Anglia e ka identifikuar lartësinë mbidetare të Mexico City si sfidën më të madhe ndaj Meksikës, veçanërisht për faktin se ndeshja do të zhvillohet në stadiumin “Azteca”. Kryeqyteti meksikan është i njohur për kushtet e veçanta klimatike dhe gjeografike, pasi ka një lartësi mbidetare mbi 2200 metra. Pikërisht kjo lartësi pritet të ndikojë te lojtarët, dhe anglezët kanë shprehur shqetësim për efektet e saj gjatë aktivitetit sportiv.
Në të njëjtën kohë, vlerësimet bëjnë dallimin mes dy ekipeve: lojtarët e Meksikës nuk pritet ta kenë të njëjtin problem, pasi janë mësuar me kushtet e lartësisë. Ndërsa për Anglinë, frika është se trupi do të përballet me ajër më të hollë dhe me vështirësi më të mëdha në përthithjen e oksigjenit, diçka që mund të reflektojë direkt në ritmin, frymëmarrjen dhe performancën gjatë ndeshjes.
Për ta bërë sa më të qartë ndikimin praktik të lartësisë, gazetaria Charlotte Daly ka vendosur të testojë në mënyrë personale se çfarë ndodh me trupin kur vrapon në Mexico City. Ajo ka bërë një vrap në qytet, duke zgjedhur një distancë prej pesë kilometrash. Qëllimi i saj ka qenë të krahasojë ndjesinë dhe reagimin e trupit me atë që ajo përjeton zakonisht në kushte të tjera, duke mbajtur një distancë të njëjtë dhe duke e vënë veten në provë brenda një afati të shkurtër kohor pas mbërritjes në vend.
Charlotte Daly ka shpjeguar se zakonisht i vrapon pesë kilometra për 22 minuta. Por, pasi ka mbërritur në Mexico City, ajo ka vendosur ta përsërisë të njëjtën distancë më shpejt, pra brenda më pak se 24 orëve, për të parë nëse lartësia mbidetare dhe ajri i ndotur janë vërtet aq problematike. Në këtë provë, brenda kilometrin të parë, ajo thotë se ka përjetuar një shtrëngim të pazakontë në gjoks: “Mund të merrja frymë, por e vëreja se nuk po mbushesha mjaftueshëm me oksigjen, si më parë”, ka përshkruar ajo, duke treguar se frymëmarrja ishte më e vështirë sesa në Angli.
Më tej, Daly ka treguar se krahas frymëmarrjes së vështirë, në trup i janë shfaqur edhe shenja të tjera: këmbët i ndien më të rënduara se zakonisht. Në kilometrin e dytë, vështirësia është rritur ndjeshëm. Pastaj, në kilometrin e tretë, gjërat janë lehtësuar pak dhe ajo ka arritur disi të gjejë ritmin, por lehtësimi nuk ka qenë i plotë. Pas kësaj, sfida është rikthyer: pas kilometrin e katërt ajo thotë se është djersitur më shumë se zakonisht dhe ka përjetuar djegie nën sqetulla dhe në këmbë.
Lartësia mbidetare në Mexico City mund ta ndryshojë ritmin e lojës për Anglinë
Për të mbështetur më mirë stërvitjen, gazetaria ka përmendur edhe këshillën që i ka dhënë një shok i Forcave Speciale Britanike. Sipas asaj që ajo tregon, vazelina preferohet gjatë stërvitjeve në lartësi të mëdha mbidetare, në një rast si Mexico City, ku trupi mund të përjetojë irritime të shtresave të lëkurës dhe ndjesi të pazakonta gjatë përpjekjes fizike. Në përfundim të vrapit, Daly ka sqaruar se pesë kilometrat i ka kaluar tre minuta më ngadalë se zakonisht, çka e bën provën një shembull konkret të mënyrës si lartësia mund të ndikojë në shpejtësinë dhe efikasitetin.
Ndërkaq, në planin e ndeshjes, këto detaje shpjegojnë pse Anglia po e konsideron lartësinë si një faktor vendimtar. Stadiumi “Azteca” dhe kushtet e Mexico City e vendosin ekipin përballë një sfide ku oksigjenimi dhe ruajtja e ritmit mund të bëhen më të vështira. Ndërkohë që Meksika nuk pritet ta ketë të njëjtën barrë, për anglezët shqetësimi është pikërisht te reagimi i trupit në lartësi: frymëmarrja, ndjesia e rëndesës në këmbë dhe ulja e ritmit. Në këtë kuadër, prova personale e Charlotte Daly shërben si një tregues i qartë se si mund të ndihet dikush që vjen nga kushte të tjera, për vetëm një periudhë të shkurtër pas mbërritjes në Mexico City.
Botuar fillimisht në Koha.net
