Muzeu Kombëtar i Fotografisë “Marubi” ka vijuar të avancojë standardet e konservimit të arkivit fotografik, duke u pozicionuar si institucioni i parë në Shqipëri që i zbaton në mënyrë të plotë dhe sistematike standardet ndërkombëtare për ruajtjen e arkivave fotografike. Sipas njoftimit, ky hap e kthen “Marubin” në një pikë referimi për institucionet kulturore në vend dhe në rajon, për mënyrën se si trajtohen dhe mbrohen materialet e ndjeshme të trashëgimisë vizive.
Transformimi është shtrirë në kohë dhe nis nga viti 2017, ku Muzeu ka ndërmarrë një proces të thelluar e të mirëstrukturuar konservimi të arkivit fotografik. Qëllimi kryesor ka qenë të ndryshojë rrënjësisht mënyrën e ruajtjes së kësaj pasurie kombëtare, duke e bërë atë më të qëndrueshme për periudha afatgjata. Në qendër të punës ka qenë zëvendësimi i materialeve të vjetra dhe të papërshtatshme të ruajtjes, të cilat nuk i përmbushnin kërkesat për konservim afatgjatë.
Një pjesë e rëndësishme e këtij procesi lidhet me përdorimin e materialeve profesionale arkivore. Muzeu ka bërë të ditur se materialet e reja janë prodhuar nga “Klug-Conservation” dhe janë zgjedhur për të përmbushur standardet më të larta ndërkombëtare për ruajtje afatgjatë. Ndërhyrja nuk është konceptuar si një veprim i përgjithshëm, por si punë e kujdesshme dhe sistematike mbi çdo njësi të arkivit, për të siguruar që koleksioni të mbrohet në mënyrë të kontrolluar nga rreziqet që vijnë gjatë ruajtjes.
Standardet ndërkombëtare rrisin sigurinë e arkivit fotografik
Procesi i konservimit, sipas Muzeut “Marubi”, ka konsistuar në ndërhyrje të detajuara mbi negativët. Negativët janë nxjerrë nga kutitë dhe mbështjellëset e vjetra, të cilat shpesh rezultonin të degraduara dhe me përmbajtje acide. Këto kushte, sipas shpjegimit të institucionit, përbënin rrezik real për dëmtimin e materialit fotografik, pasi degradimi i ambalazhimit dhe përbërjeve të vjetra mund të ndikojë drejtpërdrejt në gjendjen e imazheve dhe të elementëve përbërës.
Në vend të tyre, janë përdorur zarfe, ndarëse dhe kuti arkivore pa acid dhe pa ligninë. Materialet e reja janë përshkruar si të qëndrueshme kimikisht dhe të sigurta për kontakt afatgjatë me negativët fotografikë. Përmes kësaj mënyre pune, Muzeu synon të krijojë kushte ruajtjeje që ulin rrezikun e degradimit, duke i dhënë koleksionit një mbrojtje më të qëndrueshme ndaj faktorëve që lidhen me materialet e ruajtjes dhe me mënyrën se si ato ndërveprojnë me fotografitë gjatë kohës.
Rëndësia e këtij transformimi përshkruhet si thelbësore nga pikëpamja shkencore dhe konservuese. Muzeu ka sqaruar se materialet fotografike janë jashtëzakonisht të ndjeshme ndaj faktorëve të mjedisit dhe ndaj përbërjes së materialeve ku ruhen. Prania e aciditetit, lagështisë apo ndotësve të tjerë, theksohet se mund të shkaktojë degradim të pakthyeshëm, duke sjellë humbje të imazhit dhe të informacionit historik që ai mbart.
Për ta adresuar këtë rrezik, janë përdorur materiale inerte dhe të certifikuara. Në njoftim përmenden polyesteri arkivor dhe kartonët neutralë ose të balancuar, si elementë që kontribuojnë në stabilizimin kimik dhe fizik të koleksionit. Kjo qasje, sipas Muzeut, lejon stabilizimin e kushteve të ruajtjes dhe garanton mbajtjen e koleksionit për dekada dhe shekuj. Në përfundim, institucioni nënvizon se procesi i konservimit është në përputhje me standarde ndërkombëtare dhe synon të sigurojë cilësinë e materialeve në kontakt me objektet fotografike, duke rritur kështu sigurinë e arkivit.
Botuar fillimisht në Koha.net