Edhe pas dështimit të përpjekjeve për një marrëveshje mes Lëvizjes Vetëvendosje dhe Lidhjes Demokratike të Kosovës, përplasjet për ndarje të pushtetit po vazhdojnë “në distancë”. Në këtë fazë, diskutimet po zhvillohen virtualisht, teksa palët po i risjellin argumentet që kishin sjellë më herët në tryezat e bisedimeve, por pa arritur marrëveshje përfundimtare.
Në këtë kontekst, deputeti i LVV-së, Ilir Kërçeli, ka përsëritur qëndrimin që Lëvizja Vetëvendosje i ka dhënë ndaj dy partive opozitare, LDK-së dhe PDK-së, si në të kaluarën ashtu edhe tani. Sipas tij, tërheqja e një emri politik do të shërbente për të lënë hapësirë për një zgjidhje konsensuale në lidhje me çështjen e presidentit.
Kërçeli i ka bërë publike argumentet duke iu referuar votave që ka LDK-ja. Ai ka theksuar se “asnjëri nga kandidatët e LDK-së, po as nga subjektet e tjera, nuk i ka mbi 120,000 vota.” Ky pretendim është shoqëruar me një mënyrë vlerësimi të rolit që, sipas tij, u takon partive brenda institucioneve në rast të një riorganizimi politik.
Deputeti i LVV-së ka elaboruar edhe qasjen që thotë se partia e tij po kërkon për PDK-në dhe LDK-në. Për PDK-në, në shkrim thuhet se synohet zgjedhja e një presidenti konsensual dhe kryetarit të Kuvendit për PDK-në, duke e parë këtë si ndarje të njërit prej tri pozicioneve të larta të shtetit. Ndërkaq, gjatë votimit për president, Kërçeli thekson se mund të ketë votim kundër, por në të njëjtën kohë subjekti opozitar duhet të marrë pjesë në formimin e institucioneve.
Ndarja proporcionale dhe “mungesa e mirëbesimit” në qendër të debatit
Ndërsa për LDK-në, argumenti i Kërçelit është se ky subjekt, që me 30 deputetë kishte hyrë në qeverisje, kishte dhënë si pozitën e presidentit ashtu edhe kryeparlamentarit, zëvendëskryeministrin dhe tre ministra, ose në një konfigurim tjetër kryetarin e Kuvendit dhe tri ministri. Në shkrimin e tij, ai e lidh këtë me faktin që sot LDK-ja numëron 18 deputetë, duke ngritur pretendimin se nuk ka logjikë që kërkesat aktuale të jenë më të mëdha se mundësia reale politike.
Edhe për deputetët e LDK-së, Kërçeli ka përsëritur një porosi: të marrin pjesë në votim dhe të votojnë kundër, edhe në rast se po diskutohet për pozita të larta. Ky qëndrim është shoqëruar me reagimin e palës tjetër, pasi deputeti i LDK-së, Arben Gashi, ka iu përgjigjur kritikave se subjekti i tij po kërkon shumë.
Gashi ka rikujtuar bashkëqeverisjen e kaluar, duke përmendur një rast ku, sipas tij, një ministër dhe një nënkryetar i LDK-së u shkarkua, duke rënë në kundërshtim me marrëveshjen që kishin pasur me LVV-në. Ai e ka lidhur këtë zhvillim me rrëzimin e Qeverisë dhe faktin se, sipas tij, asnjëherë nuk është rikthyer koalicioni.
Në vijim të argumentit të tij, Gashi ka theksuar se me 53 deputetë LVV dhe 18 LDK, raporti politik është 3 me 1. Sipas tij, ky parim duhet të reflektohet edhe në ndarjen e pushtetit: “dy për forcën e madhe dhe një për forcën e dytë”. Në këtë logjikë, ai ka sqaruar se LVV-së, si forcë më e madhe, i takon të zgjedhë cilat dy nga pozitat t’i konsiderojë prioritare: Kryeministrin dhe Kryetarin e Kuvendit, ose Presidentin dhe Kryetarin e Kuvendit.
Gashi ka shtuar se çështja nuk ndalet te vetëm një post, duke thënë se “problemi nuk është vetëm Presidenti”. Sipas tij, thelbi është më i gjerë: mungon mirëbesimi, nuk ka ende një program të përbashkët, ndërsa dallimet në politikën e jashtme, ekonomike, sociale dhe në mënyrën e qeverisjes janë të mëdha. Ai ka theksuar edhe se çështja e presidentit, sipas tij, është e zgjidhshme dhe se nuk ka arsye që nga “80 e më shumë deputetë” të mos gjendet një kandidat i denjë. Në fund, ai ka nënvizuar se, sipas LDK-së, emri nuk është problemi kryesor, duke i zhvendosur pretendimet te raportet politike dhe kushtet e bashkëpunimit.
Botuar fillimisht në Koha.net
