Botërori 2026 po shkon drejt një fotografie historike për Argjentinën: nëse skuadra do ta mbrojë sërish titullin e botës, atëherë do të bëhet përfaqësuesja e parë që e arrin këtë sukses që nga viti 1962 dhe vetëm e treta në gjithë historinë. Në qendër të kësaj historie është Lionel Messi, i cili po e mbyll këtë edicion me një ritëm që po thyen pritshmëritë edhe për moshën.
39-vjeçari e ka lënë shenjën e vet në Kupën e Botës me Kupën e tij të gjashtë të botës si fitore potenciale dhe me 8 gola deri më tani. Ndërsa “Këpucën e Artë” e pret një garë e fortë mes lojtarëve, tifozët po shohin diçka më shumë sesa një statistike: një version të Messit që është krejt ndryshe nga ai që debutoi te Barcelona në vitin 2003. Tani, jo vetëm që shënon apo krijon, por e gjithë mënyra si e menaxhon lojën duket se është rikonfiguruar për një fazë të re të karrierës.
Vëmendja do të jetë sërish te Messi të mërkurën, më 15 korrik 2026, kur Argjentina të përballet me Anglinë në gjysmëfinale. Ndeshja është në program prej orës 21:00, dhe për këtë përballje roli i kapitenit ka një peshë të veçantë, jo vetëm për faktin se ai është protagonisti kryesor, por edhe sepse mënyra e tij për të ndikuar në lojë po funksionon edhe kur të tjerët fillojnë të bien.
Në Kupat e Botës, shpesh ndodh që lojtarët të pësojnë rënie me kalimin e viteve. Megjithatë, Messi nuk po ndjek të njëjtin model. Ndryshe nga ata që e përshtatin veten vetëm duke u futur më shumë në rolin e “përfunduesit” të aksioneve, ai po e përshtat lojën e tij që të vazhdojë të dominojë. Edhe kur ritmi i kërkon përgjigje të reja, Messi po zgjedh të qëndrojë pranë mënyrës së lojtarit që ka ndjekur gjithmonë: kontroll i aksioneve, vendosje e zgjuar dhe prani konstante në momentet vendimtare.
Messi dominon sepse përshtatja e tij nuk është rënie, por kontroll
Statistikat e këtij Botërori e tregojnë qartë këtë. Në këtë edicion, 39-vjeçari ka krijuar më shumë, por ka lëvizur më pak. Ai ka pasur 33 gjuajtje dhe ka krijuar 21 raste. Suksesi i tij qëndron edhe në faktin se e ka arritur këtë pavarësisht se ka ecur vetëm 47 për qind të distancës që kanë përshkuar të tjerët, një përqindje që rezulton të jetë më e larta për çdo lojtar, pa përfshirë portierët. Me fjalë të tjera, ai po prodhon shumë aksione kur është më pak në lëvizje totale, çka e bën ndikimin e tij më efikas.
Edhe mënyra si po lëviz në fushë e diferencojnë Messin nga pjesa tjetër. Ai lëviz më së paku nga të gjithë lojtarët e Argjentinës që kanë hapësirë në skuadër: mesatare prej 8.2 kilometra për 90 minuta. Ndërkohë, në një aspekt tjetër po shihet edhe ndryshimi i shpejtësisë: ai ka vetëm 2.7 sprinte për ndeshje, ndërsa katër vjet më parë shifra ishte 5.3. Kjo nënkupton se ai nuk po e mbështet ndikimin tek vrapet intensive të shkurtra, por tek vendosja, zgjedhja e kohës dhe gjetja e hapësirave në momentin e duhur.
Pikërisht për këtë arsye, Anglia në gjysmëfinale ka një detyrë të vështirë. Duhet të bëjë diçka që e ka arritur vetëm Polonia në 15 paraqitjet e fundit të Messit në Kupën e Botës: ta ndalojë të shënojë apo të asistojë. Në këto 15 ndeshje, Messi ka 16 gola dhe shtatë asistime, një bilanc që flet për peshën e tij të vazhdueshme në çdo fazë ku Argjentina e ka çuar rrugëtimin. Ecuria e tij në këto vite nis që nga debutimi te Barcelona në moshën 16-vjeçare, kur e nisi të parën formë të karrierës së tij në nivel elitar dhe sot, me Argjentinën, e ka rishpikur veten të paktën pesë herë për t’u bërë lojtari që është sot.
Historia e rikonfigurimit të tij lidhet edhe me momentet kyçe të karrierës. Kur Ronaldinho, në atë kohë lojtari më i mirë dhe më i njohur në botë, e pa Messin në stërvitje për herë të parë, i doli një parashikim: “Messi do të jetë më i miri”. Dy vjet më vonë, në gusht 2005, Messi e prezantoi veten para botës në ndeshjen për “Trofeun Joan Gamper” kundër Juventusit. Fabio Capello, trajneri i Juventusit, u habit aq shumë nga 18-vjeçari sa u përpoq ta transferonte. Më pas, kur shkëlqimi i Ronaldinhos po zvogëlohej dhe Messi ishte 21 vjeç, trajneri i Barcelonës, Frank Rijkaard, ishte i qartë për atë që i duhej ekipit: “Messi në qendër të të gjithave. Sa më shumë që e prek topin, aq më mirë për ekipin”.
Botuar fillimisht në Koha.net