Komediani skocez Larry Dean, pjesë e kastit të “SNL UK”, ka folur për mënyrën se si funksionon prapaskena e një formati të madh televiziv dhe si e gjen veten në skenë, sidomos kur ndodhin momente të papritura. Në një rrëfim për përvojën e tij, Dean thotë se gjithçka nuk është as thjesht e kontrolluar, as kaos i plotë, por një kombinim i dy gjërave.
Kur u pyet nëse prapaskena e “SNL UK” është e organizuar apo kaotike, ai përgjigjet se është një përzierje mes “kaosit” dhe “organizimit shumë të mirë”. Sipas tij, fakti që duhet të krijohet një shfaqje nga e hëna deri të shtunën, nga zeroja, e bën procesin natyrshëm të tensionuar, por ekipi është ndër më të mirët. Dean përmend edhe njerëzit që punojnë në prapaskenë—ata të kostumeve, kameramanët dhe skenografët—duke i cilësuar si të jashtëzakonshëm. “Ka pasur momente kur kam menduar: a do t’ia dalim? Por çdo herë ia kemi dalë shumë mirë”, ka thënë ai.
Në rrëfimin e tij, Dean shpjegon edhe si i erdhi ftesa për t’u bërë pjesë e kastit. Ai tregon se telefonata i kishte ardhur ndërsa ndodhej në një situatë krejt personale: “Në dhomën e gjumit të Daniel Sloss. Ai më zgjoi… Të jem i sinqertë, nuk e kam idenë. Çdo herë shpik një histori tjetër”, tha ai me humor. Këto detaje e vendosin Dean në një këndvështrim më të afërt, teksa shfaqen anët më njerëzore të një pune që zakonisht shihet vetëm nga publiku.
Dean tregon si kaosi dhe organizimi sjellin shfaqje
Një pjesë e rëndësishme e procesit, sipas Dean, është përzgjedhja e skeçeve. Ai thotë se gjithçka nis me një lexim në tavolinë, ku secili i sjell idetë e veta. Më pas, të mërkurën pasdite, ekipi vendos se cilat skeçe do të kalojnë në provën gjenerale të së shtunës. Dean thekson se zakonisht ka tre apo katër skeçe që nuk arrijnë të transmetohen. Pas provës gjenerale, bëhet një takim ku mësohet çfarë hiqet nga shfaqja live. Ai kujton edhe momentin kur Lorne Michaels i ka folur kastit për mënyrën si duhet të menaxhohet krijimtaria: duhet të mësojnë t’i lënë gjërat të shkojnë për të mirën e shfaqjes dhe se nuk duhet të jetë çështje egoje. Dean shprehet se e pajtohet plotësisht me këtë frymë dhe thotë se ajo i ka ndihmuar autorët dhe ekipin të funksionojnë si një skuadër e vërtetë.
Rrugëtimi i tij në komedi nisi gjatë studimeve në Southampton Solent University. Ai tregon se një mik i tij filloi të merrej me stand-up dhe më pas e shtyu edhe Dean që ta provonte vetë. Që nga viti i dytë i universitetit, Dean udhëtonte drejt Londrës për të performuar në skenat “open mic”. Për të përballuar këto udhëtime, ai kujton se “duhej të hiqja dorë nga alkooli”, sepse në “open mic” nuk paguhesh. Në listën e komedianëve që e kanë frymëzuar në fillimet e tij, Dean përmend Billy Connolly, Richard Pryor, Jim Carrey dhe Robin Williams. Ai shton se nuk e mendon dot një skocez që të mos përmendë Billy Connolly. Për sa i përket ndikimit të Richard Pryor, Dean rikujton “Live in Concert”, ndërsa tregon se është rritur duke parë filmat dhe stand-up-in e Jim Carrey dhe Robin Williams.
Ndër momentet më të vështira për të në skenë, Dean përmend një rast në Dundee. Ai tregon se një person nga publiku e ndërpreu duke i thënë se babai i tij ishte duke vdekur, se kishte ardhur në shfaqje për t’u ndier më mirë, por kjo nuk po funksiononte. Dean rrëfen se kur doli nga skena, zemra i rrihte fort, nga sa e ashpër ishte ndërhyrja. Ai shton se një vit më vonë u kthye në të njëjtin vend dhe publiku e mbante ende mend atë ndodhi. Për Dean, ky episod tregon se si ngjarjet jashtë tekstit të planifikuar mund të lënë shenjë te performuesi dhe te kujtesa e publikut.
Për shfaqjen e tij të re “Hellbent”, komediani thotë se publiku mund të presë një format më të bazuar në skeçe dhe personazhe, si dhe “më të çmendur” se punët e tij të zakonshme. Ai tregon edhe për ritualet e thjeshta para çdo shfaqjeje: sigurohet që ka ecur dhe i “ngroh fytyrën”. Dean shpjegon se ka lexuar një ide sipas së cilës, nëse buzëqesh para pasqyrës, truri e sheh veten duke buzëqeshur dhe kjo e vendos në humor më të mirë.
I nominuar tri herë për çmimin “Edinburgh Comedy Award”, Dean thotë se nuk përpiqet të shkruajë duke menduar për juritë apo çmimet. Ai komenton se nominimi ishte diçka fantastike, por nëse përpiqesh të ndërtosh një shfaqje duke u bazuar në mendimet e panelistëve, nuk do të fitosh kurrë. Më tej, Dean pranon me humor se ritualet pas shfaqjes shpesh përfshijnë alkool dhe festa. Duke krahasuar stand-up-in me skeçet, ai thotë se ndryshimi më i madh është mënyra si testohet materiali: në stand-up mund të dalësh në skenë, të provosh një shaka dhe menjëherë të kuptosh nëse funksionon; nëse jo, e ndryshon dhe e provon sërish në setin tjetër. Ndërsa me skeçet, performon edhe tekstin e dikujt tjetër, jo vetëm tëndin, ndaj duhet t’i besosh më shumë instinktit.
Sa për të ardhmen, Dean thotë se së pari dëshiron të bëjë diçka shumë të thjeshtë: të flejë në shtëpinë e tij të re. Ai tregon se ai dhe partnerja u zhvendosën në Manchester në dhjetor, por kur erdhi “SNL”, nuk ka fjetur asnjë natë në shtëpinë e re. Kjo, sipas tij, është gjëja që mezi po e pret.
Botuar fillimisht në Gazeta Express