Replikat mes ish-ministrit të Drejtësisë, Ulsi Manja, dhe kryetarit të Kuvendit, Niko Peleshi, kanë vijuar edhe këtë herë, menjëherë pas një ndërprerjeje në fjalën e deputetit. Momenti i shkëputjes së fjalës solli tension në sallë, teksa ndërhyrjet u pasuan me shkëmbime të replikave, duke i shtuar debatit një ton më të mprehtë.
Sapo mori fjalën, Manja u shpreh se po i drejtohej Peleshit për një “ndjesë me mikrofon”. Në këtë mënyrë, ai lidhi diskutimin me një situatë të mëparshme në seancë, ku, sipas tij, kishte kërkuar falje. Fakti që replika u formulua si “ndjesë” dhe u shoqërua me referencë të drejtpërdrejtë për mënyrën e komunikimit në sallë, e bëri pjesën e replikës të binte më në sy mes pretendimeve dhe kundërpretendimeve të dy palëve.
Manja e theksoi se ajo që kishte ndodhur më parë kishte të bënte me kërkesën e tij për falje, por në momentin e replikës ai e vendosi theksin te mënyra si u përcoll ose si u kuptua ajo “ndjesë”. Në fjalën e tij, ai përdori një formulim krahasues, duke iu referuar asaj që, sipas tij, ka vlerë më të madhe: “ndjesa pa mikrofon”. Kjo fjali u kthye në pikën qendrore të replikës, duke i dhënë debatit një dimension që shkonte përtej çështjes së menjëhershme të ndërprerjes.
Në vazhdim të fjalës, Manja iu kundërpërgjigj edhe me një qëndrim kritik, duke përdorur formulime që lidhen me qasjen që, sipas tij, është treguar në sallë. Mesazhi i replikës ishte i drejtpërdrejtë: ndjesa, sipas mënyrës si ai e përshkroi, do të kishte peshë më të madhe se një “cinizëm” i shprehur prej kundërshtarit. Pikërisht kjo kundërvënie mes dy qëndrimeve—ndjesës dhe cinizmit—e ashpërsoi tonin e reagimit dhe e bëri replikën më të dukshme për praninë në sallë.
Gjatë vijimit të replikës, Manja kaloi edhe te një element simbolik, duke thënë se “të ula gradat”, duke iu referuar mënyrës se si e ka parë ai pozicionimin e palës tjetër në debat. Kështu, replika nuk mbeti vetëm në nivelin e kërkesës për falje, por u shtri edhe në një argument mbi qëndrimet, hierarkitë dhe mënyrën e komunikimit në foltore. Për pasojë, reagimi i tij u shfaq si një përgjigje e plotë ndaj ndërprerjes dhe ndaj mënyrës si ai e interpretoi reagimin e Peleshit në momentin përkatës.
“Ndjesa pa mikrofon” vlen më shumë se cinizmi në sallë
Replikat mes Manjës dhe Peleshit kanë vazhduar të jenë pjesë e dinamikës së seancave në Kuvend, duke treguar se edhe ndërprerjet në fjalë shoqërohen shpesh me kundërreagime të menjëhershme. Në këtë rast, ajo që e bëri dallimin mes palëve ishte mënyra se si Manja i ndërtoi argumentet: duke i referuar një moment të mëparshëm në sallë, ai e lidh çështjen me vlerën që, sipas tij, ka një kërkim-falje e bërë pa “tingull” apo pa mënyrën e duhur të transmetimit për publikun e sallës.
Pas këtij shkëmbimi, debati u zhvendos drejt përplasjeve retorike, ku secila palë u përpoq të theksonte të vërtetën e saj në interpretimin e ngjarjes. Manja e përmbylli qëndrimin e tij duke u rikthyer te thelbi i mesazhit: se një ndjesë e shprehur në formën e duhur ka peshë më të madhe sesa një qëndrim që ai e cilësoi si cinik. Në të njëjtën kohë, referimi te “gradat” i dha replikës edhe një dimension përtej gjuhës së thjeshtë—si një përpjekje për të vendosur qartësisht vijën e tij të qëndrimit ndaj kryetarit të Kuvendit në raport me momentin e ndërprerjes.
Botuar fillimisht në Albeu
