menjëherë pjesë e një historie të errët, ku çdo informacion dukej i lidhur me rrjete kriminale që operonin në kohë. Sipas të dhënave të publikuara, brenda makinës ndodheshin Cosimo Tarallo dhe Lia Zenari. Tarallo ishte një kriminel i njohur për grabitje, ndërsa Zenari lidhej me një figurë të njohur të botës së krimit italian, si ish-partnere e një bos mafioz.
Rasti i vrasjes në makinë u shoqërua me një sërë elementesh që e bënë çështjen të vështirë për t’u zbardhur. Vetë fakti që viktimat u gjetën brenda një automjeti në një zonë banimi i shtoi dyshimet hetuesve: kush kishte hyrë, kush kishte vendosur, dhe si ishte organizuar veprimi pa u vënë re. Për më tepër, emrat e përfshirë i dhanë ngjarjes peshë, sepse Cosimo Tarallo nuk ishte thjesht një person i rastësishëm në dosjet kriminale, por një figurë që tashmë njihej për aktivitetet e tij.
Misteri i ekzekutimit në makinë i Lia Zenarit ende rrethon rastin
Ndërsa hetimet vijuan, vëmendja u përqendrua te lidhjet e Lia Zenarit. Ajo përmendet si ish-partnerja e një bos mafioz italian, çka e zhvendosi rastin nga thjesht një vrasje e dyfishtë në një çështje me dimension më të madh, ku përfshihen interesa, raporte pushteti dhe llogari mes grupeve kriminale. Marrëdhënia e saj me një figurë të tillë krijonte një zinxhir arsyesh të mundshme, por pa e bërë automatikisht të qartë motivin.
Ngjarja e 16 janarit 1978 u konsiderua si një nga enigmat më të thella që historia e krimit në Itali ka trashëguar. Edhe pas kalimit të kohës, emrat dhe rrethanat e gjetjes së viktimave në rrugën Paisiello, pranë Viale Abruzzi, mbetën të lidhura me pyetje që nuk morën përgjigje të plota. Në qendër të narrativës mbetet ekzekutimi në makinë: një skenë që zakonisht tregon se dikush kishte planifikuar lëvizjen, e kishte zgjedhur vendin dhe kishte shfrytëzuar momentin për ta mbyllur veprimin pa lënë gjurmë të lehta.
Cosimo Tarallo, i përshkruar si kriminel i njohur për grabitje, dhe Lia Zenari, e lidhur me një bos mafioz italian si ish-partnere, u bënë dy emrat kryesorë të kësaj ngjarjeje. Vrasja e tyre në të njëjtën automjet dhe në të njëjtën ditë e forcoi përshtypjen se nuk bëhej fjalë për një rast spontan. Përkundrazi, çështja u lexua si një pjesë e një tabloje më të gjerë, ku rrugët e Milanos mund të shndërroheshin në skena të përplasjes mes interesave kriminale.
Milano e 16 janarit 1978 mbetet kështu një pikë referimi për një dosje që nuk u shua: misteri i ekzekutimit në makinë i Lia Zenarit vazhdon të përmendet për rrethanat e errëta, për vendin ku u gjetën viktimat dhe për figurat e përfshira. Në sfond, mbetet edhe fakti se ky rast hapi një nga enigmat më të thella të historisë së krimit në Itali—një enigmë që ende kërkon shpjegim përfundimtar.
Botuar fillimisht në Albeu